Looking In The Mirror Novels & Stories

Dahan-dahan akong napatingin sa vanity mirror na nasa tapat ng sofa. Doon ko nakita ang repleksiyon namin. At doon din muling nagtama ang aming mga mata. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin. Parang alam niya ang bawat tanong na umiikot sa isip ko. Parang binabasa niya ang bawat pagdududa at pagkalito ko. Dahil doon, lalo akong napaisip. Ano ba talaga ang klaseng tao na ito...?

He’s fucking showing me how he can make a woman crawl... and he’s doing it while looking at me. Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Ang itim at madilim na mga mata niya ay nakapako sa mga mata ko sa likod ng two-way mirror.

She keeps asking herself and goes back to washing her face. "Hindi naman niya ako ma-aalala diba? Why am I even bothering myself? He's a stranger Bella. He's drunk. Ahhissshh!!" She keeps on talking to herself. Good thing no one is inside the cubicles at her back. She looks at herself in the big mirror in front of her for one last time. "Am I going insane." Bella asked. She leans her face on the sink at itinapat ang mukha sa umaagos na tubig. She keeps on doing that for nearly 5 minutes. Hindi nga niya namalayang may ibang taong pumasok sa loob ng powder room not until.

he asked softly. He was looking at me from my behind and through our reflection in my vanity mirror. Tumango ako at in-off na ang hair blower ko. Kabado ako pero gusto kong maging presentable pa rin para kahit na nagigisa na ay may mukhang maganda pa rin akong maihaharap sa kanilang lahat. “Ikaw ba? Handa ka na?”

Siyempre, hahanap ng paraan ang magulang ko upang matahimik ang mga taong nakapalibot sa akin noon. I looked at myself in the mirror. Magulo ang buhok ko at kitang-kita ko ang pamumutla ng labi ko kahit naka-lipstick naman ako. Pinunasan ko ang luha sa aking mata bago ko inayos ang aking sarili. Habang inaayos ko ang aking sarili ay nakita ko sa salamin ang pagpasok ng isang tao. Noong una ay balewala ko lamang iyon ngunit natigilan ako nang nakitang pamilyar ito.

Bakit mukhang galit siya sa akin? I took a deep breath while looking at myself in the mirror dito sa washroom sa loob ng opisina. Mga ilang minuto na rin akong nakatitig sa mukha ko sa salamin. Kanina pa ako nakapag -ayos pero parang wala akong lakas na lumabas.

“Miss na kita! Gusto mo bang maglakad tayo bukas nang umaga?” He just wiggled his tail again. Napangiti ako. Mukhang naaaliw na siya sa pagkain kaya naisipan kong magtungo sa vanity mirror upang tignan ang aking sarili. Pansin ko ang aking pamamayat. Not in a bad way though. Pumayat ako at nag-glow ang pisngi ko. Wala na ang bakas ng eyebags sa 'king mga mata dahil sa 'king pag-iyak noon.

Nakatagpo ko ang kanyang mga mata sa side mirror, punong puno iyon ng pag-aalala. "I'm fine..." I whispered and smiled weakly.

It appears like she was completely unaware of the situation that I am following her. Napapatingin din ako sa rear mirror at hindi ko maiwasang mapangisi. It’s showtime.

Wala sa sarili na bumalik ako sa may loob at saka dumiretso sa may harapan ng malaking salamin na nasa ibabaw ng mamahalin at mukhang elegante na vanity table. Tiningnan ko muna ang sarili ko kung maayos ba ang mukha at pananamit ko ngayon dahil baka nga makita ko siya once na lumabas na ako ng kwarto ko. I scan myself from head to toe right away. Magulo ang buhok ko at normal lang ‘yun… medyo lumapit pa ako sa mismong salamin para tingnan kung may panis ba na laway sa gilid ng labi ko at wala naman… tiningnan ko rin kung may morning stars ba ako at wala rin naman.