Maingat Novels & Stories

dagdag pa nito Matapos ang ilang minuto ay bumaba na din si Red. Nakita niyang abala ang mga tao sa baba. May mga handa? Ano ito? May mga tao din sa baba. May napansin siyang isang dalaga. Marahil ay ito na nga si Alex. Ngunit ano ang ginagawa nila dito. Wala siyang pakealam. Ito na pala ang araw ng kasal niya wala siyang kaalam alam. Amoy alak!

Isang ngiting makalaglag matris. Napakagat labi siyang sumunod sa mga ito. Siya si Pearl. Period!

"Oh hinay hinay kayo sa pag sigaw baka magambala niyo ang mga diwata." Eto na naman si lola. Mahilig talaga siya sa mga fairy tales. "Anong kwento ng diwata dito lola.." Habang naglalaba ay nakikinig kami sa kwento ni lola. "May isang kweba dito sa batis. Doon unang nagkita ang Diwatang si Marikit at ang napusuan nitong si Mogon. Si Mogon ay isang sireno. Ayaw payagan si Marikit noon ng mga ka-diwata niya kasi isang kasalanan ang magmahal sa ibang kauri niya. Isang kasalanan iyon dahil ang diwata ay para sa diwata at ang sireno ay para sa sirena."

mahina kong tugon. Pagdating namin sa harap ng mansyon, bumukas ang gate—malalaki, kulay itim na bakal na may ukit ng Vellaceran crest. Sa loob ay bumungad ang hardin na punô ng imported na bulaklak at fountain na may estatwa ng isang babae—si Mama mismo noong dalaga pa siya. “Wow…” bulong ni Adrian, bahagyang napanganga. “So this is your house?”

Hindi ako sanay sa ganito kaya masyado pa akong nahihiya. Nang makapasok kami, halos malaglag ang panga ko. Ang ganda sa loob! At mas lalong ang dami pang tao na naka-upo sa mala gintong upuan. Lahat sila ay nakangiti sa amin. Parang gusto ko ng takpan ang mukha ko. Ito ang pinakauna kong makaranas ng ganito. Dapat talaga hindi na ako sinama ni Kurt. Ano ba kasi ang pumasok sa isipan niya at sinama pa ako eh. Tuloy-tuloy lang ang paglakad namin hanggang sa makarating kami sa unahan.

Maingat, parang bawat galaw ay may halong pag-iingat at pagmamahal. Pumasok siya nang walang ingay. Napansin siya ng katulong at akmang magsasalita ngunit agad niyang itinaas ang daliri sa labi... Tahimik. Hindi kailangan ng salita. Ilang segundo siyang nanatili roon, nakatingin sa payapang mukha ni Grandma. Napakapayat na nito, halos hindi na makilala. Ngunit sa kabila ng lahat, iyon pa rin ang taong minsang nagbigay sa kanya ng init na matagal na niyang hinahanap.

com SUBJECT: HELLO STRANGER Hello, If you happen to forget, my name is Margaux Montenegro — ang nag-iisang anak mo at tagapagmana ng Montenegro Businesses. Kung sakali lang naman na curious ka kung buhay pa ba ako, goodnews kasi, opo. Can you send me a fucking reply once you receive this email? Hindi na ako makatulog sa kakaisip sa’yo! REPLY! Kahit ‘gaga’ lang ang laman ng mensahe mo, i-send mo rin. Okay na 'yan.

Maingat niyang tinakpan ang bata, tanging ulo lang ang nakalabas. Nakatitig ang lalaki sa natutulog na bata, may mahinang ngiti sa kanyang mga labi. Kung titingnan mong mabuti, ang bibig ni Mahalia ay katulad na katulad ng kay Mariposa. Nang maalala ang oras na kasama niya ngayong araw, lumambot ang puso ni Gilbert. May kung ano sa loob niya na parang lumalambot.

Chapter 30: An ey for this feeling "DRINK this Mikaela." Mamasa-masa ang mata kong nilingon ang nakalahad na maligamgam na tubig sa harapan ko. Si ate ang nag-abot nito sa akin. Napasinok pa akong inabot ito. "Mikaela, calm down. It's alright now." pagpapakalma sa akin ni Sean.

nag mamadali kong saad hindi kona inantay ang isasagot nito at dali dali tumakbo papunta kila holy Nang mag tagpo ang mata namin ay kumabog nanaman ang aking dibdib, Maya maya pa ay tumigil kami sa pay lalakad sa Isang malaking building malapit din sya dagat. Pag tingin namin sa taas ay nabasa naming ang pangalan ng building nasa " 𝙒𝙃𝙄𝙏𝙀 𝘽𝙀𝘼𝘾𝙃 𝙃𝙊𝙏𝙀𝙇 " na pala kami.