Novel & Cerita Likhang Dila Likhang Diwa

Hindi nila inasahan ang isang maliit at marupok na dalaga na taglay ang ganoong kahanga-hangang kapangyarihan. Hingal na hingal, kumapit ang dalawang lalaki sa kanilang buhay sa isang hibla. "Martial... Diyos ng Sining..." Ngunit hindi ito gamitin. Napakalakas ng kapangyarihan ng Diyos ng Martial Arts, at sa huling ungol, bumagsak ang mga lalaki sa lupa, dumadaloy ang dugo mula sa kanilang mga bibig.

Dala ng mga pagkain ng dalawa at inumin. " Kumusta na po kayong dalawa? Goodmorning sainyo. Mag almusal po muna kayo. Kailangan ko na pumasok sa school ...wag ka muna pumasok sa school bro Alfred. Magpalakas ka muna."ani ng dalaga. " Opo, hindi ko pa po pwedeng iwanan dito si mam na mag isa. Wala pa si lola ang tagal naman niya bumalik." mahinang tugon ng lalaki. Agad na umalis ang dalaga. Tahimik naman na kumakain ang dalawa. Nang may biglang kumatok ng pinto. Napatayo si Alfred sa gulat.

Tanging hikbi at iyak ko lang ang maririnig. "Ano ba talaga ang gusto mong isipin ko Xian! Bakit nag-iba ang pagmamahal mo! Iba ang pinapakita mo, iba ang ginagalaw mo kapag kaharap natin si Diana! Pero iba ka rin kapag tayong dalawa lang! Ano ba talaga ang gusto mo! Sino ba talaga ang mahal mo! Ako pa rin ba o si Diana?! Gulong-gulo na ako Xian! Kaya pakiusap lang! Pwede bang sabihin mo naman sa akin! Dahil ikaw lang! Ikaw na ikaw lang ang lalaking mahal na mahal ko! At ang gusto kong ingatan hanggang sa dulo!"

mahila ito dahil kahit ang gawin kong paghila hindi ko ma hila-hila ang Seatbelt. hanggan sa may kamay ang humawak nito. "Ako na!" Sambit ni Dylan. Napatingin naman ako sa binata na ngayon ay nakatitig rin sa aking mukha. Halos isang hibla na lamang ang pagitan namin mukha ay magkadikit na ito. Halos kapusin ako sa paghinga ng malanghap ko ang mabangong hininga ni Dylan na tumatama sa aking pisngi. Kaya mariing akong napapikit.

Wala nang pader. Hindi pa rin ito ganap na pag-ibig. Pero ito’y simula. At minsan, ang simula ang pinakamahirap… pero pinakamasarap hintayin. Sa ilalim ng buwan, may dalawang pusong sugatan, sabay na humihinga ng bago. At sa isang halik sa dilim, nagising ang pag-asa.

dagdag ng lifeguard. Lumakas ang hangin. Mas dumalas ang patak ng ulan. At habang nagsisimulang maghanda ang lahat para lumikas, isang tanong ang nanatiling walang kasagutan sa kanilang lahat. Nasaan sina Adrian at Eliana?

Hawakan mo ang aking kamay Sabay tayong maglalakbay Sa mundong tawa'y walang humpay Sa mundong ako'y naghihintay~ Ohhh~ dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno ng saya Sa mundo na walang sakit at hapdi Sa mundo na puwede kang umiyak~ Ohhh~ dalaga Sasama ka ba sa mundo na puno saya Sa pag ibig na tapat, sasamahan kita Sa mundo na malaya ka~

Hantungan. So as long as I live I love you, will heaven hold you, you look so beautiful in white. And from now till my very last breath this day I'll cherish. You look so beautiful in white. Mga luhang hindi mapigilan ni Loco habang tumutugtog ang musika na s'yang paborito ni Erza habang sinusuot n'ya ang singsing sa daliri ng yumaong n'yang asawa. Hinawakan n'ya ang kamay nito at hinalikan. Masakit para sa kanyang isipin na naisuot nga n'ya ang singsing nito ngunit sa wala na itong buhay.

Ang bawat salita ay umabot sa kanilang mga puso, at ang hangin ay tila nagdadalang-kaligayahan. "Dianne, ikaw ang nagbigay ng liwanag sa madilim kong mundo. Hindi ko alam kung paano ako nabuhay bago ka dumating. Ikaw ang dahilan kung bakit ako bumangon mula sa aking mga pagsubok, at hindi ko kayang mag-isa kung wala ka sa tabi ko. Pangako ko, hindi kita pababayaan—sa hirap at ginhawa, ako’y magiging sa’yo."

parang balewalang mungkahi nito. "Oo nga! Hindi naman ako maselan. O kung gusto mo, ako manliligaw sa'yo. Sige na marry me!" singit ni Dahlia na kanina lang ay malungkot, ngayon balik panghaharot na naman sa kanya.