Romans & histoires Mama Mary Quotes

Bati ko sa kanila nang makita ko silang nakangiti at panay ang kaway sa akin. "Hi baby! How are you? Kumakain ka ba ng tama? Nagi-exercise ka ba riyan? Naku, huwag ka panay tulog dapat mag-exercise ka dahil malapit ka nang manganak." sunod-sunod na wika ni Mommy. "Mom, araw-araw mo sinasabi sa akin iyan kaya paano ko makakalimutan? Don't worry about me dahil kayang-kaya ko po." ani ko.

Napangiti ako kay Lara at pinilit na pigilan ang nagbabadya kong luha. "Ewan ko ba sa inyong mag kapatid. Kaya hindi tayo umaasenso dahil puro kayo gan'yan, ginagawa n'yong babasahin ang buhay natin. Magising kayo sa katotohanan! Hindi puro sarap ang buhay!" mahabang sermon ni Mama at hinayaan na lang namin na sermonan n'ya kami buong agahan.

“Pumayag na po kayo.” Binawi ni Mama ang kamay niya. Napayuko si Bart. Napahikbi naman ako. “Naiintindihan ko po, Ma. Wala po kayong tiwala sa—” “Sinabi ko bang hindi ako pumapayag?” putol ni Mama. Napatingin kami pareho sa kanya. Napanganga pa si Bart. “Payag ka po?” halos nanginginig niyang tanong. Tumango si Mama, may malumanay na ngiti. “Sana ngayon… mahalin n’yo ang isa’t isa, at ’wag n’yong hayaang sirain kayo ng kahit sino.”

Agad na tumugon si Quinn, “Bakit, Mama?! Gusto ko ring sumama!” Sumagot si Rachel, “Nana! Babae ka at hindi ka rin makakatulong kahit sumama ka pa sa amin bukas. Mas mabuti kung mananatili ka na lang dito. Kapag may nangyaring masama sa akin o sa papa mo, kahit papaano, maipagpapatuloy mo pa rin ang pamilya natin. Kahit anong mangyari, hindi kami papayag ng papa mo na sumama ka! Hindi pwedeng malagay ka rin sa peligro!”

nakangiting Sabi ni mae At umalis saglit si Karen, at bumili nga Muna sya Ng food nila ni mae, at si mae naman, ay naiwan mag isa, at napapangiti sa Ganda ng Lugar, ngunit naisip nya na naman, ang mommy nya, naalala nya ang mom nya, dahil sa mga ganung Lugar ang gusto tinatambayan Ng mommy nya, at nagsalita si mae. "mom, hi, kamusta kana, sorry kung, hindi Kita nabibisita, kasi alam mo naman, masyado akong naging problemado, since nung nawala ka, hindi ko alam kung, San ko ilalagay yung Sarili ko, pero mom, I know, kung San ka man yun, I know na Masaya kana, kasi nakapagpahinga kana, at don't worry about me, kaya ko to, lahat ng challenges na Ibibigay sa akin ni God, I know na kaya ko, dahil

Ang taong may malasakit sa akin at tanging may paki alam. "Bulag ka ba?? Pinapalayas ka na ni Mommy dito. Mamatay tao ka kasi. First ang baby ko, ang kawawa kong anak at second si Dad. Sinong susunod mong papatayin? Kami ni Mommy? I won't let it happen again. Kaya ngayon pa lang pinalalayas ka na namin sa pamamahay na 'to. Hwag na hwag mong ipapakita yang pagmumukha mo sa amin." wika ni Mary sabay hagis pa ng damit ko sa mukha ko. "Bull shit!!" mura ko at wala na akong natitirang respeto pa sa kanila.

Lalo na't malayo ang agwat nila noon. "Sisihin mo si Mama, hindi mo ba napapansin na sinusuportahan mo ang lahat ng ginagawa namin?" sabi ni Maria. "Tama na ang away, kung mag-aaway kayo, hindi natin makikita ang solusyon." Pumagitna si Tanya.

“Kagabi muntik mo nang sabihin lahat.” Napakunot-noo si Mara. “Ha?” “Pati PIN ng ATM mo, muntik mo na sabihin.” Napatawa siya nang mahina. “Seryoso?” “Oo.” Napailing siya. “Delikado ako.” “Sobra.” Tahimik sila saglit. Tapos— “Pupunta ako kay Mama,” sabi ni Mara. “May sakit daw siya.”

Mariin siyang napapikit, mas mahigpit ang pagkakatakip ng kamay sa tenga. “Kasalanan lahat ng ’to ng General na ’yon,” bulong niya at saka niya sinimulan ang chant. Ang munting salitang itinuro ng mama niya noon, tuwing kumukulog at kumikidlat, tuwing masyadong malakas ang mundo. “Moon above, heart stay light. Storm be gone, fear take flight. Count to three, breathe in slowly. Safe I am, this I know.”

"Hindi s'ya nararapat sa 'yo, kaya huwag mo nang ipilit kung ano man ang mayroon kayo," matigas na saad ng Daddy ni Mari. "Fix yourself, may pupuntahan tayo," anang Mommy naman nito.