Maikling Tula Para Sa Ama Tagalog Novels & Stories

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.

paalam ng kaniyang ama. "Okay, dad. Baby, say ba-bye to your lolo na." Maliksi itong bumaba sa kandungan niya at patakbong lumapit sa kaniyang ama. Ang cute lang talaga nitong tingnan. Nag-sway ang suot nitong skirt habang tumatakbo. Ganoon din ang buhok na tig-kabilang naka-pony. "Bye po, lolo." Nangunyabit ito sa leeg ng kaniyang ama. Tulad niya, pinupog din ito ng halik. "Love you po."

tanong ni Lucas, nakakunot ang noo. “This is not arte, Lucas. This is proper etiquette,” sagot ko na parang automatic lumabas sa English tone ko. “Grabe, Tagalog please,” natatawa si Enzo. “Di ka namin gets minsan.” “Pero Ate sounds sosyal,” sabi naman ni Mia na nakangiti. “Gusto ko din matutong mag-English.” Umiling si Mama. “Hala kayo, wag kayong puro English. Dapat marunong din kayo ng Tagalog.”

Mag-ina nga kami, kasi parehong mababaw ang luha namin. "Anak naman, pinapaiyak mo naman ako. Sige na, halika na at kumain na lang tayo. Luto na itong paborito mong ulam," sabi ni Mama, sabay turo sa malaking palayok ng sinigang. At ako, napa-wow talaga nang makita ko kung anong niluluto niya. Hindi ko agad napansin dahil pagkauwi ko, inalala ko lang si Mama, baka nga nag-aalala na ito sa akin.

paalala niya sa akin. Kapag binabanggit ni Abuela ang tawag niya sa akin ay gumagaan ang pakiramdam ko. Pakiramdam ko nasa safe place ako kapag tinatawag niya akong Mihija. I know that’s a Spanish term for daughter. Iyan ang tawag niya sa akin kahit apo naman ang pagpapakilala niya sa akin. She told me that I reminded her someone she treated as a daughter. Mas mahilig si Abuela sa mga Spanish terms kumpara sa mga salita ng kung ano ang lahi niya.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

SHAINA "Umagang-umaga ay nakanguso ka, anak," sabi ni mama sa akin habang nagkakape kami. Kaalis pa lang ng mga kapatid ko sa bahay para pumasok sila sa eskuwela. Nakanguso nga ako dahil malungkot ako. Nami-miss ko lang kasi si Jacob. Napanaginipan ko pa naman siya kagabi na pakakasalan na raw niya si Isabel kaya nagising na lang ako na may luha nang tumutulo sa mga mata ko.

sagot ko na kinalungkot nila. "Mahal ka namin anak. Mahal na mahal."saad ni Papa sabay hawak sa kamay ko. "Mahal ko din po kayo ni Mama." saad ko saka tumingin din kay Mama. "Namimiss ko na din po yung luto niyong masasarap." Then, I pouted.

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.

muling sabi ni Kei. Hindi makapagsalita si Amaia dahil sa sobrang gulat. "Hoy, bakit parang gulat na gulat ka? Huwag kang mag-alala, dahan-dahanin ko lang," pabirong sabi ni Kei habang nakangiti ng nakakaloko. "Kung pwede ko lang burahin 'yang ngisi sa mukha niya!" galit na isip ni Amaia.