M2m Love Story Novels & Stories

hindi ko maintindihan yung sinasabi niya dahil naka focus ako sa nararamdaman ko ngayon "What do you mean?" tanong ko tiningnan niya lang ako at Ngumiti " Stop looking back. look what's ahead of you. And stop blaming yourself for everything. You did nothing wrong. You should focus in the present not on your past." sabi niya hinawakan niya ang magkabila kong braso at sinama niya ako sa pagtalon niya. Dahil sa gulat ko diko namalayan na pino protektahan niya ang ulo ko sa pagtalon namin. pagkatapos noon ay maramdaman ko nalang ay ang pagbagsak namin pareho sa matigas na lupa tumayo agad ako para tingnan siya. " don't you know, Loving someone in the present is much more fun. than loving someone

Nagtawanan at nagpalakpakan ang mga tao nang makita ang ginawa ni Dean. Wala namang pagsidlan ang tuwa sa aking puso. Sa wakas ay natuloy na rin ang pinakaaasam-asam kong kasal namin ni Dean na ilang beses kong napanaginipan noong teenager pa lamang kami at noong inaakala kong patay na siya. Ngunit ngayon ay walang asungot na tumutol sa aming kasal tulad sa aking panaginip noon. Wala na ring taong kumidnap sa amin gaya ng sinabi ni Dean At marami man kaming pinagdaanan na mapait na nangyari sa buhay namin lalong-lalo na ako ay nanaig pa rin ang sweet naming pagmamahalan. Finally, my bitter-sweet love story has a happy ending. END

New style of love making. "I LOVE YOU" wika niya. Nag-angat ako ng tingin at hinawakan ko ang kanyang pisngi at bingyan ko siya ng smack kiss. "I LOVE YOU TOO HUBBY" ngiting sagot ko. Tumayo siya at binuhat ako Hindi alintana ang kahubdan naming dalawa at kinarga niya ako at naglakad siya. Inilapag niya ako sa kama ng dahan-dahan at punong-puno ng pag-iingat. Kinababawan ako.

tili ni Angie, di maitago ang saya sa darating na kasal. Naikwento na din ni Angie ang love story nilang dalawa ni Eric, super inlove daw siya dito pero di siya pinapansin ng binata. Dumating daw yung isang masugid na manliligaw ng dalaga at naguluhan daw siya, dahil sa di pagpansin ni Eric sa kanya ay sumuko na din daw siya, at dun natauhan ang binata. Nanligaw daw si Eric, buong angkan daw ni Angeline ang niligawan ni Eric, mapasagot lang si Angeline, mahalin lang daw siya ulit nito.

Si Ram pa lang ang nakapanloko sa kanya. Tatlong taon silang magkasama. Wala siyang naging clue sa buong panahon na iyon kung may mali man sa relasyon nila. Hindi niya tuloy alam kung ano’ng dapat isipin ngayon maliban sa hindi bagay sa pagngawa niya ang soundtrack ng bar. Upbeat iyon at nakakukulili ng tainga. Gusto niyang sumabog na ang stereo para matigil. Pero bago pa niya bulyawan ang kung sinumang sound operator, may dumikit na lalaki sa kanya. “Hi, babe . . .”

sagot niya habang nilalapit ang mukha sa 'kin. "I'm 2 months pregnant." Bigla siyang napatigil sa paglapit sa 'kin at nanlalaki ang mata dahil sa narinig. Nakangiti ako nang malapad dahil sa reaksiyon niya pero biglang nawala ang ngiti ko nang bigla siyang bumagsak sa kinauupuan niya. Wtf? "Thornton! Love!" Napalingon ako nang marinig kong may mga yabag na papalapit sa 'kin habang ako ay nanginginig pa rin.

Isang malakas na hiyawan ng audience ang namutawi nang maglapat ang aming mga labi. And so, against the backdrop of a new dawn and the echoes of a past left behind, Marisse and Martin embarked on a journey of love and healing, their hearts united in a bond that would weather the storms of life and stand the test of time.

Their smiles were radiant, a testament to the power of forgiveness and the resilience of the human heart. Hans, whose own love story had taken unexpected turns, held Sheena close, their eyes locked in a silent exchange of affection. It was a love that had been built upon persistence and understanding, proving that sometimes, the love we least expect can turn out to be the greatest gift of all. And there was Yuan, his arm wrapped around his wife, their laughter harmonizing with the music that filled the room. They embodied a love that had grown and deepened with time, standing as a reminder that true love knows no bounds and can withstand any obstacle.

buong pag-mamahal na pangako ni Enzo. “Enzo, I choose you too. I will love you through everything—good and bad. With you, I am home.” Madamdaming pahayag ni Celestine. “I now pronounce you husband and wife.” “You may kiss the bride.” At sa halik na iyon, natapos ang lahat ng sakit. At nagsimula ang habang-buhay.

Isang malalim na buntong hininga lang ang naging tugon niya saka ako kinulong sa kanyang mga bisig. Hinaplos haplos ang likuran ko na para bang sinasabi niyang tanggapin ko na lang ang nakamamatay na katotohanan.. Na Maureen and I got the chance to find new love in each other existence and eventually fell in love so deeply but never meant to stay together, forever, like a lesson that is only for learning. Putcha!! Ang sakit!! Sobrang sakit!! Parang sa funeral ang punta ko imbis sa venue ng wedding anniversary celebration namin.