Mag-aral Nang Mabuti นิยาย & เรื่องราว

pang-aasar ni Seb. "Excuse me, nag-aaral ako ng mabuti. Priority ko ang pag-aaral kaya 'wag niyo akong itulad sa inyo, pumapasok lang pero walang natututunan. Ga-graduate lang kayo sa attendance at hindi sa learnings, tss!" maarteng naglakad paalis si Salem sa pwesto namin habang si Maki ay nginitian lang kami at sumunod na rin sa kaibigan.

Nakita ko ang lungkot sa mga mata niya. "Nahihirapan ka na ba? Alam kong hindi ito ang buhay na nakasanayan mo. Alam kong nahihirapan ka na pero konting tiis na lang. Kaya natin to, Milagring. Kakayanin nating apat ito. Konting tiis na lang at makukuha ko din ang mana ko. Kapag may pera na ako, mabibili na natin ang gusto natin. Mabibilhan ko na kayo ng magandang damit. Makakabili na tayo ng masarap na pagkain. Lilipat tayo sa magandang bahay. At higit sa lahat makapag-aral na tayong apat. Hindi naman contest ang pag-aaral diba? Pwede pa naman tayong mag-aral kahit na malaki na ang edad natin."

“Oo naman. Magaling ka, Ara. Maging top one ka man o hindi, magaling ka. Ako ang numero unong naniniwala sa kagalingan mo.” “Salamat, Ate Aria.” “Mag-aaral ka nang mabuti, Ara.” Tumango-tango lang siya at ngumiti. Lalabas na sana siya ng kwarto ko pero mabilis kong hinigit ang kaniyang braso at pinaharap sa akin. “Mag-aral ka kung hanggang saan lang ang kaya mo. Huwag mong pilitin ang sarili mo. Tandaan mo, Ara, na hindi parating ikaw lang ang laging mangunguna. Habang tumatagal ay mas makakakita ka pa ng mas higit sa’yo at hindi mo ‘yon kailangang higitan. Hangga’t ibinibigay mo ang best na mayroon ka, sapat na ‘yon para ikonsiderang mahusay ka,” paliwanag ko sa kaniya at hinayaan na siyang

Alok niya nang makita ang kalungkutan sa magandang mukha nito. Nanlaki ang mga mata nito na parang hindi makapaniwala pero nahihiyang tumanggi pa rin ito. "S-salamat pero ayokong maabala ka pa. Malayo-layong biyahe din iyon at-" "Mas mahihirapan ka nang makatiyempo ng uwi kapag papasok ka na uli sa school. Mas mabuti iyong makauwi ka muna. Hindi ba't pinapapasok ka na simula Lunes?"

"Talk to Gab when his calmer. Huwag ngayon." May maganda rin palang pakinabang ang weirdong nerd na 'to!

Humalukipkip si Sandy at tumitig sa mata ni Amara. "Isang pagkakamali. . . ang ibig sabihin ng pulang tinta. Mali ang sagot, may mali kang spelling, may mali sa pag-gamit mo ng salita, at ginagamit pang highlight sa dapat ma-improve sa ginawa, at ang pang huli. . . mababang marka na puwede kang maulit— ulit sa antas mo ngayon sa eskwelahan." Natigilan si Amra at bahagyang nalukot ang hawak nitong papel dahil sa pagkuyom ng kamay nito.

Saad niya sa kanyang isipan Natapos ko ng tingnan ang mga picture kaya tinabi ko na ito. Kailan kaya uuwi si tyrone miss na miss ko na talaga siya. Bukas pala pupunta ako sa mall titingin ako ng pwedeng regalo sa mga magulang ni tyrone kaya matutulog na ako. KINABUKASAN " Manang aalis lang po ako pupunta po ako ngayon sa mall, maghahanap lang po ako ng pwedeng pangregalo sa mga magulang ni tyrone ". Paalam ni marlia kay manang edna.

Nanginginig ang buo kong katawan at sinusubukan kong pigilan ang pagluha ng aking mga mata. "My gosh! Hindi siya nababagay sa school na 'to." "Mas makabubuti sigurong bumalik na lang siya sa pinanggalingan niya." Pilit ko pa rin pinipigilan ang aking sarili sa pag-iyak. Mila, huwag na huwag kang iiyak. Kailangan mong pigilan ang sarili mo. Para ka namang hindi nasanay sa mga ganyan.

“Copy that.” Kung tama ang hinala ko, mukhang hindi basta-basta makakalabas ang magnanakaw. Pinag-aralan talaga ang bawat sulok ng bahay, kung saan siya maaaring magtago upang hindi makita at mahanap ng kung sino. Iisa lang ang pinasukan at paniguradong iisa lang ang labasan kaya hindi siya basta-basta makakalabas.