Luke Chapter 1 Novels & Stories

Nilingon niya si Lucas he was sipping his wine at bahagyang nilingon din siya at ibinaba ang kopita. " Babe.. don't look at me like that.. I know your father has a reason at sasabihin niya rin iyon just wait ok? " **End of chapter***

Ngunit sa halip na umatras, tumingala siya at sinalubong ang mga mata nito. “Hindi kita susundin sa lahat ng bagay, Luke.” Napangisi ito, ngunit hindi iyon masaya. “Good. Dahil hindi rin kita kayang sundin sa lahat ng bagay.” Natahimik ang paligid habang nagtitigan sila, parang dalawang apoy na naglalaban kung sino ang unang titiklop.

Chapter 5 Note: Before we proceed gusto ko lang po kayong bigyan ng warning na ang chapter na ito ay nagtataglay ng hindi nga kaaya-ayang pangyayari. Kaya kung ikaw ay sensitibo sa mga ganito, maaari mo pong laktawan ang chapter na ito at magpatuloy na lamang sa pagbabasa sa susunod pang chapter. Pero kung ikaw naman ay interesado sa mga ganitong bagay, libre lang pong magbasa at matuto. Elara POV

LUKE’S POV Sa paningin ng marami, ako si Mang Berting—ang manggagamot na namana ang kapangyarihan ng aking lolo. Ngunit sa likod ng kubong ito, ako rin si Luke Ivan Clark, isang bilyonaryong may hawak ng malalaking negosyo. Ginagawa ko ito hindi lang dahil sa kakayahan, kundi dahil alam ko kung ano ang kailangan ng katawan at ng espiritu.

sagot ni Luke at ngumisi. "Sa susunod, wag mong dinadala-dala sa kung saan saan 'tong babaeng 'to. She is not allowed to go outside of this mansion," litanya ni Luke. "Don't be so arrogant, Luke. I can take all what you have. Remember that," banta ni Papa Zacharias. Napatahimik si Luke. "Whatever!" inis na sabi nito at naglakad papasok sa loob ng mansion.

Maingat niyang binuksan ang unang pahina, at nagbasa ng mga unang linya: "Mahal ko, Luke... kung mababasa mo man ito balang araw, nais kong malaman mo na kahit gaano kahirap ang lahat, ikaw pa rin ang aking pinakamahal. Minsan, iniisip ko kung nararamdaman mo ba ang sakit ko. Kung alam mo ba na hindi ko na kayang magpatawad sa sarili ko. Pero walang ibang kasalanan kundi ang magsimula sa isang pagkakamali."

Chapter 326 Pagkagising, magluluto ng kanilang almusal, maglilinis, maglalaba, mamalengke, magluluto na naman, at kung anu-ano pang gawaing bahay ang inaatupag ni Luke.

Sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, naramdaman niyang mayroon siyang sandigan—isang tahimik na lakas sa gitna ng kaguluhan. Habang ikinukwento ni Luke ang kanyang nakaraan, tahimik lamang siyang nakinig. Doon niya nalaman na hindi pala iyon ang tunay nitong pangalan. Ang “Luke” ay palayaw lamang—itinawag sa kanya matapos siyang mapangasawa ng isang mayamang babae sa South City bilang “asawang nakikitira” sa pamilya—ang tanging lalaki sa tahanang iyon na ganoon ang katayuan.

Dahil nakuha na pala ito ng mga tauhan nila Luke. Given that their mothers are friends, Luke and he grew up close. Though they have different interests. Because since they were young, Luke’s interest was science. But they were the same when it came to being pushed into the responsibility of holding their family businesses. Because they were both the “only deserving” heirs. Siyang pagsikip ng paghinga ay siyang paghigpit ng hawak niya sa cellphone. Tila madudurog na ito sa kamay niya.

Mabilis niyang binaligtad ang ilang pahina. Sa bawat lugar kung saan may sulat siya, mayroon ding isinulat si Luke. Maganda at elegante ang kanyang sulat-kamay. Maluwag ang bawat hagod ng panulat, na para bang napakaganda ng kanyang mood noong mga panahong iyon. Ilang pahina pa ang binaliktad ni Stacey bago niya dahan-dahang isinara ang libro at tumingin kay Luke.