Novel & Cerita Love Eyes Quotes

Those gorgeous lips of him. It is the only thing makes us feel alive We keep this love in a photograph We made these memories for ourselves Where our eyes are never closing Hearts are never broken And time's forever frozen, still Tumigil ito, at smile slightly at her. "I love you.." he whispered. So you can keep me Inside the pocket of your ripped jeans Holding me closer 'til our eyes meet You won't ever be alone, wait for me to come home. Loving can heal, loving can mend your soul

Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang sarili. Tiningnan ko ang repleksyon ko sa salamin. Nakikita ko ‘yung babae na gusto lang maging malaya sa lahat, sa marami at iba’t ibang opinyon ng mundo. Nakakapagod pag palaging ganito. “Maybe love isn’t about who speaks louder. It’s about who listens first.”

love lots, windychill

Punong-puno ng emosyon ang mga mata niya. “I still love you.” —- Basahin ang susunod na kabanata. Please don't forget to hit the heart, add in your library, comment & follow.

Or maybe just the truth. Nang maramdaman kong buo na talaga ang loob ko ay agad ko nga ring hinati ang cookie na lumikha ng malutong na tunog. Agad ko ring kinuha ang kapiraso ng papel na nasa loob nito at agad itong binasa. "Love will find a way," pagbasa ko rito. Napatango ako sa sarili ko dahil na rin nag-a-agree ako rito. That quote is simple and straightforward but somehow it is open for posibilities and interpretations.

“Lalo na ang mga importante sa akin.” May humaplos na init sa puso ko. Ngumiti ako at pinisil ang kamay niya. “Hindi mo ako masasaktan,” bulong ko sa kaniya. Hinaplos ko ang gilid ng mata niya. “I love your eyes. Lalo na kapag itim na itim sila. I can look at them forever.” Gumanti siya ng pisil sa kamay ko. Hindi siya nagsalita pero sapat na para sa akin ang emosyong nakikita ko sa mga mata niya bilang sagot.

“I’ll go over the mountains for you, but I do not want to see the scenery…” “I miss you and gathered enough courage to spread the message based on the map of love…” “I hope that you haven’t forgotten, I’ll always protect you…” “From now on, there is no need to wander and search…” “Love is just one word; I will only say it once…” “You know that I will only express it with my actions…” “I will look for your shadow in the lively city…” “To make you happy is the most joyful thing that I can do…”

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

Matapos marinig ang mga katagang iyon at maramdaman ang maalab nitong yakap agad na niyang binitiwan ang buhok nito at tuluyang napayakap nang mahigpit. “Ikaw kasi—” “Kahit ano pang itsura mo, mamahalin at tatanggapin pa rin kita. I love you, Love.” “I love you too, Love,” sagot niyang agad pinunasan ang mga luhang tumulo sa mata. “Pasensiya ka na sa pagiging emotera ko, Love. Ikaw kasi—alam mong pikunin ako, e.” “Oo na po, Love. Sanay na ’ko sa ’yo. Sige na magpalit ka na at pasyal tayo sa ilog,” anitong niyaya na siyang pumasok sa loob.

Naramdaman niyang tumulo ang mga luha niya kasabay ng pagbagsak nila ni Olive… "I love you, Nate... Take care of Eli," she closed her eyes, the flame engulfed unit of Olive being the last that she saw.