Mama Mary Quotes Novels & Stories

Bigla akong naakit, namangha sa kanyang kagandahan. Si Mama ang pinakamagandang tao na nakita ko sa buong buhay ko. “Ang ganda nito, anak.” Sabi niya nang malumanay. “Dapat palagi mong ingatan ito at huwag na huwag mo itong iwawala, anuman ang mangyari, naiintindihan mo?” Masigasig akong tumango at tinaas pa ang kamay ko. “Pangako, Mama.”

Sa sobrang tuwa ay mabilis kong hinalikan si Mama sa kaniyang pisngi. "Mama, you’re the best Mom in the whole wide world!”

Well that's just how religious she is. "Umupo ka na diyan at naghanda na ako. Hindi mo man lang sinabing ganito kaaga ka gigising. Mabuti't hirap akong makatulog," panimula ni Mama sa umaga namin. Napangiti lang ako gayong hindi ko kailangang mahirapan sa pag hahanda ng sarili kong makakain.

"Pati iyong hawakan niyo ng kamay." Napahilamos ako ng mukha habang si Mama natatawa na para bang teenager. Buong akala ko hindi niyo 'yon nakita. Akala ko lang pala. "Assumera niyo naman Ma, hindi po kami. Baka soon pa lang." "Mga kabataan nga naman, marurupok." "Ma!" Singhal ko. "Charot lang 'nak!" What the actual fudge? Mukhang update na si Mama sa nangayayari sa mundo at marunong pang mag-charot? Funny.

Tulad ka rin ng Mama mo na nasa loob ang kulo. ''Anong sinabi mo?'' ''Alam kong narinig mo 'yon. Huwag kang bingi-bingihan.'' Mabilis akong sumugod at marahas kong hinatak ang mahabang buhok ni Neri na napadaing naman sa sakit. ''Ulitin mo ang sinabi mo!'' ''Bitiwan mo ako! Aray! Aray!'' ''Huwag na huwag mong babastusin ang Mama ko lalo na nang tulad mong pinulot lang ng kapatid ko sa isang bar! Akala mo ba hindi ko alam na syota ka ng bayan?''

“Hello, Mama?’ Yung bigat sa kanyang dibdib kanina ay unti-unti nang nawawala nang marinig ang kanyang anak. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at humugot ng malalim na hininga. “I miss you so much, baby.” “I miss you too, Mama. Miss na miss na po kita. Umuwi ka na po,” anito. “I will… soon.” Humugot siya ng malalim na hininga. “Mag-iingat ka palagi, okay? Mahal na mahal ka ni Mommy.”

Remember ‘Action louder than words’. Ang maging Ina/Ama sa murang edad ay hindi masama. Hindi rin sinasabing tama. Sa reyalidad ay isang malaking responsibilidad. Sa lipunan, hinuhusgahan at minamalit. Ang pagkakaroon ng anak ay isang biyaya. ‘Hindi mo, hiniling pero dumating’. Be a Marylee of your own. Keep going despite of lot of rejections and judgements she continue to live. Don't chase your happiness, let happiness chase you.

Then nagsimula ang maikling speeches. Unang tinawag si Mama. Tumayo siya, halatang medyo kinakabahan, pero nakangiti. “I never thought this day would come…” panimula niya, sabay tingin sa akin. Pigil-hininga akong tipid na ngumiti habang nakatingin sa kanya. “All I want is for the two of you to build a life filled with happiness, respect, and love.” Napatingin ako kay Marc habang binibigkas niya ang salitang love.

ngumiti si mama at humalik sa noo ko. “Mahal na mahal ka niya anak, maniwala ka lagi mo itatak yan sa puso mo.. ano man makita ng mata mo basta alam ng puso mo ang totoo kahit ano pa ‘yan baliwala yan.” Paalala ni Mama sakin. Sunod sunod naman ang pag iyak ko at tumango. “Mahal na mahal din po kita mama..” bulong ko at niyakap ko ito ng mahigpit.

Mabilis niyang tinakpan ang bibig ni Gray at ngumiti nang malawak kay Gab. "I am your only mother, Baby. Huwag kang makinig sa iba. Ako lang ang Mama mo, tandaan mo iyan, hm?" malambing niyang bigkas sa anak. Bahala na kahit pa parusahan siya ni Gray o kung saktan siya muli nito. Ang importante ay mananatili siyang Mama ni Gab kahit pa malayo siya sa tabi nito.