Maikling Kwento Tungkol Sa Magulang Mga Nobela at Kwento

Hindi ko maintindihan kung anong sinasabi niya ngunit ramdam ko ang pinaghuhugutan niya. "Hindi ko alam kung kailan magkakaayos sina Mama at Papa. Sa tuwing uuwi na lang ako, ang gulo-gulo ng bahay. Mas mabuti pang nasa school na lang, eh. Kung pwede lang talaga at kung wala lang akong mga kapatid, hindi na ako uuwi kung laging gano'n lang din ang nangyayari," kwento pa niya. Saka lamang naging malinaw sa akin ang lahat. Naawa ako para kay Gracelyn. Hindi ko inakala na sa kabila ng malalakas niyang halakhak, may pinagdadaanan pala siyang ganito.

Ito talaga ang pinakamahirap para sa 'kin, ang pagsunod sa mga may authority o may mas mataas na pwesto sa 'kin. Hindi ko alam kung saan ko 'to nakuha. Masunurin naman sa seniors nila noon ang mga magulang ko. O baka kaya ako ganito ay dahil wala akong mga magulang na sinusunod habang lumalaki ako. Sina Mara at May lang kasi ang kasama ko sa halos buong buhay ko. Eh hindi naman namin tinuturing ang isa't isa na mga magulang namin eh. We're best friends, and sisters. They're with me in every step of the way. They supported me all throughout. Kahit ano pa ang gawin ko noon sinusuportahan nila ako. Pwera nalang kung makakasama sa akin 'yong ginagawa ko. Kaya siguro ganito ako...

Pagkatapos niyang maghugas ng plato, maglinis sa kusina, ligpitin ang salas, at linisin ang magulo at maruming kwarto ng ate niya, pagod na humiga siya sa sopa nilang malapit nang mag-retire. Napatitig siya sa kisame. Dinadalaw na naman siya ng kalungkutan. Bata pa lang sila ay iniwan na sila ng mama para mangibang-bansa. Sa mga oras na iyon ay nagkakalabuan ang mga magulang niya dahil bali-balitang may kabit ang papa niya.

Ani dad. "Opo! Magaling na ako agad-agad lolo! Nisabi kasi ni mommy na magkikita na raw kami ni daddy!" Excited nitong kuwento sa kanyang lolo dahilan upang mangunot naman ang noo ni dad. "Ano 'yon Czarina?" Kaagad akong binalingan nito. "Uhm, I'll tell you later dad!" Tumango naman ito bilang pag sang-ayon at muli ng nagpatuloy sa paglalakad.

paliwanag niya habang ngumingiti kahit na pilit. "Nag-iisa ka na lang ba talaga, Arizona? Wala ka nang kamag-anak kahit na isa?" "As far as I know, wala na akong kamag-anak. Pareho nang ulila sina Papa at Mama nung maging mag-asawa sila." She bit her lip after speaking. Umaantak ang mga sugat ng kahapon kapag nababanggit ang nakaraan. "We have something in common, Arizona," patuloy ng lalaki. "Kami man ni Terry, ulila na rin."

Nagsisisi ito dahil sa malaking pagkakamaling nagawa nito noon at naalala nito iyon sa tuwing makikita siya. Well, her story is not as perfect as it looks. Who would have thought that she's a stranger in her own home? She was never welcome. Everyone in the family is acting cold towards her, just because they see her as the fruit of her parent's biggest mistake at base sa mga narinig niyang istorya, ang mommy niya ang nagdala ng kahihiyan sa buong pamilya ng mga Veraniel nang ma-in love ito sa papa niya, which they considered forbidden because they used to be brothers and sisters even though her mom is not really blood related to the family. She's an adopted child, and for that, they feel dis

Sabay-sabay silang nagbitaw ng panalangin at kumain. Tatlo na lamang silang magkakasama sa kanilang munting barong-barong, ang kanilang ama'y nakakulong dahil sa pagkakasangkot nito sa ilegal na droga, samantalang ang kanilang ina naman ay namatay sa isang sakit sa baga. Naging maaagang ina at ama si Mila sa kanyang mga kapatid, inako niya ang lahat ng mga responsibilidad ng kanyang mga magulang at sa murang edad ay natuto ng magkayod ng buto upang may ipang tapal sa kanilang mga kumakalam na sikmura.

"Kahit wala ka sa tabi ko cheska palaging andito ka sa puso ko kaya iniisip ko hindi ako nag iisa may kasama ako yun ay ang anak ko." "Your a liar pano pa kita paniniwalaan niyan" pumikit ako at huminga ng malalim bago imulat ulit ang aking mata nilabanan ko ang kanyang titig. "Wala kayong kwentang magulang." mag kasunod na sampal ang binigay niya sakin dahilan para mapaupo ako sa lupa napatawa nalamang ako ng peke habang nakahawak sa pisngi ko inaasahan ko naman talaga na gagawin niya yun.

"nabunggo nga po ang aming sasakyan.. tapos nawalan po ako nang malay at nung nagising po ako ay kaagad akong napa tingin sa aking mga magulang ngunit wala na po silang buhay.. at hindi na nga sila humihinga.. sinubukan ko pa pong maka alis nung mga oras na yun para sana humingi nang tulong ngunit naka ipit yung paa ko po nung mga oras na yun at napansin ko rin na tila naka inom at balisa yung lalaking nakabangga sa amin.. Chapter 3 "nabunggo nga po ang aming sasakyan.. tapos nawalan po ako nang malay at nung nagising po ako ay kaagad akong napa tingin sa aking mga magulang ngunit wala na po silang buhay.. at hindi na nga sila humihinga.. sinubukan ko pa pong maka alis nung mga oras na yun p

Friendly Talk Nang makapasok sa bahay ay duon ko lang naramdaman ang lungkot. Mag-isa na naman ako sa malaking mansyon na ito. Every time I'm here, I remember mama and Papa who will greet me after school. Sabay-sabay kaming mad di-dinner at tatanongin kung kumusta ba ang araw ko sa klase. Napabuntong hininga ako sa naisip.