Maikling Kwentong Bayan นิยาย & เรื่องราว

saad ko “Ilan?” “Isa lang po,” tugon ko. “Putek! Kung makatao po ka kanina animo’y kay rami mong bibilhin. Nadisturbo mo pa panunuod ko ng Batang Quiapo,” litanya nito habang kumukuha ng boy bawang. Sarap isali sa kulam ‘tong matandang ‘to. “O, heto, dos isa.” Inis na inabot niya sa ‘kin ang boy bawang sinabay ko naman sa pag-abot ng bente kong perang papel. “Putek, wala ka bang barya dyan?”

bakas sa mukha ang kaligayahan ng bata habang nagkukuwento sa ina. "But you know what, Mommy? When we were in Batangas po, Daddy showed me how much he loves me, too. He would always carry me, kiss me and hug me. And sa pagtulog po palagi siyang nasa tabi ko and he would always hug me to sleep. I am afraid to tell you this, Mommy, baka po kasi magalit kayo." May pumatak na luha sa mga mata nito. "I know that you love Tito Marvin, Mom. But I prayed na sana po we could be together someday -- you, me and Daddy po."

Chapter 2-A Rated SPG Madaling araw na nang makarating si Angeline sa Batangas. Pagod na sya at tiyak nyang hindi na sya mag-e-enjoy sa pag-na-night swimming nila. Sira na ang mood nya. May ilang lalaking ngumiti sa kanya pero tiningnan lang nya nang masama. Napahiya ang mga ito at natahimik. Nilampasan lang nya ang mga ito.

Nag-sign of the cross pa siya. MAGKASABAY kaming naglalakad na dalawa palabas sa kantong masikip. Wala pa rin talagang pinagbago ang lugar na ito bukod sa parang mas lalong dumami iyong mga bahay at mga bata. Noon kasi parang kami-kami lang iyong mga bata rito talaga, o baka hindi ko lang napapansin kasi nga bata pa ako at masyado pang maliit ang mundo ko noon. “Sid? Ikaw na ba yan?” Biglang meron tumapik sa likuran ko at napalingon ako’t nakilala ko kaagad siya.

Mayamaya kong tanong. "Isla Malinao ang pangalan ng lugar na ito may mga karatig isla dito at ang pinakamalaking isla ay ang Isla Pueto Luna pagmamay-ari iyon ng mga Leviste ang pinakamayamang pamilya sa buong Bicol. Nasa Catanduanes tayo." Paliwanag ni Aling Nely kaya napatango lang ako napaisip ako sa apelyido na binanggit niya kaya napalunok ako at parang may gusto akong maalala kaya napahawak ako sa ulo ko. "Okay ka lang po kuya?" Tanong ni Heart kaya napatingin ako dito agad akong umiling kaya napatango lang siya at nagpatuloy sa pagkain.

"Aling Basyang. Bayabasan. Dagat. Katang." Hindi muna siya umimik sa sinabi nito. Kapagkuwan ay nangunot ang noo niya. Sandali lang! Bakit pakiramdam niya'y kilala na niya ang lalaking ito at dahil iyon sa mga sinabi nito. Aling Basyang, ito iyong kapitbahay nila sa probinsya na palaging galit kapag nababato ang bubong ng bahay, iyong bayabasan, diyan sila ng mga kaibigan niya minsan tumambay at para na rin mangain ng mga bayabas, dagat, diyan sila naglalangoy kapag tanghali, at ang huli ay katang, iyan minsan ang hinuli nila sa ilog. Kung hindi siya nagkakamali, ang lalaking ito ay... isa sa mga naging kababata niya noon?

Bakit po, Ma'am? Marahan siyang umiling. "Wala naman, Martina," aniya na lumabas na ng kwarto. Marahil guni-guni lang niya iyon, kaya nagtuloy siya sa kwarto ni Crayson. Naabutan niya itong nagbabasa ng libro. "Aba, busy naman ang baby ko na 'yan." Nilapitan niya ito saka hinalikan sa pisngi. "Mimi, I'm not baby anymore so, please stop calling me that."

[David] (David FLASHBACK) Nang bayaran niya ang bill ng babae na Kiara ang pangalan ay palagi na siyang nakasubaybay rito. Nalaman niya na may dengue ang anak nitong lalaki at walang ibang pamilya na dumadalaw rito.

Maggie AWANG AWA AKO kay ate Mikay sa kalagayan nya ngayon. Nabuntis sya ng isang manilenyo. Naging katulad sya ng ibang dalagang taga dito na nakipagsapalaran sa Manila at umuwing buntis. Pero hindi naman namin sya sinisisi. Siguro ay mahal nya yung lalaki kaya nagawa nyang ibigay ang sarili nya.

sabat ni Kiko, “tingnan niyo po damit. Para pong galing Maynila.” Maynila. City. Layo nun sa amin. “Ilapag niyo na sa banig!” utos ni Nanay. “Bilisan!” Dahan-dahan nilang inilapag sa sahig si Adrian. Ang bahay namin maliit lang, gawa sa kahoy, may mga lumang kurtina, at may amoy ng niyog at sinabawang isda. Pero sa araw na ‘yun, parang lumaki ang bahay dahil sa presensya ng isang estranghero.