Manila By Night Novels & Stories

'Yung buwan nga lang ang nagsisilbing source of light, e. Umiling si Riel. "Masyadong malayo ang Manila. If we hit the road tonight, madaling araw na tayo makakarating do'n." "Oh." Tumango-tango ako. "Buti may mga naalala akong nadaanan nating hotel papunta dito. We'll check in na lang?"

Isla’s POV The city never really sleeps, nagpapanggap lang. Kahit alas-dos na ng umaga, buhay pa rin ang Maynila. Mga ilaw ng gusali, tunog ng busina, at mga aninong gumagalaw sa gilid ng kalsada. Lahat may kanya-kanyang sikreto. At ngayong gabi, isa na naman ang susubukan kong ungkatin.

“Please, sit. I hope the traffic wasn’t too much of a hassle.” Umupo ako, iniayos ang clutch ko sa ibabaw ng mesa. “It’s Manila,” sabi ko, sinasamahan ng isang mahinang ngiti. “Traffic is part of the charm, isn’t it?” Tumawa siya, tila nagustuhan ang sagot ko. “True enough. Would you care for a drink? The merlot is exceptional tonight.” “Just water for now,” sagot ko, kahit gusto ko sanang tumikim. Hindi ko pwedeng hayaang makontrol niya ang mood ng gabing ito.

Kabanata 58.5 “Jackson, senior, Set, maraming maraming salamat sa pagligtas niyo sa akin. Utang ko sa inyo ang buhay ko. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito,” ani Noemi. Lulan na sila ng yate at naglalakbay na patungo sa isla ng Pamalican.

He gave me his annoyed look kaya marahas akong bumuntong hininga para pigilan ang hagikgik na lumalabas sa bibig ko at baka mas lalo pang mainis sa'kin ang grown up baby ko. Malaki na ang pinagbago ng Maynila. Alam ko pa naman ang kalsada patungo sa mga resto na nagse-serve ng pasta kaya mabilis lang din kaming nakarating ni Quin doon. The whole street of Manila is crowded as it is already rush hour, marami ng mga trabahante ang nagsi-uwian, making the whole street blare of different beeps of the vehicles. I move my gaze in Quin's side as I saw his eyes speak excitement and joy as he is busy roaming his eyes in the busy street of Manila. "It's so very noisy here, mom. Are we not yet there?"

Ang unang tumama kay Thea pag-landing nila sa Manila ay kakaibang bigat-parang bumalik ang gravity pagkatapos ng ilang araw sa Maldives. Hindi mabigat sa katawan, mabigat sa dibdib. Reality,Manila,House,Family,Rules, Secrets.

Unti-unting bumukas ang kurtina at bumuhos ang liwanag sa loob ng opisina. The once dim and cool-toned space suddenly felt warmer, softer, and more alive. Napapikit pa siya saglit dahil sa tindi ng sikat ng araw bago siya tuluyang ngumiti. Hindi niya napigilang mapanganga nang tuluyan niyang makita ang malawak na tanawin...kitang-kita ang buong Manila mula sa taas. Ang mga gusali ay parang maliliit na bloke lamang, ang mga sasakyan sa kalsada ay tila gumagapang na lang sa sobrang layo.

“Anong mayaman na babae? Sa lugar ng Manila, may kilalang rich woman ba na hindi pa alam ni Christopher?” "The ultimate manila nightlife tour rooftop and club ito, hindi kung saan-saan lang. Legal lahat dito. Walang kalaswaan. Pero kung ang customer ay mag-imbita ng 'guests' na legal, sino ba naman tayo para magreklamo?" “Marami na akong nakita dito, pero ganito karaming lalaki? Sa isang babae?” “Grabe 'yun ah! Alin dito?”

Siguro mas masaya kapag nandito sila. Speaking of them, kaagad kong binaba ang travel bag at umupo sa sofa. Hinubad ko ang aking suot na lumang jacket at kinuha ang phone kong de-keypad pa rin. Tinignan ko kung may message ba si Mayi or Kate. Ngunit wala. Siguro ay tulog na ang mga 'yon. Alas dose na rin kasi ng hating-gabi, e. Natagalan kami dahil ma-traffic sa EDSA. This is my very first time to be in Manila. Wala akong ibang kakilala rito kaya kailangan kong maging mabait at masunurin sa lalaking 'yon. Ubod pa naman siya ng sungit.

Alas-dos y media ng madaling araw. Habang ang buong siyudad ng Maynila ay mahimbing na natutulog at nababalot ng katahimikan, ang katinuan ni Olga Manahan ay gising na gising at patuloy na binabagabag ng matinding takot at kaba.