Maling Akala In English Novels & Stories

KAALAMAN TIME! Llamado - mas malaki ang pusta. Dejado - mas maliit ang pusta. -------- -buhay ay uunlad kung bisyo'y iiwasan.

“A-akala ko noon mahal mo’ko, akala ko magiging masaya tayo. . . . p-pero lahat ng 'yon ay puro kasinungalingan lang pala.” “Akala ko rin. Sisihin mo ang sarili mo sa mga nangyayari ngayon.” “Ilang beses ko bang sasabihin sayo na hinding hindi ko ginawa ang bagay na yun? Please makinig ka sakin. Mahal na-”

lakas-loob na singhal ni Mabelle rito. "Oh, really? Eh ikaw, anong tawag sa 'yo? Anghel? Alam nating pareho kung gaano ka karuming tao kaya 'wag kang magmalinis diyan! Malanding higad!" bwelta pa nito pabalik. "Bakit nagpakita ka pa? Ano bang gusto mong mangyari?"

hindi makapaniwalang bulalas niya sa binata. "Mas mabuti ng mawala ang apat na milyon kaysa makipag-usap ka pa sa hayop na yun. Hindi ako maunawain na karibal, Alexa." His eyes flew to her again. Karibal. Okay. It means to say, seryoso ito sa mga pinagsasasabi nito sa kanya. Hindi niya alam kung paano siya magre-react kaya hindi niya siya nakaimik pa.

Ang pangit naman daw pakinggan kung Mafols kaya ginawa nilang Mapple. "Hindi ba't ayan ang tawag sa 'yo ng lahat? Gusto kong maiba. Gusto ko Maliyah." "Hindi nga ako sanay, Aciel. Baka mamaya 'pag tinawag mo ako hindi kita pansinin. Sabihin mo pa na masama ang ugali ko."

Ngayon ko lang narinig ang katagang iyon, ah? Tumango naman ang babae habang nakatingin din sa akin. "Bakamlabaw. Short for baka, kambing, at kalabaw. Mukha ka kasing cross breed ng tatlong hayop na iyon." Aba't...! Sa inis ko ay napapikit na lang ako ng mariin. I also clenched my fist, carrying the hope that it would lessen the annoyance I am feeling due to this woman. Pero imbis na mabawasan ay nadagdagan lang lalo ang pagkaasar ko nang marinig ko ang malakas na pagtawa niya.

Nawala yung ilonggo accent nilang magkapatid kanina. "Wag mo akong englisin gago ka! Akala mo matatakot mo ako sa pa-englis -englis mo. Huy gago, ulol ka! Ako ang kalabanin mo! Kung ayaw mo kay sismars magsabi ka ng maayos. Hindi yung sasaktan mo pa siya. Niloko mo na nga sasaktan mo pa, tang-ina mo ah!" palaban kong sagot sa kanya. Tinapatan ko rin ang pagsusungit niya sa akin.

Malakas kong sigaw sa pader na kaharap ko na para bang kausap ko si Ate Althea Ngunit gulat akong napatingin sa pintuan nang biglang pumasok ang nagbabantay. “What’s wrong, Madam?! What’s happened?” Matigas ang English niya kasi Italyana. Mali pa ang grammar, pero hindi ko na lang pinansin. Sobrang nag-aalala kasi ang mukha niya at parang natataranta pa.

Impoverishment Amara Akala ko okay na kami. Akala ko tapos na ang problema namin at kalimutan na lang ang nangyari sa nakaraan. Pero bakit parang ang lamig pa rin ng pakikitungo niya sa akin? Anong nagawa ko na naman ba sa kanya? Bakit ganito pa rin kung itratong ako gaya sa unang pasok ko dito. Bumalik ang dating siya at ako naman clueless pa rin.

"Kumalma ka nga. Wala silang ginagawa sa akin." "Wala silang? Sila, meaning marami sila. Tama ba ako, Maliah?" Tumaas ang kilay nito at pinamaywangan pa siya. Animo'y isang inang nasesermon sa anak. "Oo, pero hindi nila ako sinaktan," aniya at pasimpleng kinamot sa ulong hindi naman kumakati. Dapat pala hindi na lang niya sinabi...