Novel & Cerita Like Stars On Earth

Well, ako rin naman. Bigla ko tuloy naalala si Thalia... mahilig iyon mag-stargazing na isa sa paborito kong gawin. Kamusta na kaya iyon? Nagkabati na kaya silang dalawa ng pinsan niya? Hindi ko pa kasi nakakamusta ilang araw na rin. Siguro mamaya ay iti-text ko. PAYAPA ang buong paligid habang umiihip ang mainit na hangin. Nag-e-enjoy akong panuorin ang alon habang pinagmamasdan si Noreen na nakikipaglaro sa dagat.

I fixed my gaze on a star twinkling not far from their direction. "Every... Everyone likes them. They are the prettiest," Phinea whispered. I laughed, causing her to look at me. "Then I'm not like everyone else. I like stars, and it doesn't matter to me who's prettier or the brightest." She asked me why. I looked at her and smiled. "They're prettier when there are many of them." I pointed to the sea where the stars were visible. Phinea paused when she looked at the sea.

"Sabagay, kung buhay pa sila ni Papa, hindi din siguro tayo magkakilala ngayon. Siguro, sinunod ko ang passion ko at nag-aral ng Physical Science. I'll probably be at Johnson Space Center studying to be an astronaut." Mahina siyang natawa, "You believe about the stars and the universe but don't you think that we are destined to meet? Tipong, stars collided that is why we are here. Like one way or the other, magkakasalubong tayo at mag-aaway?" "Distances of stars are so vast that the collisions are really rare." Turan ko. "You know what I mean, it is a metaphor, Dork." Sumandal ako sa headrest ng sasakyan at pinanood ang dinaraanan.

Haay, lola! Nagpadala si Rain sa imbitasyon ng duyan na doon umupo habang hinihintay na matapos ang celebration. Isinandal niya sa makapal nitong tali ang kaniyang ulo tsaka komportableng tinanaw ang mataas at madilim na kalangitan. The dazzling stars are nowhere to be found. Maybe they are very busy like Art, or maybe they are also avoiding Rain because she doesn't have a flashy name and anything that this life requires to feel love and be loved.

Sa kapilyonhan ko ay iginiling ko ang baywang ko ng naging dahilan ng pagpikit niya. "I want to hear your moan, Mr. Star" Nagulat mn ito pero mas pinigilan niyang wag umungol dahil. Rinig parin namin na may mga tao na sa loob ng Cr. Likramo halos lahat namin narinig pero patuloy parin ako sa pag giling at pag pigil ang unggol.

Parang nanaginip ako. Nakasama ko raw si Levi isang gabi sa ilalim ng mga kumikislap na stars sa langit. Tapos, hinalikan niya ako. 'Yon lang, hindi ko alam kung anong lasa ng halik niya. Parang ang distant kasi... hindi ko maramdaman kung totoo 'yon o hindi. Pero baka nga, panaginip lang talaga 'yon.

Kaya ang ending, pumayag na kaming dalawa. Kinabukasan ay sabay kaming nagtungo sa plantasyon. Gaya ng sabi ni Eliam, malaki ang ambag ng manggahang ito sa amin magmula pagkabata. Eliam and I weren’t enemies all the time, may mga pagkakataong nagkakasundo naman kaming dalawa. At kapag okay kaming dalawa, dito kami laging nagtutungo. Mayroon kaming paboritong puno na inaakyatan naming dalawa. Iyong puno lang kasi na iyon ang may magandang sanga na puwede naming tambayan. Kapag gabi, doon kami tumatambay para mapagmasdan ang mga bituin sa kalangitan. Pero bihira lang iyon mangyari. Bilang na bilang sa daliri ko ang mga pagkakataong nagkakasundo kami.

Napatingin pa siya dito ngunit nakatingin ito sa mga bituin sa langit. “Halika upo tayo doon habang pinapanuod ang mga bituin,” yaya ni Thalia sa asawa. Nagpatianod naman ang lalaki dito. Earl loves to watch the stars. Naupo sila sa bakanteng bench sa park at sabay na pinanuod ang mga bituin sa langit.

Kanina lang ay sweet ito sa kanya pero bakit ngayon ay naiirita ito? Nakasunod lang siya sa likod ni Earth. Pagdating sa bulwagan ay biglang nagliwanag ang mukha ni Earth nang makita ang mga naroon. ***** EARTH's POV: Pagdating nila sa party ay agad niyang nilapitan ang kanyang mga ninong at ninang, tito at tita. Kumpleto ang lahat at walang absent. "Earth, iho! We missed you! Akala namin ay hindi ka uuwi. Kanina pa kami nagkakasayahan dito. Nakilala na din namin ang fiancé ni Heaven na si Theo!"

Mabuti namang maayos ang kanyang naging kalagayan at maswerte rin siyang nakaligtas mula sa mapanganib na sandali. Mga ilang oras ang lumipas mula nang siya ay napakilos, palaboy-laboy lamang siya sa kagubatang iyon hanggang sa makarating sa may batis. Itinigil niya muna ang paglalakbay at napahinga doon sa may tubigan. Kinalaunan, nag-agawan na ang paglubog ng araw at pagsikat ng buwan subalit hindi pa rin niya inaasahan na madaluhongan pala ang sandaling iyon sa isang magaganap. Tumigil ang pag-ikot ng mundo nang mapansin niya ang mga nakapalibot na mababangis na mga hayop sa kanyang harapan na nanggigigil upang siya ay pagpiyestahan.