Manila By Night Novels & Stories

I looked at the beautiful view from her wide glass window and couldn’t help but be amazed at the beautiful view of the big city. Para bang umulan ng bituin sa lupa ang mga nagkikislapang mga ilaw ng syudad. Malayo sa amin na dikit dikit ang mga bahay at madilim ang bawat eskinita sa ganitong oras, dito sa maynila ay tila ba hindi nawawalan ng buhay kahit ilan pang oras ang dumaan. “T*ngina mo Santa Maria! Huwag ka ngang magulo! Tusukin ko iyang mata mo eh!” mura ni Gene habang nilalagyan ako ng eyeliner.

" Sumusukong sabi niya at sabay nilang nilisan ang gusaling iyon. THEY already arrived at Amaour De Cile. A famous bar town in the city of Makati. Napatingin siya sarelong pambisig. It's already past 11pm. Madilim na ang lansangan ngunit ang mga taong nabubuhay sa gabi ay gising na gising pa ang mga diwa. Katunayan, nasa labas pa lang sila ng bar ay rinig na rinig na

tipid niyang tugon. Inalalayan na siya ni Marco na makasakay sa loob ng chopper. Ilang sandali pa'y nasa himpapawid na sila. Napatingin siya sa ibaba kung saan paliit na ng paliit ang siyudad ng Maynila. She's leaving for now... Goodbye to her glamorous life... And goodbye Manila…

Agad na tinulungan ni Gabriel ang dalaga na isuot ang noise-canceling aviation headset nito bago isinuot ang sa kaniya. Within seconds, the helicopter lifted smoothly off the hangar floor. Itinukod ni Lira ang kaniyang kamay sa makapal na glass window habang mabilis na pumapaitaas ang chopper sa maagang liwanag ng umaga. Below them, the sprawling Manila skyline began to shrink. The massive concrete jungle, the flashing neon lights, the Grand Plaza Hotel, and the looming shadow of the Monteverde corporate buildings… everything that had terrified her just hours ago… slowly turned into tiny, harmless specks of dust.

Sila ang lulan ng itim na sedan. “Buy me beers, Jim.” Iniabot niya ang card sa malaki at may kaitiman na lalaki. Kahit tag-ulan ay tila tag-init pa rin sa Pilipinas. Kahit gabing-gabi na ay may kainitan pa rin. Ang makulay na night lights mula sa naglalakihang buildings na nakapaligid sa baywalk ay nagbigay ng kaibang pustura sa tubig ng Manila Bay.

[ SA UMAGA ] Ang araw ng umaga ay nakitang nagniningning nang maliwanag sa kalangitan. Ang liwanag ay sumisikat sa malinaw na salamin na bintana ng isang malaki at marangyang silid na matatagpuan sa isa sa mga elite housing complex ng Maynila. Nag-inat si Mia nang matamaan ng direktang sikat ng araw ang mukha. Kumunot ang noo niya sabay hikab sabay kusot ng mata.

The cold Manila breeze usually felt refreshing, pero ngayon, bawat ihip ng hangin ay tila nanunuot sa buto ko bilang isang babala. Nakatayo ako sa balcony ng aming penthouse, pinagmamasdan ang nagkikislapang ilaw ng Makati. It was the kind of view people killed for—the city lights flickering like diamonds on a black velvet cloth. My life was supposed to be perfect. Ako si Sofia Hatheaway—the socialite, the beloved daughter of Manuel Hatheaway. But in a single night, everything crumbled.

ONE NIGHT DARKER Kabanata 58.5 “Jackson, senior, Set, maraming maraming salamat sa pagligtas niyo sa akin. Utang ko sa inyo ang buhay ko. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito,” ani Noemi. Lulan na sila ng yate at naglalakbay na patungo sa isla ng Pamalican.

The quiet rhythm of the rolling limousine was a stark contrast to the chaotic battlefield they had just left behind. Outside, the city lights of Manila began to flicker to life as dusk settled over the metropolis, casting long, golden reflections across the leather interior of the vehicle. For the first time in what felt like days, the crushing weight of public scrutiny had been lifted, leaving an unexpected, heavy calm in its wake.

CHAPTER 17: The Enemy of My Enemy ​Manila looks different when you're crying in the back of a Toyota Vios. ​When I was in Atticus's limousine, the city looked sparkling. The lights of EDSA looked like stars. The rain looked romantic. ​Now? Inside this Grab car that smelled of lemon air freshener and cigarette smoke, Manila looked ugly. The lights were blurry. The rain was just mud. ​"Ma'am, sigurado po ba kayo dito?" tanong ni Manong Driver, looking at me through the rearview mirror with concern.