Lonely Quotes About Life นิยาย & เรื่องราว

Mapait akong ngumiti habang wala sa sariling pinapanuod silang tila masayang lumalangoy langoy lang ng paroot parito na tila walang iniinda sa buhay. Siguro mas masaya ang buhay ninyo noh!., walang problema at sakit na dinudulot ng taong minamahal ninyo... Dapat ko na bang sulitin ang mga araw ko ng pagiging single ko?? Baka pagdating ng araw na iyon baliw na ako... baliw na ako kakaisip kunv ano ang kahihinatnan ng lahat ng ito,.pagak akong natawa sa walang kakwenta kwentang lumalabas sa utak ko..damn nababaliw na talaga ako.

I smirk, kiss her hand before leading her infront of the altar where anybody can see that I will marrying the love of my life. . . . . Anyone experience tragic in their lives, Anyone suffer in silence because they might think no one is there to listen and no shoulder to lean on..I admit that I once experience being an island-yes, you're existing but you feel alone, The years without Yanna and Jj, the only thing I realise was I'm empty, I'm breathing but im totally dead inside.....That was just not dying but i never live.... But even i faced that darkness in my life, I'm still thankful that it wasn't the end for me...I can start another magical life with Yanna and our family....

"It's like I'm a cracked tiles that are forced to be placed on tiles that are intact." "Umaalis silang tatlo ng walang ako, magkakasama silang tatlo ng wala ako pero nandyan sila kapag ako na ang kailangan nila." I said coldly, bitter in the tongue while saying those words. Napahilamos ako ng mukha at nag isip ng maaring gawin. Maybe, it's time for me to stay away, maybe it's time for me to think about myself. There's no other people who would be with me in the end. There's no forever because you will die alone.

STELLA LUNA Life is bitter sweet. Life is like a wheel. And right now, hindi ko na rin alam kung alin sa mga quotes na 'yon ang mas bagay sa buhay ko—o kung may sapat pa bang salita para i-describe yung gulo na unti-unti kong ginagalawan. Parang lahat sabay-sabay.

Parang ang lungkot ng buhay ko. I don't feel alive anymore. I feel like I'm just barely breathing. Para akong robot na sumusunod sa utos ng iba nang walang kalayaang magpahayag ng damdamin at nararamdaman. Totoo nga siguro ang sinabi nilang money can't buy someone's happiness. Dahil kahit nag-uumapaw ang pera ng asawa ko, malungkot pa rin ako. Money can't buy a friend. A loyal friend that would be there with you through your lows and highs. It can't. Money isn't everything.

It’s better to be alone than to be with someone who makes you feel alone. The only way to move on is to letting go completely. THE END

Heto na naman ako, naiisip ko na naman na nag-iisa lang ako. Sa tuwing pinagmamasdan ko kasi ang buwan ay talagang umaabot ako sa puntong naiisip kong mag-isa lang ako sa buhay. Na iniwan na ng mga magulang. Na walang nagpapahalagang mga kamag-anak. Na walang nagtatagal na kaibigan. Magiging mag-isa na lang ba ako habang buhay? Gusto ko namang makaramdam ng pagmamahal mula sa ibang tao. Tipong nandiyan kapag may problema ako. Na may masasandalan ako sa tuwing ako'y umiiyak o nalulungkot. Na nandiyan para handa akong tulungan.

Nabitawan ko ang cellphone dahilan para mahulog iyon sa mesa. Sumikip ang aking dibdib. I couldn't feel my body as I catched my breath. Haruto is shouting on the line but I couldn't hear him clearly anymore. Unti-unting nawalan ng hangin ang aking katawan dahilan para ako'y mawalan ng ulirat. I was afraid of death before, then I realized it was more scary to live without anyone by your side or someone you can hold on during hard times. While I am living, I was also dying. I will die alone and no one will probably know.

Napangiti ako ng mapait nang maalala ang kasabihan na ang lahat ay may katapusan. May mga taong akala mo habang buhay mo ng makakasama, iyon pala ay hindi. Kaya naman hindi ka dapat dumepende sa mga tao sa paligid mo, instead, enhance your independency dahil hindi sa lahat ng oras ay may lalakad kasama ka hanggang dulo. Sometimes, sarili lang din natin ang maaasahan natin at hindi ang mga tao sa paligid natin dahil bawat isa ay may sariling mundo at kaniya-kaniyang dinadala. It's not always about us, it's about everyone and their own struggles.

Napalunok ako. “Mag-isa ka lang ba talaga rito?” "Oo, hindi lang mag-isa rito sa bahay. Mag isa na rin ako sa buhay." "Talaga? Ulila ka? Walang kapatid?” “Wala eh.” “Hindi ba malungkot ang mag-isa niyan?" "Malungkot pero sanayan na lang din siguro. Pero umaasa pa rin ako na may makakasama rin ako balang araw."