Lucy Torres Kleptomaniac Novels & Stories

It was my lawyer, Attorney Reyes. With trembling fingers, I answered the call. "Hello..." My voice sounded hoarse, weak, barely recognizable even to my own ears. "Ms. Yna," Attorney Reyes started, his tone serious and grave. "I received formal documents just minutes ago. Lucas—Mr. Monteverde—has officially filed a case against you. It’s a criminal complaint for qualified theft and e****a. He is pushing for maximum penalty, Yna. He wants you behind bars for a very long time."

His mind was occupied by the thought of the girl swaying naked in front of him. Lucy starts serving drinks at every table. May lalaking akmang hihipuan siya, but she swayed her hips to the right and winked at him. She was not up for any bullshit, except, of course, if the man got money. But while serving drinks, Lucy noticed the clothes and shoes the man was wearing. They were all fake. She murmured.

"Aya, anak ko. Kung nababasa mo ito, ibig sabihin ay hindi na ako nakabalik. Patawarin mo ako kung naging lihim ang lahat. Lucius, kung kasama mo ang anak ko, pakiusap, pakinggan mo ang katotohanan. Hindi ako ordinaryong driver lang ni Don Roberto. Ako ang taga-ingat ng mga dokumento na magpapatunay na matagal nang nagnanakaw ang mga Montenegro sa Alvero Group gamit ang mga ghost projects. Pinatay nila ang kapatid mo, Lucius, hindi dahil sa aksidente, kundi dahil may nakita siyang hindi dapat. At ako ang inutusan ni Roberto na itago ang huling ebidensya bago kami tuluyang patahimikin." Napatigil si Lucius sa pagbabasa. Nag-igting ang panga niya at nagsimulang mamasa ang mga mata niya. Ang ka

pagtutuloy ko sa pangungusap niya. “Tumpak,” kumpirma ni Lucero. “Drizelle knew that it was faker than a fake so she paid Faker to make it more authentic. They sell it to a collector in an average price and stole it days after, sell it again, stole it and yet they never get caught. They did those multiple times that’s why they were able to buy shares in Mont de Corp and SI. They are more capable than we think, Xeonne.” “They are not.” Pagtatama ko. “But someone capable is backing them,” sabi ko bago ibaba ang tawag.

Hindi totoong nagbago ako, tanga pa rin ako hanggang ngayon. "kaya nga señiorita, pinagsisisihan ko talaga ang araw na siniraan ko siya sa 'yo. Akala ko kasi ay basta na lamang niyang dinala si mam Lucy sa mental. Yun pala ay iyon ang pamamaraan niya para makamit niyo ng ama niyo ang hustisya. Hindi rin kasi maaaring malaman ng tao na buhay si mam Lucy dahil eeskandalohin ka ng mga ka mag-anak nito. Dahil nga sa kasal sila. Hindi pala intensyon ni sir na mamatay si mam Lucy. Gusto niya lang itong pahirapan."

Hindi niya tukoy kung anong klaseng gamot ito subalit kaniyang nababatid ang mga ilegal na transaksyon ni Victoria mula sa isang Espesyalista na palaging naririto sa mansyon para sa isang sesyon. " Bukas na bukas, dapat ko na rin itong maibigay sa kanila..." mahinang sambit ni Lucine. Agad niyang kinuha ang selpon upang magpadala ng mensahe kay Owen na siyang tumanggap rin ng listahan na kaniyang kinuha sa opisina ng ama. Kagaya ng ginawa nito noong una, magpapanggap lamang si Owen na parokyano sa karinderya upang palihim na iabot ni Lucine ang ebidensyang ibibigay niya. Walang alam si Amadeus sa transaksyong ito dahil mas pinili ni Lucine na kumilos nang walang pipigil sa kaniya.

"You are a mystery, honey—I mean, Vince. Sa tagal nating magkakilala, may mga bagay ka pa ring hindi sinasabi sa 'kin. You're hurting my feelings, Vincent!" Vince chuckled. "Don't be silly. You have known me from head to toe." "I guess so, that's why I always come here. Alam kong takot ka sa mantika and you always rely on me pagdating sa mga favorite dishes mo," wika ni Lucy bago lumapit at inilahad ang kamay sa kanya na agad naman niyang tinanggap. "I'm Lucy, by the way. Best of friends kami ni Vince since high school. And I'll tell you a secret..." humagikhik ito at kunwa'y bumulong. "Vince has a mole on the left side of his butt—"

Inikutan niya ako ng eyeballs at padabog na bumaba ng kotse. Tuloy-tuloy siyang pumasok sa bahay nang hindi ako nililingon. Sa halip na ma-offend ay napatawa na lang ako at napailing. Lucy Russ is like an angry bunny. She's kinda cute… to be honest. She easily gets trapped in something because she's too innocent to see how cruel the world and people are. Pagkarating ko sa tapat ng isang mataas na building ay agad kong inayos ang suot kong suit.

"Tama..tama ang kanyang ina. Kukunin niya ang pera sa volt saka kikidnapin ang bata at ipatutubos .Pero wais si Lucille at wala na ring tiwlaa pa sa ina. Kapag nagawa na niyang makuha ang pera sa volt ay itatago niya iyon at isesescure na. Saka niya kikidnapin ang bata at ipapatubos sa malaking halaga. Kung magtagumpay ay mabuti pero kung mabulilyaso ay sisiguraduhin niyang ang kanyang ina ang masasakote at hindi siya madadamay. Lalayo siyang habang bitbit ang pera ng matandang Saavedra. Lumabs ng banyo si Lucille matapos alalahanin ang naging usapan nila ng kanyang ina. Malapad ang naging ngiti niya kanina pa mula ng marinig na lumabss ng garahe ang sasakyan ng mga Saavedra.

Lucky me! "Honey... anong nangyayari rito? Sino ba siya para magalit ka ng ganiya—Lucian?" Malalamig ang mga mata kong tinignan ang babae. I know her. She's the owner of FLQ cosmetics, Elara Monroe. "Anong ginagawa mo rito? Sabi ng secretary ko nasa office ka pa at—" "Shouldn't I be the one asking you that, Miss Monroe? What are you doing here? You're not part of the Whitlock clan."