Novel & Cerita Maikling Alamat Tagalog

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Isinulat niya ang kanyang address. Bigla namang umilaw ang mga mata ni Aye, "Parehas tayo ng dadaanan! Ang bahay ko ay nasa maliit na neighborhood na katapat mismo ng bahay mo. Ang iyong bahay ay nasa mas mamahaling lugar kumpara sa akin. Alam kong mula ka sa isang pamilyang yuppie!"

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

muling text ko nang 30 minutes na at wala pa rin siyang reply. “Sure ka? Pupwede ako riyan?” reply niya nang nawalan na ako ng pag-asa at nakahiga na. "Sige, puntahan mo ako rito sa bahay.” “Saan ba ang address mo?” “Dito sa may Cembo malapit sa may Guadalupe station. Kung nandoon ka na sa may Jollibee sa may tulay, sabihan mo ako at susunduin kita." "Yown! Sige, Ma’am! Ayos!" sagot niya.

Tahimik siyang sumunod bago isinandal ang ulo sa bintana. Narinig niya ang mahinang pagsara ng pinto at saka ang maingat na hakbang ng lalaki papunta sa driver’s seat. Hindi na niya halos namalayang nakapikit na pala siya. Sa pagitan ng antok at pagod ay marahan niyang sinabi ang address ng bahay nila. “Aquino Residence” “That far?” mahina nitong tanong, tila nag-aalala.

She said while crying. "Shit!" I frustratedly cussed. Agad akong sumakay ng kotse at nagmaneho. I don't know exactly where their previous house is, what I only know is that it's in the Makati. "Son, are you still there?" Dad's voice surfaced in the call. "Yes, Dad. What is it? Do you have an update?" I directly asked. "I'll send to you the complete address. Save Nahli, and please, be careful." Bakas sa boses nito ang pag-aalala.

There house is not that big, hindi ganun kalawak, it is too simple pero napakaayos. "Coffee?" Zhane's mother offered nang lumabas ako sa kwarto ni Zhane. Pagkalabas mo ng kwarto ay sala na agad. Nasa iisang kwarto lng sina Zhane at tita according to tita. At isa pa iisang kwarto lang naman talaga ang meron sila. At iisa na din ang pwesto ng kusina at sala nila, pagkalabas mismo ng kwarto ay sala at lababo na agad ang makikita mo.

Bumalik muli ang neutral nitong expression. "Where's your house? Sabihin mo ang address mo. Ihahatid na kita. Mahirap na at gabi na. Baka may mangyaring masama sayo." "Ayokong sabihin sayo." Matigas na saad ng dalaga.

masayang wika niya. Pumasok na kami sa loob ng kotse at agad na binasa Ang location. " South Woodridge Street" wika ko Naman. " Ay alam ko po kung saan Yan" masayang wika Naman ni alas sakin. " Saan ba ito?" Tanong ko Naman habang nakakunot ang noo ko. " Dumiretso lang po kayo sa Western valley street tapos po Liko sa kanan diretso lang, tapos Liko sa kaliwa diretso din po Tayo and then diyan na po Yung South Woodridge " wika naman ni alas sakin.

Napapangiwi ako na napapanganga. "Saan kayo, Miss?" anito at kinakilig ko iyon ng husto. May British accent ito kung magsalita at halatang nag-aaral pang magtagalog. Pinunasan ko ang pawis ko. Tagaktak e! "Sa Ce-cemetery... Sa may Makati... 'Yong malaki..." Nagkandautal-utal ko pang sabi at hindi ko alam kung tama ba ang naibigay kong address. Nakaka-distract ang mapupungay nitong mga mata.