Romans & histoires Maghimaya Ka Hari

MIJO’S POINT OF VIEW Araw-araw, masaya akong gumigising mula sa napakasarap at payapang tulog. Every morning feels like a blessing now. something I never thought I’d have before. Wala na ang mga gabing puno ng pag-aalala, wala na ang mga oras na nakabukas ang mata ko habang hinihintay lang na dumating ang umaga. Ngayon, sa bawat pagmulat ko ng mata, ang una kong nakikita ay ang magandang mukha ng babaeng mahal ko na nakangiti, maaliwalas, at nakabungad sa akin nang may lambing na matagal kong inaasam. Her smile… it’s the first light that brightens up my whole day.

She looked outside and saw the setting sun illuminating a red hue on the sky, as if the sky was on fire. Kagaya ng pagtatapos ng araw, marahil ay magagawa rin niyang tapusin ang nararamdaman niya para sa taong hindi siya ang hangad. At sa muling pagsikat ng araw ay tuluyan niyang maramdaman ulit ang maging masaya nang walang halo ni katiting na lungkot. "GOOD MORNING, JEN."

Lily Nasa labas lamang ang aking tingin habang pinagmamasdan ang paglubog ng araw,tahimik at napakaganda sanang pagmasdan ang senaryo sa harapan ko pero hindi nagpapatalo ang problema na pumasok sa isipan ko

- taka kong sabi " Hindi namin alam kamahalan , pag hindi daw kayo nagpakita sa hari nila maaari daw magkaroon ng malaking digmaan"- Aniya ni Humeus , napasandal ako , pag kakaalala ko kasama ko amg Hari nila na nakipag laban noon , bakit ngayon parang ako na ang kakalabanin niya , kung iiwan ko ang palasyo sino ang mamumuno muna , Si Amara pede ba siyang mamumuno habang wala ako? Pag hindi ako nagpakita sa hari nila maaaring malaking digmaan talaga, kaso malayo ang lalakbayin namin dalawang araw bago makarating sa bansa nila kung sa dagat kami gagaling mga nasa limang araw , pinatong ko ang mga siko ko sa mesa at napapaisip ko

Walking distance lang ito sa amin, kaya minabuti ko na lang na sulitin ang araw na ito. This day is a litle bit tiring, but it is quite bit amazing dahil masaya ako ngayon. May mga panahon na badtrip ako but there are some days that I wish na sana hindi matapos ang araw, Kaya siguro may sunset para may hangganan, para siguro makapagpahinga ka so that, when you wake up in the next morning you have the courage to face the reality, kaya siguro may sunset to end your bad days and let youself rest.

Tanging mayayamang tao lamang ang pinapapasok sa lugar na iyon. "Liza!!" tumatakbo siyang sinalubong ako ng yakap, "bruha ka, isang linggo ako sa Singapore, hindi ka man lang nagparamdam kahit tawagan ako!" may himig pagtatampo siya sa akin, "paano kung hindi ko naisipang kontakin ka? paano na ang pagkakaibigan natin? mauuwi na lang ba ang lahat sa wala?"

Sobrang nakaka refresh ng utak kasama siya at nakasandal sa kaniya habang pinapanood ang paglubog ng araw Mahangin din sa labas at presko kaya sakto lang ang init na tumatama sa mga balat namin Dahan dahan na pumikit Ang aking mata hanggang sa makatulog ako habang siay ay patuloy sa pag patak ng halik sa aking nuo _______________ Aykafaye❤️❤️ ******* Vote Follow Comment

Truth hurts ika nga pero higit na maganda iyon kaysa paniwalain mo ang sarili mo sa kasinungalingang ikaw lang ang sumasaya, nagmumukha ka pang tanga. Sa wakas sinipag din akong tumayo sa kama at magsimula ng panibagong araw. I should start this day with positive vibes! I should smile more and laugh more. Nagtatalon muna ako para magising ang diwa at katawan ko. Hindi pwedeng matamlay at walang buhay.

Marco PoV: "Diba...ang gandang pag masdan ang pag lubog ng araw." Nanghihinang sambit ng mahal ko at sa tuno nitong nahihirapan na magsalita. Ako na walang kapaguran mga luhang dumadaloy sa mga mata ko.

Tahimik na muli niyang kausap sa kawalan habang walang tigil sa malakas na pag kabog ang kanyang puso, pakiramdam niya ay umangat na iyong halos sa kanyang lalamunan sa tuwinang tatama sa kanyang mga paa ang malakas na alon ng dagat o sa tuwinang tatama sa kanyang mukha ang malakas na hangin hatid ng ulan. “Ang mabuti pa siguro ay pumasok ka nalang muna sa loob iha, kanina ka pang basang-basa sa ulan baka ikaw naman ang magkasakit, halos mag kulay talong na rin iyang mga labi mo sa lamig, hayaan moat ako na lamang muna ang mag aabang rito.” Basag ni nanay Mel sa katahimikan, nag pilit naman ng ngiti rito si Faith bago sumagot.