Mabuting Mamamayan Novels & Stories

Ang isla na tinuring kong tahanan. But it's not the place that you call home, it's the people who matter most. Iyong taong handang ipaglaban ka. At isang batang tinatawag kang Mama. Finally I'm home.

Makabanal man o hindi, lahat sila ay kampon ng kadiliman sa paningin niya. Mas nanaisin pa raw niya ang mamuhay kasama ang mga hayop kesa sa mga kauri niyang tao. Iniisip niya na hindi man nakakapagsalita ang mga hayop, subalit walang humpay na pagmamahal naman ang pinaparamdam ng mga ito kung tatatratuhin mo lamang sila ng maayos.

Masakit. "Stop being so nosy!" "Sunny! Storm!" Si Mama! Sabay kaming napatakbo papuntang pinto only to see Mama na maraming dala. We helped her. "Dapat pala sinama ko kayonng dalawa." "Sana tinawagan mo ako Ma. Pwede ka naman namin sunduin. Tsaka akala ko ba bukas pa tayo mamimili?" Umiling iling siya. "Maraming tao ngayon saan mang supermarket. Maas lalo na bukas kaya namili na ako."

Mahabang payo ni Mama sa akin. Bahagya akong napatigil sa pagluha nang marinig ang sinabi niya. “Hindi lahat kailangang maging mabait. Natural na sa tao ang ipagtanggol ang sarili. Kung alam mong mali siya, you can fight her with words but remember, huwag mong aalisin ang pagrespeto mo.” She said that’s why I nodded.

Masayang saad ni Mama, habang nakangiti nakatingin sa amin. "Tamang-tama pala ang plano ko mag pa'party dito sa bahay, pasalamat sa iyong pag ka panalo bilang mayor muli. At invite ko na rin ang atin kababayan. Mag thank you sa kanila. Dahil sa mga tao kaya nanalo kang muli bilang Mayor. "Okay pa sayo anak ang naisip ko sayo em ayos lang ba hija? Palipat lipat ng tingin sa amin si mama lena. "Ayos lang po Ma.. okay nga po na isip niyo mag party para po sa taong bayan. Masayang sang ayon ko sa gusto ng akin beanan na babae."

Wala na akong ibang maihihiling pa. Panghuli, nais kong mag-alok ng kaunting payo. Kung hindi mo kayang pakawalan ang maling tao, hindi mo kailanman mahahanap ang tamang tao! Mamuhay ka nang maayos, at maging mabait sa iyong pamilya. Inaasahan kong tatanda ka na may mga mabuting asal at may maayos na silbi sa lipunan. Iyon ang magiging pinakamainam na kabayaran mo sa akin. Galingan mo, at huwag ka nang gumawa ng anumang mga kalokohan.

segunda ni Ate sabay kindat pa kay Mama na wari mo'y nang-uuto. Totoo naman, mas kamukha ni Ate si Mama. Ako kasi, combination nina Mama at Papa. Pero kahit na gano'n, alam ko sa sarili ko na maganda pa rin ako kahit anong mangyari. Una kasi sa lahat, ma-bo-boost mo 'yung confidence mo kapag naniwala kang maganda ka. Kung sasabihan mo 'yung sarili mo na hindi ka maganda, na panget ka, na tila ba mababa ang tingin mo sa sarili mo, mas lalo mo lang ida-down 'yung sarili mo. Kaya dapat maging confident lagi kung anuman ang itsura mo.

Napakalapad ng ngiti ni inay. "Marahil, para sa iyo yun. Dahil iniisip na niya ang magiging kinabukasan niyo kung sakaling kayo na nga ang para sa isa't-isa. Maganda rin iyon dahil mas madami siyang matutulungan na mga mamamayan sa ating bayan." ani inay.

May mga mamamayan doon na naglalakad sa kalagitnaan ng malamig na panahon. May nakikita naman ako na nanlilimos at hindi ko mapigilan na maawa. Ngunit ano ang magagawa ko para sa kanila? Ang kahirapan ay may limit na solusyon, ngunit nakabase na rin ito sa mamamayan kung papanatilihin nila ang buhay nila sa kahirapan o magpupursige silang umunlad. Poverty can never be relied on someone else. Dapat magpursige ka, dahil hindi ka uunlad kung wala ka naman gagawin.

sambit ng isang mayamang bisita na dumalo sa engrandeng pagsasalo. "Isa sigurong perpektong babae na may parehong yaman sa pamilya. Paano mapapansin ang isang ordinaryong babae ni Mr. Maki, hindi ba?" tugon naman ng kausap niya. "Tingnan mo, nandito na si Mr. Maki! Sobrang gwapo!" "Ha? Ang babaeng katabi ba ni Mr. Maki ang kanyang magandang mapapangasawa? Bakit parang medyo..."