Maikling Sanaysay Novels & Stories

Maging masaya ba tayo? "I don't think so," sagot ko sabay buntong-hininga. “Lalaki na sana tayo. Nagmature sa iba't ibang tao. Ibang iba sa mga bata namin noon. We would have realized na hindi talaga namin mahal ang isa't isa. Na kung ano ang mayroon kami ay bata, immature na pag-ibig. Hindi, hindi ito makakaligtas sa ating paglaki o totoong buhay o buhay na malayo sa ating mga magulang. Napagtanto sana namin sa kalaunan na naimpluwensyahan kami sa pag-ibig ng aming mga ina, ngunit hindi ito ang tunay na pakikitungo."

Tahimik na umiyak. “Wala akong ibang inisip kundi ang makatapos ka ng pag-aaral. Ang matuto kang tumayo sa sarili mong mga paa na balang araw ay may maipagmamalaki. Pero anong ginawa mo? Hinayaan mong masira ang buhay mo! Kung kani-kanino na lalaki ka nagpabuntis! Now tell me, Maurine, ito ba ang plano mo sa buhay?” Nanggagalaiti na tanong ni Ate Miles habang patuloy sa pagdaloy ang kanyang mga luha.

“Mia! Anong nangyayari rito?” Karaniwang takot kay Uncle niya, nanginginig si Mia sa ilalim ng malamig niyang titig. Nauutal siyang sumagot, “Uncle, a-ako po… papunta na po ako sa paaralan kaninang tanghali. Naglalakad lang ako sa tapat ng pinto ninyo nang bigla kong marinig ang tila isang gulo sa bakuran. Hindi ko po napigilan ang sarili ko—sumilip ako kung anong nangyayari. A-ah… aalis na po ako. Male-late na ako sa klase. Paalam!” At gaya ng dagang nakawala sa bitag, nagmamadali siyang tumakbo palayo.

Nawa'y paunlakan mo kaming sanayin ka para mas mahubog pa ang iyong kakayahan. Nagmamahal, Humanimal University Hindi ko pinangarap na maging tagapagligtas. Isa lang ang nais ko ngayon, ang makauwi sa aming tahanan. Doon ko pag-iisipan kung ano nga ba talaga. --- Sammy Cuatriz

Mukhang hinahabaan nito ang pasensya nito sa kanya. "It's not what I mean, Santina. What I mean is, sana kinausap mo nalang muna yung tao. Hindi yung bubugbogin mo ng n*******d. Sana binigyan mo man lang sana ng kaunting konsiderasyon yung tao."

"Base sa tono mo, parang nagseselos ka." Napatawa nang mahina si Mikael. "Siguro nga." Bahagyang namang napataas ang kilay ni Matthew. "Hindi ko aakalain na magiging ganiyan ka palang klaseng ama." "Kapag sarili mong anak, wala ka talagang magagawa,” sagot naman ni Mikael. Matapos ay makahulugang tumingin ito kay Matthew. "Dapat siguro magkaanak ka rin para maintindihan mo."

Walang ingat na tugon ni Mary, "and so?" "Good...ahhmm… Teacher Mary, tungkol kasi ito sa pagsulat ng review para kay Madam. Pwede mo ba akong turuan kung paano magsulat ng 400 words?” Medyo nanahimik ako pagkasabi niya. The heck, paano ko ko naman siya tuturuang magsulat ng sanaysay na naglalaman pa ng 400 words, kung ako nga mismo sa sarili ko hindi ko alam kung paano magsulat ng maayos na sanaysay. Pero hindi ako magpapakita ng kahinaan sa harap ng preskong lalaking ito. "Hindi naman problema kung turuan kita! Pero kailangan mong maging alagad ko at magbayad ng tuition f*e."

Ang pinakamahalagang bagay ay ang teknolohiya ng artificial intelligence sa loob nito. Kinuha ni Little Steele ang isang fountain pen at nagsulat sa isang papel. Natigilan si Rong Bingshao. "Paano ang pagsusulat? Ang Little Steele na binuo ko ay hindi marunong magsulat!" Ang pagsusulat ay isang masalimuot na aksyon. Ito ay hindi isang bagay na maaaring gawin nang basta-basta. Sumulat si Little Steele sa papel: I can do everything that they can.

“Magsulat? Yung pagsusulat ng short stories, poems, news, feature, those stuffs you know…” “Ah okey, hmmm siguro?” “Why don’t you try?” “Try saan?” “Sa school paper.” “School paper? Ano ‘yon?” “School paper? Hindi mo alam?” Umiling ako. Wala naman sa baryo kasi namin ang mga ganyan noong Elementary ako.

Nang makita ang kanyang mahinang anyo, nalungkot si Sandro at lumapit, "Sino ang nagsabi sayong maupo ka? Ayan tuloy mukha kang hapong-hapo Humiga ka nga." "Kumain kase ako ng sopas. Paano ako kumain ng sopas?" Nakangiting sabi ni Myca. "Kung gusto mong humigop ng sabaw, magsabi la sa akin at pakakainin kita. Huwag kang uupo ng basta basta. Kakapanganak mo pa lang at hindi pa gumagaling ang katawan mo."