Likhang Dila Likhang Diwa นิยาย & เรื่องราว

Tumama ito sa dibdib ng dalaga bago nahulog sa sahig. Humihingal ang bilyonaryo, ang kanyang dibdib ay mabilis na umaangat at bumababa. Ang matatalim at madidilim nitong mata ay nakatitig kay Liana na tila gusto nitong sunugin ang dalaga nang buhay. "Basahin mo," mababa, nanggagalaiti, at nakakapasong utos ni Zion.

Hindi na niya napigilan ang sarili at gumanti ng yakap kay Warren, ang tatay niya. "Tay…" Umagos ang luhang kanina pa nais kumawala sa kanyang mga mata. Pagod na siya, pagod na siyang magalit. Ang alam lang niya ay na-miss niya ang dalawang taong nagpalaki at nag-aruga sa kanya. ————— "Heto, magmeryenda muna kayo." Inilapag ni Dalia sa lamesa ang tatlong baso at isang 1.5 na soft drink. Sa tabi nito ay naroroon ang tinapay at palaman na peanut butter.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Hindi pagkakamali. Hindi nagdikit lang. Kundi halik na may dila, may gigil, may init, may kataksilang hindi na maitatanggi. Unti-unting nagdilim ang paningin ni Clarissa. “Mga putang*** NIYO!!!”

‘Hanggang sa muli nating pagkikita. ***** Dichas, sol y amores (ligaya, liwanag at mga pag-ibig) Te esperare, señorita Toma unos cientos de anos En la primera reunion Te mirare de Nuevo (Maghihintay ako, binibini Abutin man ng ilang daang taon Sa unang tagpuan, Muli kita’y susulyapan) ***** “She’s awake! Mom, Kahlia, Rex has woken up!”

Kahit gaano katagal. Kahit gaano kahirap. Dahil alam niya… Darating din ang araw… Na hindi na sila kailangang paghiwalayin pa ng kahit sino. At kapag dumating ang araw na iyon… Hindi na niya hahayaang mawala ulit si Lira sa mga kamay niya.

DHALIA's POV "Hoy, ano ng update? Malaki ba? Hungarian Sausage? O Tender Juicy Hotdog lang na small? Kumusta ang honeymoon niyo, Dhalia? Aber!" Napapikit ako habang iniisip kung bakit ba naging kaibigan ko si Rea. Diyos ko! Ano bang klaseng tanong ‘yon? Pakiramdam ko, kung puwede lang akong lamunin ng kama ngayon, nagpatangay na ako.

wika niya. Napatikom siya ng bibig nang makita na nakapikit si Lila at handa na para magdasal. “Ama namin, salamat sa pagkain na nasa harap namin. Nawa’y maging instrumento ito upang maging malakas kami sa pagharap ng mga hamon sa buhay. Iiwas mo po kami sa kapahamakan at gawa ng mga demonyo. Sumaiyo ang lahat ng papuri at pagsamba. Amen!”

Ni hindi man lang nakaiwan ng pinagkapehan. “Grabe ka talaga Liam, grabe ka.” Napaluhod na siya sa sahig sa sobrang pag-iyak. Mga ilang oras ang lumipas dumating si Dhalia na kasama sina Jordan at Clark. Dama nila ang lungkot na kanyang nararamdaman. “Be strong Lara,” pagpapalakas ng loob ni Dhalia. “We are here, magiging maayos din ang lahat kay Liam. Just pray for it,” dugsong naman ni Jordan.

New Life Sa dulo ng panalangin, ikaw ang sagot, Pag-ibig na sa sugat ay naging gamot. Mula sa abo ng kahapon, tayo'y bumangon, Bagong buhay, sa puso'y muling ibinangon. Sa hakbang ng pag-ibig, tayo'y magkasabay, Sa mata ng Maylikha, ito'y isang tunay. Marikah at Hideo, kwento ng paghilom—