Maikling Sanaysay Novels & Stories

Mas malaki ang kagustuhan at pangarap naming makapagtapos kesa sa mga pambu-bully nila. Tsaka sabi ni Ate Chichay hindi kompetisyon ang pag-aaral. Kahit anong edad pwedeng mag-aral at hindi pa huli para sa aming apat para simulang tuparin ang mga pangarap namin. Medyo malayo pa pero kahit papano nakapagsimula na kami. Baby steps sabi ni Milagring, small progress is still a progress. Sa aming tatlo, si Milagring ang pinaka matalino. Sa totoo lang kahit hindi ito mag-aral alam niya na ang tinuturo ni titser. Sinasabayan nya lang talaga kaming dalawa ni Mariposa.

nakangiting sagot ko kay nanay "Oh"nakangiting sabi ni nanay End of flashback, at napaiyak ako, hindi ko alam na umiiyak na pala ako, yun yung time na first time ko makatikim ng fresh milk, tulad ng iniinum ko ngayon, bata palang ako nun, at yun nga lang yung first time ko na makainum nga ng ganung klaseng gatas, at napangiti nalang ako bigla, at pinunasan ang luha sa mga mata ko.

Alexena Naalala kong bigla ang sinabi ni Mikey noong minsan, may nalalaman pa itong babawi. Nakakatawang isipin, mabuti na lang at hindi ako naging uto-uto sa mabulaklak na salita nito kahit na gusto ko na sanang umasa, pigil na pigil akong bumigay. Ang hirap kasing hindi pansinin at hindi umasa kahit na sa mga simpleng bagay na ginagawa nito at sa mga binibitawan nitong salita na mapamasama o mabuti man ay hindi kayang baguhin ang nararamdaman ko. Wala, e. Talong-talo ako kung laban man ito. Kasi sarili ko mismo ang kalaban ko, hanggang ngayon kasi ay hindi ko maitatanggi na mahal ko pa ito.

"Paano mo nalaman iyan. Wala naman akong pinagsabihan bukod sa aking pamilya at sa mga kaklase ko." ​"Mahilig din ako sa sining Mikaela" kalmadong paliwanag ng binata. "Madalas akong dumaan sa gusali ninyo para tingnan ang mga bagong gawa ng mga estudyante at hindi nakaligtas sa paningin ko ang pangalan mo sa ilalim ng pinakamagandang pinta roon. Napakahusay ng paggamit mo ng mga kulay para ipakita ang emosyon ng paksa mo. Alam kong may malalim na kwento sa likod ng bawat guhit na ginagawa mo."

Mas maigi na raw na may matutunan ako nang paunti-unti kaysa totally na wala. "Opo... Plano ko pa lang po... Hindi ko pa po kasi naranasang pumasok sa school, eh... Simula kindergarten ako, sa bahay na talaga ako... It served a purpose naman po dahil sa nangyari sa akin... Ngayon, gusto kong alamin kung may mababago pa ako sa mundo ko... Excited na po akong mamuhay sa normal na mundo..."

saad ni Meling. Alas kwatro pa lang gising na ako upang magsaing at nang may pambaon sina Nanay at Tatay sa pagsaka at para asikasuhin ang mga kapatid ko. Lima kaming magkakapatid at ako ang panganay. Sampong taon pa lang ako ganito na ang nakasanayan ko. Sa ganitong paraan ko lang matutulongan ang mga magulang ko. Kaya rin nagpursigi ako sa pag-aaral upang makapagtapos at mabigyan sila ng magandang buhay. Hindi madali ang buhay. Sa murang edad ko natuto ako sa mga gawaing bahay na hindi angkop sa edad ko. Habang ang iba kong kaedaran ay naglalaro, ako nama’y naglalaba habang nagbabantay ng mga kapatid. Nakakapahinga lamang ako kapag pumapasok sa klase.

Pagod na ako pero kakayanin para sa anak ko. "Mabait naman 'yan si Baby Sav sa school tsaka ang talino rin!" Sumingit si Clouie. Napanguso ang anak ko. "Ninang, hindi po ako baby! I'm big na po. Hindi na po ako nagpapabuhat kay Nanay, eh." Napangiti si Maika, "baby ka pa rin namin kahit big boy ka na. Baby ka namin hanggang sa lumaki ka."

Nakita ko ang lungkot sa mga mata niya. "Nahihirapan ka na ba? Alam kong hindi ito ang buhay na nakasanayan mo. Alam kong nahihirapan ka na pero konting tiis na lang. Kaya natin to, Milagring. Kakayanin nating apat ito. Konting tiis na lang at makukuha ko din ang mana ko. Kapag may pera na ako, mabibili na natin ang gusto natin. Mabibilhan ko na kayo ng magandang damit. Makakabili na tayo ng masarap na pagkain. Lilipat tayo sa magandang bahay. At higit sa lahat makapag-aral na tayong apat. Hindi naman contest ang pag-aaral diba? Pwede pa naman tayong mag-aral kahit na malaki na ang edad natin."

“Ano ka ba naman, hindi ka na ba makapaghintay?” “Ano bang sinasabi mo? Ano bang nasa isip mo? Sabay na tayong maligo sa magkaibang banyo hindi sa iisang banyo Babe.” Nakangusong wika ni Aiden, namula naman ang pisngi ni Mia dahil iba ang iniisip niya. Iniwas niya ang paningin niya kay Aiden dahil tila napahiya siya dun.

MULING MAGING AKIN Chapter 49: ARYM ZCHRYNNE “MaiMai” – . . . “Awww! Si ate Mai kinikilig!” Sarap tapalan ng mighty bond ang bibig ng kapatid ko. Isumbong ko kaya kay papa ang batang ito sa pag sakal niya sa paboritong panabong na manok ni papa? Balbag talaga abutin niya.