Maikling Tula Para Sa Ama Tagalog Novels & Stories

“Mabuhay si Palan-taw!” Agad namang pumunta si Ama sa akin at niyakap ako, “Kinabahan ako sa ginawa mo… wag mo ng uulitin iyon” sambit ni Ama upang mapangiti ako. Ang tinutukoy niya siguro ay yung pumikit ako at sabay ng aking pagdilat ay ang pagbitaw ko sa palaso. Pero Nawala na ang aking takot, napalitan na ng galak. “Parte yun ng iyong pagsasanay Anak, at gusto ko lang ipakita sa ating mga kalahi na tunay ka ng handa” bulong ni Ama sa akin at mas lalo niya pang hinigpitan ang pagkakayakap niya sa akin.

“Tama!” Biglang napaisip si Jalwin at sinabi sa kanyang ama na may kasamang panghihinayang: “Kapag namatay ang babaeng iyon, ipagkaloob mo sa akin ang lalaking kasama niya. Ako na ang bahala sa kanya!” Here’s the Tagalog translation: “Dahil sa kanya, nagdusa ako nang walang dahilan at binugbog ng isang daang palo. Siguradong ipaparamdam ko sa kanya ang paghihiganti ko nang harapan!”

Tulala tuloy akong napatitig dito “Alam kong miss na miss mo na ang anak mo, Ate. Sasamahan kita kung gusto mo. Sa bahay lang naman nila Mommy at Daddy eh. Huwag kang mag-aalala , kagaya ko, tiyak din akong matutuwa sila Mommy at Daddy kapag malaman nilang buhay ka naman talaga.” Nakangiti nitong muling bigkas. Buong galak naman akong tumango

naniniguradong tanong ng lalaki. "Yeah! Nile honey give mama a hug please," malambing na tawag n'ya sa anak. Agad naman itong kumaripas ng takbo patungo sa kama at umakyat. Natatawa s'ya ng sugurin s'ya nito ng yakap at pinugpog ng halik sa mukha. "I miss you honey,"malambing na sabi n'ya rito. "I miss you too mama. Miss ka ni baby Nile."

Kaya hindi niya mapigilan ang mapangiti at mag-init ang mukha. "Hindi ba nagpaparamdam sa'yo ang baliw mong ama?— Ooppss.. Sorry sa word na baliw," wika nito na hindi naman niya binigyang pansin dahil totoo namang baliw ang kanyang ama.

Papakainin kita ng mga fafable! Natawa siya nang isend iyon. Sa tagal ng pagkakaibigan nila ni Amara, natutunan niya rin ang lenggwahe nito at pagsasalita ng purong tagalog na hindi mahahalatang banyaga. I miss you na Trinidad! Ang dami namin food dito, you want? Sayang talaga, wala ka rito sa Pinas with me. Oy alam mo ba may chika ako sa 'yo!

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

umiiyak niyang pagsusumamo sa ama, pagkatapos ay humakbang siyang papalapit dito at lumuhod sa paanan nito. Ngunit hindi nagbago ang ekspresyon ng Itay Andres niya. Blanko lang ang ekspresyon nito na para bang walang nakikita. "Hindi ka na dapat pang nagbalik dito. Maayos na ang buhay mo, hindi ba? Ang balita ko nga ay nobyo mo na ang binatang haciendero sa bayan ng Sto. Cristo," anang ama-amahan na ikinagulat ni Malaya. Pakiramdam niya ay tinakasan ng kulay ang kanyang mukha dahil sa narinig. "I-Itay?..." nauutal niyang wika. Hindi niya alam kung paano nalaman ng kanyang ama ang tungkol doon.

Kinabukasan, maaga kaming umalis ng university para maagang makapunta sa elementary school. Pagdating roon ay dalawang classroom ng grade 2 ang aming mga nakita. I smiled at their tiny height and sweet smiles. They are falling in line and greeted us in unison, like how they greet their teacher in a slow manner. The program started with a prayer. Some remarks that obviously couldn’t understood by the grade school and then some lectures. We also gave them food before we started the Palarong Pinoy.

Malungkot kung turan. “Anak, hindi naman porket na buntis ka ng wala amang ipinakilala ay kailangan itakwil kita. Hindi mangyayari yun, kahit anong mangyari anak kita lahat naman nagkakamali kailangan lang nating matuto at huwag nang ulitin pa. Pasalamat pa nga ako dahil bago ako mawala sa mundo ito makikita ko ang apo ko sa'yo.” Masayang turan pa ng aking ama. “At Kahit hindi mo sabihin sa aking. Kung sino ang ama ay kilala ko naman,” dagdag na wika pa ng kanyang Ama.