Lintek Na Pagibig の小説・ストーリー

De Almonte Tower, 78th Floor Nasa loob ng isang bulletproof SUV si Liam — natutulog, may bahagyang sleeping aid na inilagay sa kanyang juice. Sa tabi niya ay si Tina, muling nagbalik sa dating anyo — glamorous, maingat, pero may halong pagkabaliw sa mga mata. “Don’t worry, baby boy. You’ll thank me someday. Hindi ako ang masama dito... sila ang nagkasala sa 'yo.”

kwento nito sa amin “My God, Blake! Sorry dahil kailangan mong pagdaanan yan!” malungkot na pahayag ni Tito Lucian “Para sa kaibigan na minsan ko na ding minahal, at para sa kaligtasan ko, kailangan kong gawin yun! Hanggat’t nag-aakyat ako ng pera sa kanila, hindin nila ako gagalawin. At isang araw nga, dumating na ang pinakahihintay ko! Ibinigay nila sa akin ang kopya ng video ni Faith at para makasiguro, pinapanuod nila ito sa akin ng pahapyaw. Sa harap ko, binura nila ito at kahit hindi ako sigurado kung yun lang ang kopya nila, kailangan kong ipakita na masaya ako.”

Ibig niya itong makasama. Ibig niya itong makilala. Ibig niyang alagaan ito. Ibig niyang protektahan. At ibig niyang ibigin siya. Ang baduy mo, Zacharias Zapanta! "Di oorder tayo ulit," nakangiting sabi niya rito.

Payo niya rito. “K-kung magsalita ka ngayon, p-para kang pastor ah. Kung nabubuhay lang si Daddy, pagagalitan ka nun sa lahat ng lumalabas sa bibig mo. Baka bumangon iyon sa hukay kapag narinig ang mga pinagsasabi mo,” Pabirong sabi pa nito sa kanya. Natawa siya saka muling sumeryoso ang mukha, “May balita ka na ba kay Ninang Linda?”

Lahat ay sobrang coincidental at hindi naman kapani-paniwala. Mahirap na hindi magduda kung hindi mo naman babanggitin ang salitang pag-ibig. Parang makatwiran na hindi ito naniniwala kay Selene. Ilang beses na ring ipinaliwanag ni Selene ito, ngunit lagi lang itong mukhang walang gana at hindi naniniwala.

wika nito “Hindi mo naman ako kailangang pasalamatan, ginawa ko yun dahil gusto ko at isa pa ako nga dapat ang mag pasalamat sa pamilya niyo eh kasi kinupkop niyo ako dito simula nung mamatay yung mga magulang ko” seryosong litanya ko sa kaniya “Wala eh matalik na magkaibigan ang mga pamilya natin kaya sino pa ba ang magtutulungan?” sagot niya sa akin

O isa dun sa mga kaibigan nila? There's a part of me na natuwa kasi kahit papano hindi nako tatabi at kakausap pa nang kung sinong lalaki. Pero nalungkot naman ako sa part na sobrang baba nang tingin nila sa katulad ko. Dahil sa totoo lang bayaran ang tingin ko sa sarili ko ngayon. Sabi ni Tita MA, Jhant paid triple. Hindi ko alam kung bakit sobrang laki ng ibinayad niya para sa pag upo at kunting pagtungga ko nang alak kasama nila.

“Pinalaki kita ng walong taon, pero ikaw…” “Walong taon?” Mas lalong naging masama ang ngiti ni Sabrina. “Worth it ba na ipagyabang ito? Sa tingin mo ba ay kabaliktaran ito ng konsensya mo?! Ang lakas ng loob mo sabihin na pinalaki mo ako ng walong taon! Kahit ang aso ay mas understanding kaysa sayo! Kahit ang mga uwak ay mas compassionate! Ang lakas naman ng loob mo na sabihin yan?” Sabi ni Lincoln. “Ikaw… anong ibig mong sabihin?”

Sagot ni Ling Yiran matapos ang matagal na pananahimik. Sobrang natuwa si Yi Jinli sa naging sagot ni Ling Yiran kaya nakangiti siyang nagtanong ulit, "Ate, sigurado ka bang hindi mo gusto yung lalaking 'yun?" "Bakit naman ako magsisinungaling sayo? Mula noong nakalabas ako ng kulungan, pinangako ko sa sarili ko na hinding hindi na ako maiinlove ulit sa kahit kaninong lalaki. Pabigat lang yang pagmamahal na yan kaya imbes na sa tao, sa ibang bagay ko nalang ibubuhos. Natatakot kasi akong maiwanan ulit...Baka hindi ko na kayanin yung sakit sa pangalawang pagkakataon..."

Lahat ay nabusok at nasarapan. LUMIPAS ANG isang Lingo ay ipinakilala siya ng hari't reyna sa buong Asturias. Pero dahil merong nagtataka sa buhay nila ay minabuti na lang nila na sa media na lang siya ipakilala. Nagkaroon ng salo-salo na tanging imbitado lang ay pinagkakatiwalaan at malalapit na pamilya at kaibigan.