Lila Rossi Novels & Stories

"Para sa ikatlong laban, sa gitnang ring, na may tatlong round na tig-dalawang minuto bawat isa, mula sa asul na sulok, na may rekord na labindalawang panalo nang walang talo, pambansang kampeon sa loob ng tatlong magkakasunod na taon, si Roseanne!" Ang mga hiyawan ay nakabibingi. Tumakbo si Roseanne papunta sa ring na nakataas ang mga kamay. Matipuno ang kanyang katawan, kitang-kita ang kanyang mga kalamnan sa likod ng kanyang kayumangging balat. "At mula sa pulang sulok, ang bagong dating na may zero professional fights, si Lucia De Luca!" Naglakad ako papunta sa ring.

Hiningi ko rin sa kanya ang Mega Magazine para mabasa ko ng husto ang article tungkol kay Robert. Sa condo, habang hinihintay kong maghain ng hapunan si Ate Rose ay binasa ko ang article sa Mega Magazine. Si Liza Park, isang Chinoy, actress, entrepreneur at single. 22 years old lang siya pero successful na sa kanyang acting career at business endeavor.

Lilia na may pag-aalala. Si Dra. Lilia ay ang ina ni Paul Chen, ang lalaking matagal nang nagpapakita ng motibo kay Astrid. Nakilala niya ito noong kaarawan ni Paul. Nang makita si Astrid na isinusugod dahil sa malnutrition sa pagbubuntis, lalo siyang nahabag sa pinagdaraanan nito.

Lila na tawagan ako at humingi ng tulong subalit mabilis siyang nahuli ng rogue, itinali ng lubid ang magkabilaang mga kamay at paa, at binusalan ang bibig. Nagiwan din ang rogue ng mga galos at sugat sa katawan ng babae. Ang mga kasambahay at ang ibang mga trabahador sa aming mansyon ay pinagpapatay nito. Hindi kapani-paniwala subalit nagawa niya ang lahat ng ito ng mag isa lang. Sa mga oras din na ito ay nalaman ni Lila ang lihim ng aming pamilya na isa kaming mga taong lobo simula nang magtransform si Heres at labanan ang rogue. Ngayon ang babae ay maayos naman ang lagay niya hindi katulad ng aking asawa at ampon na hindi pinalad na mabuhay. Wala pang isang linggo matapos mamatay si Here

Hindi naman kasi ako ang gumawa ng eksena at nanira. “So, what’s your story? I’m Lily, by the way.” Pakilala sa akin ng blondina na babae. “Ako si Farris and he’s Noah.” Noah? Noah? “Tabitha Rose...Lancas — Santiago. I should get going.” Paalam ko saka ko kinuha sa bag ko ang card ko. “Here,” Inabot ko kay Liliy ang card ko para magbayad pero tumanggi s’yang tanggapin ito.

isang mahinang ungol mula kay Rocco. ​Hindi tumigil si Liana. Ang kaniyang boses ay tila naging isang bulong mula sa impiyerno. "I've spent years in operating rooms where the power went out and I had to keep a heart beating with just my hands and a flashlight. Do you think I'm afraid of the dark, Rocco? I am the dark."

At higit sa lahat, ramdam niya rin ang ilang babaeng naroon na palihim siyang hinuhusgahan, marahil iniisip kung paano siya naging karapat-dapat sa isang lalaking tulad ni Xander Montevista. Sa gilid ng kanyang paningin, hindi niya maiwasang mapansin kung gaano kaganda si Lilia ngayong gabi. Ang bawat kilos nito ay puno ng alindog, at tila may natural na karisma itong nakakaakit ng atensyon. Hindi niya dapat maramdaman ito, pero parang unti-unting gumagapang ang insecurities sa kanyang dibdib. Napakuyom siya ng kamao.

I tried to remember how we fell in love, pero galit at pagkasuklam lang ang nararamdaman ng puso ko para sa kanya. "Lila..." hirap niyang bigkas ng pangalan ko. Hindi ko pa rin inaalis ang ngiti sa labi ko. Inilahad ko ang kamay ko sa kanya. "Violet, Violet Fields. I heard na isa ka raw sa magaling na abogado sa bansa?" Hindi niya tinanggap ang kamay ko, halatang nalilito kung ako ba ang asawa niya, o ibang tao ang nasa harapan niya. "Magpapa-consult sana ako sayo, ayaw naman ako papasukin ng receptionist niyo."

Pero may ilan ding board members na nagduda: “Ano ang interes mo rito, Miss Lila?” Ang deklarasyon ni Lila ay hindi lang usapin ng negosyo. Para kay Alexander at kay Clara, ito ay emosyonal na pahayag. Kung tatanggapin siya bilang partner, ano ang magiging papel niya — sa trabaho, sa puso, sa hinaharap?

'' turo nito sa unahan. Kinakabahan naman tumayo ang babae. Pinagmasdan ko naman si Ms. Porsalena habang nagpapakilala pa ang iba. She's pretty behind her strict and thick eyeglasses. Maybe she's in her 40s now. Nang si Vera ma ang sumunod ay umayos ako ng upo. ''I'm Venice Raniella Lopez, 16 years old. You all can call me Vera for short.'' hindi nagsalita si Ms. at inilipat lang ang tingin sa akin.