Mag Paalam の小説・ストーリー

Kaya magpapaalam na siya sa amo. Pagkatapos itong katukin ay sumungaw siya sa pintuan. “May problema ba?” tanong nitong tutok sa cell phone ang mga mata. “Magpapaalam lang po sana akong mauuna na,” aniya. “Ganoon ba? Sige . . . Uuwi na rin ako maya-maya,” anitong napangiti pa nang makatanggap ng mensahe. Mukhang good news ang dala niyon.

paalam nito sa kanya. "ok, sweet dreams," nakangiting sagot paalam nya, "I miss you," pahabol at saglit na wika nya sabay pindot ng end botton. Wala sa sariling nangingiti sya. maya-maya nag beep ang cellphone. dinampot nya agad yun at binasa ang nilalaman ng mensahe. CHAT MESSEGES "I miss you too" basa nya sa messege "lilipad ako para sayo" messege nito uli.

Nagpaalam na ako sa kanya "Salamat, Miss. H'wag kang mag-alala magkikita pa tayo ulit hindi man kinabukasan pero kung papayagan nang tadhana na tayong magkita muli ay magiging masaya ako." ---------- Read.Vote.Comment © michiekelss

Merry Christmas and Happy New Year po sa inyong lahat. PS. Kung may nais kayong ipagawa ni Pipay.... Comment lang po kayo 🥴. Love : Inday Stories

“Goodbye.” “Bye-bye, paalam.” kaway din ni Agatha. Ang kanilang “paalam” ay ang katotohanang magkikita sila ulit sa loob ng dalawang araw. Hindi ito napagtanto ni Noah, sa halip ay nakasimangot lang siya. “Bye-bye na nga, paalam pa, ganon ba kahirap maghiwalay?” pagkasabi niyon, ibinalibag niya ang pinto. Sila na lang ni Agatha ang natira sa kwarto.

paalam ko dito. "Ay hindi na! Lalo ko lang mamimiss ang magaganda kong apo. Sige na mag ingat ka ha?" paalala ni mama. Natawa naman ako at tumango kahit hindi nito nakikita. "Okay Ma i will, ikaw din I love you Ma.." paalam ko dito. "Mahal din kita. Miss ko na kayo bye!" paalam nito, hanggang ito na mismo ang nagbaba ng tawag nito mismo.

at sabay silang nagtawanan Kinagabihan, pagkauwi ni Matt sa condo ay nagvideo call siya sa Mama at Papa niya "Hi anak" ani ng Mama niya "Hi Ma, san si Papa?" "Mamaya pa yun, kamusta na ang anak ko?" "Ma, may ibabalita ako sa inyo ni Papa" "Ano yun anak? Ako na magsasabi sa Papa mo" "Ma, magpapakasal na ako"

Hindi ba’t mas magaan sana sa loob? Vibrate. May notification. “Hi, can’t talk right now. Will call you later. And yes, everything’s okay with me.” Napahinga ako ng malalim. Para bang isang buhol sa dibdib ko ang unti-unting naayos. Bagama’t ilang minuto rin ang lumipas bago niya naipadala ang mensahe, ang mahalaga ay nag-reply siya. At least, hindi siya tuluyang nagsara ng pinto.

Bakit pakiramdam niya may hindi tama kung nasaan man ito ngayon? Ipinilig niya ang ulo at senermonan ito. Uso naman kasi ang magpaalam. Hindi naman ito sumagot pero alam niyang nakikinig ito sa kabilang linya. Hanggang sa kumustahin siya nito at ang kompanya. Hindi agad siya nakapagsalita.

Ilang saglit pa'y isang mensahe ang lumabas mula rito. Dear Marama, Huwag mong ikahiya kung ano ka. Maging proud ka sapagkat ang dugong nananalaytay sa iyo ay sagrado. Ang isang katulad mo ay pagpapala rito sa mundo. Kung maaari sana, nais naming hubugin ka. Ang mundo'y nasa panganib, ang kasamaa'y malapit nang sumibasib. Nawa'y paunlakan mo kami.