Novel & Cerita Maikling Tula Para Sa Ama Tagalog

mahinang bulong ng kanyang anak ngunit rinig naman ito ng lahat. She chuckled and replied, “They are using Tagalog, baby. It’s a language used by Filipino people.” “Is it in Europe?” “No.” Umiling siya rito. “It’s in Southeast Asia.” “Oh.” Napatango-tango ito. “Eat more vegies, okay?” aniya sa anak. Nakangiti namang tumango ang bata at nagsimula nang kumain.

Agad na dinala ni Alfred ang mga tao sa garahe matapos matanggap ang utos. Matapos ang ilang gabing pagkaagnas, lalong lumakas ang baho ng aking bangkay, na naging dahilan ng pagkabulok ng buong garahe. Lahat ay nagtakip ng kanilang ilong, at ang ilan ay sumuka pa. “Ano ba ‘yang amoy na ‘yan? Umaalingasaw. Diyos ko.” “Sinong tumae dito?”

Lumunok muna siya bago nagpatuloy. "Pero wala akong balak na sumbatan ka kahit pa ang laki ng pagkukulang mo sa aming dalawa ni Mama. Dahil hindi dapat at hindi na kailangan. Masaya ako kahit lumaki na walang ama at napatunayan kong may magmamahal pa rin sa akin kahit pa hindi ako nagawang mahalin ng sarili kong tatay. Sana ay malagpasan po ninyo ang pinagdadaanan ngayon kagaya ng mga nalampasan kong pagsubok kahit ako lang mag-isa. Salamat sa buhay na ibinigay mo, kayong dalawa ni Mama. At kahit hindi ka humingi ng tawad ay pinapatawad na po kita sa lahat ng ginawa mo." Nalaglag ang kanyang luha bago tumalikod sa kausap.

malambing na wika ni Mauren. Maayos namang tumango ang batang babae, matapos ang magandang gising ng makita ang kanyang ina. Habang nakayakap sa kanyang ina, at inaamoy ang pamilyar na pabango nito, sobrang saya ng batang babae. Hinila niya ang kanyang ina patungo sa hapagkainan, "Mommy, samahan mo akong kumain!" ang masayang pakiusap nito.

CHAPTER seven “ANG PAG-AMIN” "ANO? Pinainom mo siya ng dugo mo kaya siya tuluyang gumaling?" Gulat na gulat si Tiana nang sinabi niya rito kung ano ang ginawa niya para lamang maisalba ang buhay ni Lana.

"Hindi si Mikael ang ama ng batang ito, dahil ang tatay nito ay si..." "Dad??!!!!! Dad!!!! ,wake up Dad ....." Tuluyan nang nawalan ng malay ang kanyang ama......

Muling wika niya rito. “Pero ‘wag kayong mag-alala, dahil ganun din ako.” “Mali ka, pinapangako namin, na aalis na kami at hindi na mangugulo pa.” Sagot ng ama nito sa kanya. “Hindi ako papayag na ganun ang mangyayari.” Muli itong nagulat, dahil sa kanyang sinabi. “Dahil gusto kung pagbayaran niyo itong ginagawa niyo.” Madiin na wika niya.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito. "I don't know as well. Basta ng mamulat ako sa aking kaalaman ay english at tagalog ang itinuro sa amin na lenguwahe. Sabi naman sa history, yun daw ang gamit ng ancestors namin adapted from earth. Hindi nga namin alam na tagalog ang tawag. Ang alam namin eh lenguwahe namin to." Sagot naman nito sa akin.

naaaliw na tanong ni Marco sa anak dahil sa pabalu-baluktot na bigkas ng bata sa mga salitang itinuturo niya rito. “If it’s just the three of us, Mommy and grand-auntie use the Filipino Language when they are talking to me. They even bought me a lot of books which could help me learn the Language. I have been reading those books, eversince.” sabi ni Makki sa accent pa rin na nakasanayan nito. “Okay, son…let’s make a deal! Every day, you have to give me five to ten Tagalog words. You study these words and learn how to use them in sentences. If you can do that, I’m going to grant you a wish.”