Lonely Quotes About Life Novels & Stories

“Bakit ka nagbubukas ng butones? Maganda ba ang nasa loob niyan?” Halata ang gulat sa mukha ni Alden at mabilis na hinila ang maleta papunta sa kwarto nito. “Liyah, hindi naman pwede na ganyan ka na lang lagi. Wala kang magiging kaibigan niyan, apo,” paalala ng kanyang lolo. “Wala naman akong kaibigan talaga, lo. At saka kaya ko naman ang sarili ko kahit wala ang mga kaibigan na iyan. They would just betray me and I’d rather be alone.”

“Who said I’m alone?” --- Pagbalik ni Caelum kinagabihan, tahimik lang ang paligid. Nadatnan niya si Solenne na nakaupo sa veranda, nakatingin sa buwan. Lumapit siya nang walang ingay, at kahit hindi niya gustong aminin, napansin niyang may kakaibang kapayapaan sa eksenang iyon. “You shouldn’t sit outside alone,” malamig na paalala niya.

'' Nabuhayan siya ng loob nang huminto si Noel at lumingon. "Walking on this beautiful path alone is lonely. Maganda pa rin talaga na may kasama." Inilahad ulit nito ang kamay kahit na medyo may distansiya na sa dalaga. "Care to accompany me in this lifetime? Ipinapangako ko, hindi ka masasaktan. I will make sure that you will be living a life next to heaven."

Biglang bumangon ang galit sa puso ko. " You deserve to be alone. Me too. W- we both deserve to be alone without any happiness in life. " Sabi ko sabay takbo pa taas habang parang gripo ang luha na kumakawala sa akin. isang desisyon ang marapat na gawin para muling makapag-simula.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Hindi niya iyon naisip bago ang araw na iyon. Ang mga salita ni Gary ay nagngangalit sa nagtatagal na sama ng loob na namumuo sa kanyang patay na puso. "Kahit kailan hindi ako ganito ka- lonely. "Paano ako nahulog hanggang ngayon? "Kailangan ko bang sayangin ang buhay ko sa walang kwentang buhay?" naisip niya. Hindi niya ito matanggap.

he prolonged his pronunciation, he's tipsy! She thought he'd chuckle next but it never came. It was the silence that approached her ears, tumuwid siya ng tayo at nagumpisang maglakad pabalik-balik sa balkonahe. Ilang hakbang pa't dinig na niya ang pagsinghot nito. "I'm sad, Rain." He pronounced it in a lonely voice. "A lonely man sailing alone in the depths of his thoughts in the middle of the darkness, I don't think I could survive this but I'm still fighting anyway. Because love, you know it's never meant for me."

Gym is not forever, napaaga lang ang retirement ko. Kailangang mahanap ko si Arzelle. Siya lang ang pangarap ko sa ngayon. Siya lang! "Damn Arzelle, I miss you badly," bulalas ko lumanghap ng hangin mula sa bintana. Hindi ko na napigilan ang mga luha ko. Sabi nila real man don't cry for himself but with this too much pain and loneliness inside me, it's hard to escape and to cry is the only way to lighten my pain.

“Pinag-isipan ko na ito dati. Bago kita makita, noon pa man ay alam ko na dapat kitang hanapin. Kung hindi kita mahahanap, mananatili akong single dahil wala naman akong pakiramdam para sa ibang lalaki.” Nagpatuloy si Charlie, “Kung hindi mo talaga ako nakita… sa tingin ko ay hindi ka talaga mananatiling single hanggang sa maging 30 o 40 years old ka na, hindi ba?” Sumagot si Quinn sa seryosong tono, “Kahit na manatili akong single hanggang sa maging 50 o 60 ako, ayos lang sa akin. Kuntento at masaya na ang buhay ko at hindi ko aabusuhin ang sarili ko para lang magkaroon ng lalaki sa tabi ko. Kaya, kahit na hindi kita makita, igugugol ko ang karamihan ng buhay ko sa paglalakbay sa buong mund

Pagdating ko ay masaya akong sinalubong ng kaibigan ni Fiona at inalalayan Ako nitong umupo malapit sa may magandang view tuwing gabi. "Ahhh, this is life! May tahimik, ma-ingay, magulo, maayos, masakit at masaya. Life is not perfect and no one's can." Tahimik na pagmumuni muni ko rito nang may biglang humila sa katabi kong upuan. "Why you are alone?" "Why? Masama ba ang mapag-isa?" "Where is your Boyfriend?"