Ma'am Yes Ma'am นิยาย & เรื่องราว

“If they ask you questions that you are not comfortable to answer, just don’t, okey? And relax hindi ako nangangain ng tao. Wala rin silang magagawa pa sa’yo. Minahal ka ng anak ko at kahit sino ka man dapat taas noo mong ipakita sa kanila na ikaw ang pinili niya, ikaw ang minahal niya kaya ibig sabihin, may nakita ang anak ko na hindi ko nakita o nakikita ng iba pa, dito.” “Kinakabahan ho kasi ako ma’am.” “Ma’am? Is it MOM, mommy or MA’AM, madame?” “Yung huli ho, ma’am as madame.” “Then don’t call me ma’am as madame. I am not your teacher or your boss. I am your boyfriend’s mother kaya you can call me MOM or just Tita.” “Okey po tita.” “Very good. You must hungry.” “Medyo ho.”

“Ma’am, ipaghahanda ko pa po ba kayo ng brunch?” Nilingon niya ang kasambahay. “Yes, please.”

I looked towards her confusedly while waiting for what she’s about to say next. “And please Kaia, don’t call me Ma’am. It bothers me a bit. You can call me Mama if you want to. Mas maayos iyon kaysa sa Ma’am,” sambit niya at tipid na ngumiti sa akin bago siya tuluyang naglakad palayo. I stilled on my spot while looking towards her back. What did she just say? She wants me to call her Mama? ---

Akala niya ba ako si Ma'am? WRITTEN BY DBARDZ

Sa mga alaala. Hanggang bigla—isang tinig ang sumigaw: “Say yes, Mommy! Say yes!” — si Amara, nakatayo na ngayon, may hawak pang maliit na confetti popper. Doon napatawa si Apple, habang tuloy-tuloy ang pag-iyak. Lumuhod siya sa harap ni Lance. Niyakap ito ng mahigpit. “Yes. Yes, Lance. Oo. Oo, aaminin ko—matagal ko na ring gustong marinig ‘yang tanong na ‘yan mula sa’yo.”

“Ma’am—“ “Mama or Mom. Call me either of the two, Paige. Sanayin mo na ang sarili mo… anak.” Napangiti si Paige sa pagitan ng pagluha, napuno ng walang katumbas ng kaligayahan ang dibdib. “O-opo, Mom.” Ngumiti si Diana. “That’s more like it,” anang matandang babae.

mahinang sagot ni Amara. "Tama 'yan. At huwag mo akong tawaging Ma'am. Tita Roxanne na lang. O kaya, Mom, kung komportable ka." Ngumiti si Roxanne, at ang ngiti ay tunay at mainit. "At ikaw, Mateo, tumigil ka diyan sa pagtitig. Nakakahiya naman ang babae."

Nakita ko Naman na kumunot Yung noo nito. " Sino po ba Yung pinunta niyo ma'am, para matawagan ko yung mismong Bahay po." Yun Naman Pala... Sinabi ko Naman Dito. Maya- Maya lang nanlaki Yung mata nito habang nakatingin sakin, now it's my turn para kumunot Yung noo. " Ikaw po ba si Ma'am Kimberly Samson?." Pagtatanong nito, na tinanguan ko lang..

May araw ka rin sa akin babae ka. "Lumayas ka sa pamamahay na'to... Lumayas ka kundi hindi lang iyan ang aabutin mo! " mariing wika ni Ma'am Elizabeth. Pasalamat nalang ako at hindi siya naka high heels kundi baka nakataop na iyon sa paa ko sa lakas ng pagka sipa niya doon.

"Sure, Amber, take your time." Lumayo ako ng bahagya kay Del. Napangiti ako ng tumatawag sa Viper ko si Mama Joan. I feel excited, so, while walking away, sinagot ko na agad ang tawag. "Mama," "Oh, hija. Kumusta ka na diyan?" ang nakangiting bungad nito sa akin. "I'm fine, Ma... Kayo, kumusta na kayo riyan?" "We are also fine, Amber."