Novel & Cerita Loving From A Distance Quotes

“Just let me love you, ayos na ako sa gano’n.” Pero hindi. Hindi ayos sa akin ang gano’n. I love her and I want her to love me the way I loved her, but I can’t force her to do that. All I could do was wait. Until I flew to Los Angeles. I thought it was a great idea, na baka hahanap-hanapin ako ni Isla kapag malayo ako sa kanya. But no. The more we’re far away, the more she distances herself to me.

• "Do you remember when we were left behind on our last trip on our way home? We waited together for someone to pass by so we could hitch a ride. The conversations and laughter we shared still linger in my memory to this day." Slide 4: Realizing It Was Love • A transition slide with a group photos of them as young adults. "But we weren't beside each other in a photos because we had already started avoiding each other. • In the silence of your avoidance, I heard the whispers of my own heart, reminding me that my love for you is pure, unwavering , and forever. • A message: "The way you laugh, the way you care, the way you see the world—everything about you made me realize… you’re the one."

saad nito, she’s still insisting na mas lamang ang sakit na nararanasan ni Maxwell kaysa sa akin. Tumayo ako at nilapitan siya. Lumuhod ako sa harap niya habang prente siyang nakaupo sa sofa saka ko hinawakan ang kaniyang mga kamay. “Makinig ka Chantal. Hindi dahil sa ako ang nang-iwan ay hindi na ako nasasaktan. Hindi dahil sa siya ang iniwan ay mas lamang na ang sakit na kaniyang nararamdaman. Isipin mo rin ang taong nang-iwan, bukod sa nasaktan na siya dahil sa paghihiwalay nila ng taong mahal niya at patuloy na minamahal ay palagi rin siyang dinadalaw ng konsensya. Ganito, ang nararamdaman ng taong tunay na nagmamahal at mas piniling tapusin ang relasyon nila para sa kapakanan ng iba ay

Kamalmadong ani ko napataas naman ang kilay nya ngumisi ako saka pumwesto ng pangatakeng posisyon. 'Lagot ka sa akin!' "Dahil sa ginawa mo binigyan mo lang ako ng dahilan para palabasin si Bruce Lee!" Sigaw ko saka sya sinukod Mamaya nalang ako hihingi ng sorry kay Zein, Pero sige I-aadvance ko na ang paunang sorry 'Pasensya na kapatid, Pero talagang totoo ang kasabihang promise are meant to be broken kaya isa lang ang masasabi ko..Peace out nalang sayo!'

Paul: "Nasaan ka, love?" Nagngingitngit ang kalooban ng mabasa niya ang chat ng kasintahan. "Love, mukha mo!" kapal din talaga ng apog ng lalaking ito "Dyan lang," matipid na chat niya. Nakita niyang nagtatype ito dahil sa tatlong tuldok na gumagalaw. Inaabangan niya kung anong isasagot nito. Paul: Ingat ka love I miss you😘

Napatingin siya sa akin habang kita sa mukha niya ang tanong. Ngumiti ako at bumulong. "One day, Mishon… tayo naman." Napakurap siya na parang nagulat. Pero mabilis na napalitan iyon ng isang matamis na ngiti. "You really think so?" "I don’t just think so. I know so." Tumingala ako sa kisame ng glass marquee, kung saan kita ang maliwanag na kalangitan ng Paris. "If love can survive time, distance, and obstacles," bulong ko, "then it can survive anything."

She sighed. “M-mommy, ikaw na lang po kasi kakampi ko tapos iniwan mo pa ulit ako. You know, whenever you're leaving. I feel like I lost both you and daddy because daddy is always busy looking for you or crying in his room…” She sobbed. I broke down and hugged her even tighter. “I'm sorry, baby if you feel that way but always remember this, I love you so much. Love na love ka ni mommy kahit na anong mangyari. You will always have me. Even distance can never hinder it.”

Ang dami kong mga katanungan kanina, pero ngayong nandito na siya ay wala namang lumalabas sa aking bibig. Pero sa tuwing naririnig ko ang boses niya ay parang gusto ko na lang sumabog bigla. Kailangan ko munang tiisin ito. Gusto kong makita mismo ng mga mata ko ang ginagawa niya. Pero hindi ibig sabihin nun ay ganon pa rin ang aking pakikitungo sa kanya. Habang hindi pa naaayos ito at hindi ko pa nabibigyan ng paliwanag ang aking sarili ay magiging malamig muna ako sa kanya. Lalagyan ko muna ng distansya ang pagitan namin. "Rest now. I love you always, babe,"

nakaluluha, halos boses ko’y humihingal. Hindi siya lumapit kaagad. Tahimik lang, pinagmamasdan ako. Ang distansya—hindi lang physical. Ang distansya sa pagitan namin ay punong-puno ng hindi sinasabi, ng mga gabing nagdaan, ng mga luha, ng mga yakap na hindi nangyari.

Kapag napapatingin ako sa kanya, he was mouthing I love you. "Samantha baby, if someone told me years ago that the woman I tried so hard to push away would end up being the woman I couldn't live without...I would've called them crazy because the truth is, I rejected you, not just once. Not twice. I turned my back on you so many times, I lost count. I was cold, harsh, deliberately distant not because I didn’t feel anything but because I felt too much. And that scared me. Loving you felt like breaking a rule, like choosing something I wasn’t allowed to have.You were off-limits…