Macario Sakay Novels & Stories

Gabriel POV Isang linggo ng lumipas ng makapag desisyon ko na tanggapin ang tulong ni Ma’am Veronica sa akin, ng una ay nagdadalawang isip ako dahil sumasagi pa rin sa isipan ko ang tungkol sa ginawa ng naging kaibigan ko na si Luigi. At kahit na sinabi niya na wala siyang hihingin na kapalit ay hindi ko pa din tinanggap agad.

Hinawakan ni Dana ang kamay ni Marcus, at binigyan siya ng nakaka-encourage na ngiti. “Pinagkakatiwalaan kita, Marcus.” Matatag niyang sabi. Huminga nang malalim si Marcus at nagtipon ng lakas ng loob. “Dana, ang lolo ko, si Michael Montserrat, ang Godfather o lider ng isang Mafia group, ang “La Familia.” Panimula niya. Nagulat si Dana sa narinig. “Mafia? Alam ko ‘yun, pero sa mga pelikula lang naman… Ano ba talaga ang ginagawa ng mga Mafia?”

natatawa kong sambit. "You're fluent kuya noy?" tanong ni ismael. "Yes!" sagot nito loud and proud pa nga. "Sige nga, introduce yourself!" hamon ni ricky. "My name is Antonio Salapin, you know broom broom?" "Is it a car?" sagot ni daniel. "I drive broom broom...tricycle! Me and pareng pedring, driver!" "Wow that's a unique job, sir." "Yes, and basta driver sweet lover! Motto ko hahahaha!"

Hindi ko alam ang mangyayari pero bahala na talaga si Batman na sumalo sa sitwasyon. DAMON "Dude, buti naisipan mo talagang sumama. Itong si Mikay masyado kang pinagdadamot sa amin," Kean said while smiling brightly at me, he's one of her closest friends. Nakausap ko na siya kanina bago kami umalis. I know him by his name because he is a well known engineer in the country. He has a big name ever since be ranked first during their board exam.

" Huwag mong sabihing gagaya kay Mario na mas pinili pa ang ibang tao kaysa saatin? " " Angelo, hindi ibang tao ang asawa niya, " pagka-klaro niya, " at wala akong nakikitang mali sa desisyon n'ya. Sa una oo hindi ko natanggap pero kinalaunan ay napagtanto kong walang masama sa desisyong ginawa niya. "

Kaya laking tuwa namin nang maiwan kami sa loob ng silid aklatan, habang ang mga magulang namin ay nagtungo sa ibang lugar upang mag-usap. "Anong pangalan mo?" tanong ko sa kaniya, "Ilang taon ka na? Bakit may takip ang iyong mukha?" "Ako si Claudius Marius Angelo Ravante, ika-tatlong prinsipe ng pamilyang Ravante at ang susunod sa trono," sagot niya na tila nagbabasa sa isang aklat. "Ikinagagalak kitang makilala, Prinsipe Theodorin Tanis Adelbert Heilig."

Sa kabila ng yaman ng mga ito ay hindi ito nakakalimot na bumaba minsan para kumustahin sila. Ang mga De Mario ang may pinakamalaking azucarera sa buong probinsya ng Quezon at halos lahat din ng mamamayan sa probinsya ay sila ang nagbibigay ng kabuhayan dahil hindi lang ito ang pananim nila. Kaya bilang pagtanaw ng utang na loob ay nasa pamilyang ito ang katapatan ng lahat.

sarkastiko namang sagot ni Noel. Umismid lang si Hycent at binuksan na ang kanyang laptop. "By the way bro, tinawagan ako ni Marlon. Biruin mo ang g*gong 'yun, nakaalala," balita ni Noel. Napaangat ng tingin si Hycent. Marlon is one of their friend na mas pinili mamuhay sa America dahil doon yata pinalad na magkaroon ng sariling negosyo.

The man stretched his back and fixed his clothes in a smug way. “And you are?” tanong niya rito. “Huh! So hindi mo na ako nakilala?” panimula nito. Tumaas ang isang kilay niya sa tinuran nito. “Let me introduce myself again, Mr. Saavedra. I am Fred Delos Santos, son of the former Magsaysay Counselor Wilfredo Delos Santos.”

Nakatitig ito sa mukha ko na tila ba nagtataka at kinikilala ako. "This is my personal assistant, Miss Delos Reyes," pakilala ni David sa akin. Lumapit ako sa dalawa at nakipag-kamay ako sa matanda. "I'm glad to meet you, Mr. Mariano." "Hindi po ako si Mr. Mariano."