Romans & histoires Mama Mary Quotes

Ni hindi ko man lang siya nakasama ng matagal. Mama, Nanay, or Mommy, Whatever you call them it never matters. You're Mother is the most amazing person in the world. She is your companion, sister, teacher and a lifetime teacher. She has a warm and understanding heart that helps you whatever the situation is. May mga mama na sobrang supportive at napakabait. At meron rin namang hindi mabuting ina. Kahit ano pa man, palagi nating tatandaan na ang magulang ay magulang pa rin. Kung meron man na nakakaranas ng kalupitan ng isang ina. Ipagpasa-diyos niyo nalang dahil hindi kayo pababayaan ni Lord. Always remember that.

dagdag pa niya. Bahagya naman akong natawa kaya panandaliang nawala ang kaba sa dibdib ko at napalitan ng saya. “Ma naman eh, binibiro n’yo pa talaga ako,” ani ko. Mahina namang tumawa si Mama. “Alam na alam ko ang pakiramdam na ’yan, anak. Once in a lifetime.” emosyonal na wika ni Mama.

“Alam ko, anak. Minsan, hindi mo kailangang ayusin agad ang lahat. Kailangan mo lang ng paalala kung sino ka, at kung gaano ka kamahal ng mga tao sa paligid mo.” Tumayo siya at niyakap ako. Hindi ko na mapigilan ang pagbuhos ng luha ko. Parang biglang may humaplos sa puso ko at sinabing “hindi pa tapos ang kwento mo.” “Simulan mong muli, Althea. Dahan dahan lang. Isa isang hakbang. Pero huwag mong bitawan ang pag asa,” sabi ni Mama habang yakap pa rin ako.

At mukhang may masamang balak ang mga matatanda. Si Mama, nakaupo sa pinakadulo ng mesa, naka-cross arms at ‘yung mukha niya ay parang nagsasabing “Don’t even try to run.” “Raven,” she said, her voice commanding. “Umupo ka na. May kailangan tayong pag-usapan.”

Unang beses ko pa lang kasing narinig iyon mula sa kanya, at ngayon ay hindi naman direktang sinabi sa akin kundi sa ibang tao pa. Nagpatuloy si Mama, "Ang sinasabi ko sa 'yo, Maui, nakita mo naman, hindi naman kami mayaman, pero nabubuhay naman ng marangal. Maipagmamalaki mo itong anak ko, kaya 'wag mong hayaan na alipustahin ito ng pamilya mo dahil lang sa kalagayan namin sa buhay." "Mama, teka, i-kalma mo lang po. May pagbabanta ka na, eh." Natatawa ako kay Mama, kulang na lang kasi maglabas ng shotgun. Ang angas!

pagkatapos niya sabihin yon bigla na lamang siya nawala "Mamiss amputa... magulang ko nga hindi ko miss yun pa kaya?" *** Hindi ko namalayan na andito na ako sa banyo nakatayo sa tapat ng salamin at binabanggit ang katagang "Bloody mary bloody mary bloody mary kapag hindi ka pa lumabas jan ibaba kita sa impyerno hayop ka dalian mo na!" "Ano ba yan calci boi~ kj ka talaga!" pag sulpot ni mary sa salamin

Dapat ba akong magpasalamat na mahirap ka noon? Hindi napigilang tumawa ni Shelly. "Sabi nga ng mama ko, lahat ng bagay sa mundo ay nakatadhana. Huwag mong isipin ang nakaraan, at mas kaunting pag-aalala ang iyong mararamdaman."

she comforted me. How I hate my life was... "Ma, hindi ko na kaya...nakakapagod," I cried in her arms. "'Nak huwag mong sukuan, makakaya mo ang lahat ng ito 'Nak," she said. "Hanggang kailan ako magiging ganito Mama?" I asked while I'm still crying. "You will make it through, just pray always. I know God was listening to us. He will protect us," she said.

Hindi ko na kailangang tumugon sa kanyang mga salita; nasabi lahat ng reaksyon ng Mama ko. "You can say whatever you want, Amanda. You can throw around any accusations you like, but never in your worthless life call my son wayward! You can't poke a bear and expect it not to bite back," Ma fired back, obviously aggravated. Tumayo si Amanda, pasulong patungo sa aking Mama.

“Gano’n ba talaga ang pagkakakilala mo sa’kin, Mama?” “Hesus, Liza Mae! Galing ka sa sinapupunan ko’t magkadugtong ang mga pusod natin. Kaya kahit pagngiti mo lang ay alam na alam ko na.” Umiling-iling pa talaga ang Mama niya bago nagpatuloy. “At iyang ngiti mo na ‘yan? Lumalabas lang ang ganiyang ngiti mo kapag naisahan mo na naman sa Luther.”