Maghimaya Ka Hari Novels & Stories

Bentang-benta sa magandang tanawin at maging ang paglubog ng araw ay pabor dito. “Hindi sa bawat pagsikat ng araw buong maghapon kanang masaya. Maaring masira ang araw mo sa isang maliit na bagay pero sa bawat paglubog ng araw, it proves that endings can be beautiful too.” Makahulugang litanya ko at humarap sa kanya. “Kung darating man ang araw na lulubog na rin ako, ang mahalaga ang makikita kitang nakangiti habang pinagmamasdan akong unti-unting nawawala sa paningin mo. I can rest peacefully if that happens, Jeush.” Dagdag ko pa. Takang napatingin ito ng diretso sa mga mata ko. This is just a hint a Jeush ngunit alam kong malalaman mo rin ang totoo sa tamang oras.

Umiiyak na sabi ni Hari, napapikit ako ng mariin ng hindi gumalaw si Yasmir. "I'm tired and sleepy, mahal." Wika nito nang nakapikit. Napaungol ako sa inis pero binuksan ko na ang pintuan at lalabas na sana ng biglang pumasok si Hari at niyakap ako. Umiiyak siya at halos mabasa na ang damit nito kakaiyak niya. "I'm okay, Hari. Nothing bad happened to mommy." I said as I wiped his tears away. Humikbi naman ito habang yakap ako pero napatingin siya kay Yasmir na nakaharap saamin. Nakangiti.

Hindi na ako nag lagay ng make up wala naman akong trip gumala eh. Nang matapos na ako saka ako nag decide bumaba. Lahat ng madaanan kong servant nginingitian ko at binabati guess what? Nasa good mood ako mga mare naalala ko kase wala pa ang Mister kong hari ng impyerno kaya I have no reason para masira ang araw ko. "Good Morning."I cheerful greeted them. " You look happy, Hija" Mom said. "I agree. What make you happy today?"

Napaharap naman ako sa kalawakan ng dagat. Papalubog na ang araw. The skies filled with different shades of lila, pink, and orange. Nakakamanghang pagmasdan iyon. I feel like I was in a fantasy book, having this moment with a charming prince, who’s tying my hair with gentle care. Everything seems perfect. Napasinghap ako nang bigla akong yakapin ni Hari at tumama ang kanyang matangos na ilong sa leeg ko, tsaka ko naramdaman ang pagsinghot nito sa akin.

seryoso at madilim ang mukha nitong wika. data-p-id=0a35f2d848082bed5f3593c19ec4ed3e, “Magandang araw, Mahal na Hari.” Isang pamilyar na boses ang narinig ni Liah at Zek. Hingal na hingal si Tara nang bumati sa hari. Pabulong naman na nagsalita ang prinsesa. “Nasaan si Mama?” “Coming,” aniya. Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Tara at tinago na nito ang enerhiya ng bata. Na kinamangha ng hari kaya natuon ang atensyon nito sa babaeng pantas.

Tahimik lang siya habang nakatingin sa langit, habang ang mga bituin ay patuloy na sumasabog sa itaas. Ang kalangitan ay nag-iba ng kulay, nagiging light orange at yellow na may mga bahagyang kulay na ginugol ang araw. Ang mga ulap ay nagiging ginto at tila pininturahan ng kamay ng kalikasan. Sa ganitong oras ng umaga, parang ang lahat ay nagiging tahimik at maganda. Marga’s heart began to tremble as she felt the warmth of the morning sun touch her face, and for the first time in what felt like forever, there was peace in her heart.

Margaux Masaya at puno ng kulay ang bawat araw ko. Para bang may bagong sigla ang mundo, isang ningning na hindi ko noon napapansin. Lahat ng ito, dahil kay Draco. Araw-araw, hindi nawawala ang kanyang mensahe. Minsan isang simpleng, "Good morning, Sugar," na tila isang mainit na halik sa aking noo, sapat na upang magdala ng ngiti sa aking mukha hanggang sa paglubog ng araw.

Kabanata 5 Settle BUONG umaga akong umiyak ng araw na iyon. Hinihinaan ko lang ang bawat hikbi ko dahil baka marinig nila Mama at mga kapatid ko sa ibaba kung sakaling gising na rin sila.

- taka kong sabi " Hindi namin alam kamahalan , pag hindi daw kayo nagpakita sa hari nila maaari daw magkaroon ng malaking digmaan"- Aniya ni Humeus , napasandal ako , pag kakaalala ko kasama ko amg Hari nila na nakipag laban noon , bakit ngayon parang ako na ang kakalabanin niya , kung iiwan ko ang palasyo sino ang mamumuno muna , Si Amara pede ba siyang mamumuno habang wala ako? Pag hindi ako nagpakita sa hari nila maaaring malaking digmaan talaga, kaso malayo ang lalakbayin namin dalawang araw bago makarating sa bansa nila kung sa dagat kami gagaling mga nasa limang araw , pinatong ko ang mga siko ko sa mesa at napapaisip ko

Sa sobrang dami nang kanyang sinabi ay halos nasa-ulo ko na rin lahat. Tahimik kaming naglalakad, hanggang sa naki-usap akong magpahinga muna sa isang puno. Bagama't masyadong tirik ang araw, at hindi mapagkakaila ang sobrang init, na parang pumapaso sa aming mga balat. Sobrang init ng araw, parang hindi lang nagkataon na ganito ang init ng langit. Parang masyadong tutok sa amin ang araw, at kahit saang lugar kami mapadpad ay may init talagang hindi mawala. Para kaming sinusundan, hindi kaya sinusundan kami ng kapatid ni Ina, nabanggit nila na ang kapatid ni Ina ay isang Diyos ng Araw.