Mag-aral Nang Mabuti นิยาย & เรื่องราว

Nanginginig ang buo kong katawan at sinusubukan kong pigilan ang pagluha ng aking mga mata. "My gosh! Hindi siya nababagay sa school na 'to." "Mas makabubuti sigurong bumalik na lang siya sa pinanggalingan niya." Pilit ko pa rin pinipigilan ang aking sarili sa pag-iyak. Mila, huwag na huwag kang iiyak. Kailangan mong pigilan ang sarili mo. Para ka namang hindi nasanay sa mga ganyan.

“Copy that.” Kung tama ang hinala ko, mukhang hindi basta-basta makakalabas ang magnanakaw. Pinag-aralan talaga ang bawat sulok ng bahay, kung saan siya maaaring magtago upang hindi makita at mahanap ng kung sino. Iisa lang ang pinasukan at paniguradong iisa lang ang labasan kaya hindi siya basta-basta makakalabas.

Marami na ang nangyari sa buhay n'ya at ayaw n'ya ng balikan pa ang lahat. "Alam mo kasi pareng Red, ganito kasi yon. Kapag maganda ka, kailangan na ipagsigawan mo yan dahil maganda ka at nagsasabi ka lamang ng totoo. Katulad ko na hindi maipagkakaila ang kagandahang taglay at ipinagmamayabang ko yan sa kahit na sino dahil iyan ang totoo. Agree?" mahabang litantya nito na ikinailing n'ya na lamang at hindi na umalma pa.

“Magta-trabaho ako, bhie, pagtutulungan natin ang pag-aaral mo. Kahit ako na ang hihinto. Huwag ka lang lumayo. Huwag mo lang akong iwan lahat gagawin ko para makatapos ka, makatapos tayong dalawa.” “At sa tingin mo, matutuwa ako na may isa sa atin ang magsasakripisyo? Kailangan siguro muna nating mag-focus sa ating pag-aaral. Kailangan muna natin maghiwalay para magawa muna natin kung ano ang dapat at tama.”

(Jing-ER POV) Pwede po ba wag na mag-aral? Na-ju-judge lang ako ng dahil sa pag-aaral. Kapag ganito, nakakatamad na talagang pumasok ng school. Mabuti na lang bag ni Aby ang nadala ko. Pareho kami. Parehong imitation na kala mo naman branded. Sa sinuswerte ka naman, andito ang chippy niya. Thank you so much Aby. Napaka-thoughtful mo talaga sa tummy mo. Pati ako mabibigyan ng blessing. Ang galing.

mahina na sabi ni Jan. "Pero alalahanin ninyo, mga anak, na kapag nakipag-away kayo, masasaktan lang kayo. Wala pa kayong napala kundi pasa at sakit lang sa katawan. Tapos huli na para matuto kapag may nasaktan na isa sa inyo! Hindi lahat ng oras, mga anak, ay kailangan na gumanti. Kung may pagkakataon na umiwas, mas mabuting lumayo at umiwas na lang. Mas mabuting iligtas ang sarili kaysa ipahamak ang sarili. Naiintindihan niyo ba ang sinabi ni Mama, mga anak?" seryosong pangaral ko sa mga bata.

Dahil kapag alam nila, panigurado ubos lahat pati sahod ko. "Kung hanggang diyan ka lang sa posisyon mo, mas mabuti pa kung maghanap ka nalang ng ibang trabaho. Ano pa ang silbi ng pinag-aralan mo kung hanggang sa pagkuskos ka lang ng kubeta. Sayang ang pagod at hirap namin ng inay mo. Sayang lang ang pera na pinaghirapan namin. Kulang pa nga iyong pera na inaabot mo sa amin sa gastos namin sa pag-aaral mo. Minsan, gamitin mo rin ang utak mo. "

That’s our reality, habang ang iba ay malayang nakakapag-aral at nakakapagsaya, kami ay kailangan pang kumayod at mag-aral nang mabuti para makatapos ng pag-aaral. Hindi talaga pare-pareho ang kapalaran ng lahat; masuwerte pa rin talaga ang mga nakakapag-aral ng walang inaalalang ibang bagay. Mas maswerte sila kaysa sa mga katulad namin, pero hindi ako sumusuko, dahil alam kong mas maswerte pa rin ako kaysa sa ibang tao na talagang walang kakayahang mag-aral.

"Mag-aral ka ng mabuti at bawasan mo ang pagiging m*****a mo, para naman hindi siya ma-turn off sa'yo." "Hindi naman ako m*****a, ah. Kaya nga din nag-aaral ako ng mabuti para maging karapat-dapat ako sa kaniya." "Sa isang relasyon, dapat parehas kayong nagbibigay ng effort." Ang dami pang sinabi ni Mommy. Grabe kung makapag-advice... Sana na-apply din niya 'to noon sa sarili niya. Sana masaya siya ngayon. But that's life. Wala ding nauunang pagsisisi.

sagot ko sa kanya! "Well, mabuti naman kung ganoon! Mabait naman iyang si Mommy at wala naman siyang ibang iniisip kundi ang kabutihan mo, Angela! Well, kung payag kang mag-aral ulit, I suggest na mag-home schooling ka na muna! Para maging kumortable ka lang!:" seryoso niyang sagot! Kaagad namang namilog ang mga mata ko sa gulat!