Linta Sa Bahay Mga Nobela at Kwento

Saka kami parehong napangiti. Sa mismong bahay ko siya pinatuloy para magpahinga. Maghahanap daw ito ng sariling bahay habang nandito sa bansa kaya hindi raw dapat ako mag-alala sa privacy ko habang nandito ito sa bansa. “I just need to do something, feel at home. There are some foods inside the fridge, you know what to do.” Binaba ko ang baso ng tubig sa lababo at saka ito nilingon.

Tanungin siya kung mayroon siyang mga kaibigan na gustong umupa ng bahay. 【Sa ganitong paraan, malamang na pipiliin niyang umupa ng iyong bahay. Maaari mong simbolikong singilin siya ng isang maliit na halaga ng pera para sa isang ordinaryong apartment. Huwag sabihin sa kanya na ito ay isang villa. Pagdating ng oras, dalhin mo siya diretso. Hindi niya ito magagawang pagsisihan. 】

Hindi ko parin maalis ang tingin ko dito "Nope. Bahay natin toh" Ano??? "Dito na tayo titira sa bahay ko, kaya bahay mo na rin ito" dugtung niya Dito na ko titira sa bahay niya?? Kaming dalawa??? Seryoso?? "Pano yung bahay namin?? Hindi na ako makakauwi dun?? Tinatanan mo ba ko?? " Natawa siya Bigla... Anong nakakatawa dun?? "Hahaha... Itatanan? Seriously? Hindi ko kailangang gawin yun Johara, atsaka pwede ka namang dumalaw sa bahay niyo pero saakin ka titira"

Kabanata 127 LILLY POV Walang sapat na salita para i-describe ang tanawin sa harap ko. Totoong namangha ako sa bahay ni Harley. Malaki, moderno, at napaka-elegante. Hindi ako sigurado kung nakakita na ako ng ganuon kalaking bahay sa personal , maliban na lang sa mga katalog. Napapahanga ako sa bawat detalye, mula sa magarang disenyo ng pinto hanggang sa itim na bubong na may kakaibang mga tiles. Ayokong isipin kung magkano ang ginastos para sa bahay na ito. Kung tutuuisin kulang pa ang apartment ko kumpara sa bodega ng bahay nila.

kibit balikat kong tugon “Baka sa halip na sa bahay tayo mauwi ay sa morgue..” aniya na tatawa-tawa. “Hindi ko naman hahayaan na doon tayo mauwi, love. Kontrolado ko naman ang pagda-drive.” “Hindi naman uuwi ang mga kasama natin sa bahay.. Solo natin buong gabi ang bahay kaya hindi ka na dapat pang mag-apura.” paalala saakin ni Aia.

Namutla ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa mga sinabi nito "...Ipinagbili na po ‘yung bahay?" "Oo. Kaya kung wala kang pambayad, kailangan n’yong lumikas. Pasensya na. Matagal ko na ‘tong hinihintay. Ako rin ay may pamilya. Hindi ko na kayang ipagpaliban pa." “Pero… “Wala nakong magagawa hija…kukunin Kona ang bahay ngayong linggo. saad nito at umalis agad

Mabigat ang hangin. “Dito ka muna,” sabi nito nang makarating sila sa isang modernong bahay, simple, tahimik, malayo sa mata ng publiko. “Hindi ka dapat makita ngayon ng media, baka mapagpiyestahan ka.” Tumango si Liana. Nanginginig ang katawan niya sa labis na takot at pag-aalala kay Rafael. Baka makulong ito.

Kami sa bahay (Based on Niccolo's own story - Kapag Ayaw, May Dahilan) •• Linggo, akala ko tahimik na ang buhay ko pero hindi pa pala kasi itong si lance, dinalaw ako rito sa bahay ng walang pasabi. Maaga siya pumunta rito sa bahay mga ala sais yata 'yon? Nagulat na lang ako at may humila sa akin pababa sa kama. Hindi na ako nagtaka kung paano siya nakapasok kasi alam kong may duplicate key ang mga kupal dito sa bahay, at ang matindi pa ro'n naghahanap pa ng almusal ang siraulo kaya napilitan ako umorder sa grabfood...McDo pa nga! "Ano na naman ba itong trip mo, ha?" tanong ko.

Sa asar ko dahil sa tanong niya'y pabalibag kong sinara ang pinto. ILANG oras din ang binyahe namin hanggang sa makarating kami sa isang bahay. Yes, bahay na nasa isang subdibisyon dito sa America. Mayaman siguro itong si Azul? Dahil hindi naman siya magkakaroon ng bahay dito kung wala lang. O baka naman sa mga magulang niya 'to.

“Kapag masyado kasing malaki, parang… magkakahiwalay tayo. Kahit ito nga ay nalalakihan na ako eh. Parang ang hirap-hirap hanapin ng mga tao kapag ganito kalaki ang bahay.” Hindi agad nakasagot si Yael. Pinoproseso pa niya ang sinabi ni Luna. “Pero mommy,” singit ni Liana, inosente. “Hindi naman po tayo magkakahiwalay kahit malaki po ang house, ‘di ba?”