Looking In The Mirror Mga Nobela at Kwento

Like, what the actual fuck! My heavy foot steps rained inside my wardrobe. I started looking for a cloth to wear, diverting my attention in it. But as I keep on rummaging my wardrobe, I am distracted by the floor length mirror located at the left corner from here. I sighed deeply, before walking towards its direction. I stared at my reflection. From my face to my body. And all I can see is perfection. I can see from my reflection that I am handsome, that I am irresistibly hot. And definitely, I am the epitome of handsomeness.

Kung ayon iyon, baka inaraw-araw ko itong si Corvus. I snapped out of it when I realized I was still staring at him while he was putting on his clothes. I averted my gaze from him and then walked towards the door to my room. There, I remained standing in front of the mirror. It’s just funny to see that I can’t see myself in front of the mirror. Well, why should I wonder, after all, I’m just a soul. Bumukas ang pinto ng kuwarto ko. Pumasok dito si Corvus. Hindi ako gumawa ng ingay para makita at malaman ko kung ano ang pakay niya ngayon dito sa loob ng bedroom ko.

What would you do Tarah? "Ayoko na." Suko ko. "I'll find the restroom." "It's right there." Turo ni Eve. Tumakbo doon. Anong nangyayari sa akin? I let the water run through my hands. Gusto kong maghilamos. I looked at myself in the mirror. My chest rising up and down, my cheeks red, and I don't like the way my eyes glimmer. I don't like the sparks I see in them. It's dangerous. It should be ceased.

Nang dahil sa lakas ng pagtawa niyang iyon ay napalingon ako sa kaniya na may bakas ng pagtataka sa aking mukha. "Ba- bakit ka tumatawa? may nakakatawa ba sa sinabi kong iyon? o baka naman may dumi lang ako sa aking mukha?" usisa ko sa kaniya habang tinitignan ang aking sarili sa side mirror upang tiyakin kung may kakaiba sa mukha ko, pero wala naman akong napansing dumi o kakaiba.

Nababaliw ka na babae! Napahawak ako sa dibdib ko nang bigla itong kumirot. Pansin ko rin napapadalas ang pagkirot ng dibdib ko. I grip at the edge of the sink, nabitawan ko rin ang hawak kong basahan at walis. I look at myself in the mirror.

Pagkatapos ay kinuha na niya ang kanyang gray purse. Tiningnan niya ang kabuuan ng kanyang sarili sa full length body mirror niya. She looks so stunning and gorgeous with her looks. Parang tinitingnan niya ang ibang tao sa salamin. She look so different. The reflection shows a different version of herself. The expensive, decent and innocent versions. Tumitingkad ang mukha niya dahil sa makeup na suot niya. Mahina siyang nagpakawala ng hininga sabay na tahimik na nagdadasal na sana tama ang desisyon na gagawin niya.

Marunong naman akong maglagay pero hindi ko lang madalas ginagawa dahil aksaya lang ng oras iyon kung pagtutuunan ko pa iyon araw araw para lang lalong mas maging maganda. But now, I just want to give it a try. At umabot ako ng kalahating oras ng matapos akong magmake up. Tumayo pa ako sa whole lenght mirror para pagmasdan ang sarili kong repleka. I feel like I’m seeing Tamarah in front of me.

Chapter 74 CHLOE'S POV Napaka-kagat labi na lamang ako na napa tingin sa repleksyon ko sa hawak kong round mirror. Gamit lamang ang foundation tinakpan ko ang bahagyang pangingitim ng ilalim ng mata na walang anumang sapat na tulog at pamumugto na rin ng mata sa walang humpay na pag iyak. Tumitig ako muli sa salamin at pansin mo ang bahagyang pamumutla ng mukha ko na wala kanang makikita pang anumang bakas pa ng saya.

He also shaved the stubborn hair on his face kaya siguro mas nagmukha siyang bata. "Hi." Ngiting sabi niya. Nang makalapit sa akin ay agad na humilig para halikan ang noo ko. "Hindi ka pa ba lalabas? Naghihintay na sila." Aniya. Marahan akong umiling. "Mamaya na. I'm still looking at myself in the mirror." Nilingon ko ang malaking salamin at tiningnan ang repleksyon naming dalawa. Napasimangot ako nang makitang parang ang laki ko na masyado. Hindi na niya ako mayakap ng buo.

Para naman siyang nakahinga ng maluwag nang muling makapasok siya sa loob ng kaniyang silid na nakasanayan niya. Isang gabi palang ang nakalipas noong hindi siya natulog rito pero kaagad niyang namiss ang kaniyang malambot na kama. But she focused on keeping her meds away from anyone’s sight, and her bag back to her cabinet. Pagkatapos ay nagbihis lang siya ng pambahay na damit. She stared at the mirror on her bathroom. She stared at her reflection in the mirror. Wala naman nagbago sakaniya at sakaniyang mukha.