Manila By Night Novels & Stories

Sumunod siya sa babae. "What's with this place ba?" Ngingiti-ngiti lang si Eli at inginuso ang natatanaw sa ibaba. It was a magnificent site. Mula sa kinaroroonan nila ay tanaw ang buong metro. Ang mga ilaw na nagmumula sa ibaba ay lumikha ng magandang tanawin. By day, Manila is a chaos, but from afar, in the darkness, it transforms into something alive and magical.

Si Aia na nakaupo sa tabi ng higaan ni Dark ay ngumiti ng tipid kay Lian. “Good evening po, Ma'am Aia.” nahihiyang bati ni Lian sakaniya. “Good evening din, Lian.” tugon ni Aia. “Kailan ka pa lumuwas ng Manila?” tanong muli ni Dark kay Lian. “Magdadalawang buwan na po ang nakakalipas, Sir Dark.” mahinhin nitong tugon. Napatango-tango si Dark. “Mabuti naman at nakapag desisyon ka na nalumipat dito sa Manila. Kahit papano ay mas malaki ang sahod dito.” dagdag pa ni Dark.

“Hindi ba?” Matalim na umirap si Sloane at sumulyap sa bintana. Agad siyang napapikit sa pagkabigla dahil sa taas ng nililipad nila. At the same time, she felt at awe as her eyes roamed around the huge buildings of Manila. Nagmistulang langgam ang mga tao sa baba at para siyang nakikipagharapan sa mga building.

THIRD PERSON NAIA INTERNATIONAL AIRPORT — MANILA ANG UNANG SUMALUBONG kina Luna ay ang maalinsangang hangin ng Maynila—malayo sa malamig at kalmadong simoy ng hangin sa Switzerland. Nakasuot ng oversized shades si Luna, habang buhat-buhat ni Nathaniel si Davin na mahimbing pa ring natutulog. Sa kanyang magkabilang gilid ay sina Dash and Desmond, tahimik lang ang mga ito na nakahawak sa kamay niya.

I will fix everything. “MABUHAY! Isang magpapala at magandang umaga, dear passengers! Philippine Airlines welcomes you to Manila City. The local time is 9:09 am…” Isang masiglang pagbati ang narinig nina Maeve at Nami nang sandaling makarating sila sa arrival area. Hindi maitatago ni Maeve sa kanyang sarili na na-miss niya ang lugar na iyon—ang mainit na ihip ng hangin, ang ingay ng mga tao at ang kakaibang pakiramdam na nagpapakalma sa kanya hindi tulad ng nasa ibang bansa sila ni Nami. Ngunit may pakiramdam din siyang hindi maipalagay, ang trauma na naramdaman niya nang huling beses na narito siya, ang pakiramdam ng mga matang nakatingin sa kanya.

Katabi nito si Alyas na mukhang maalam din sa ganitong bagay. Napapikit ako sa kaba ng tuluyan na kaming nag-himpapawid. Inilibot ko ang paningin ko sa mga nadadaanan naming mga lugar, pagkalipas ng dalawangpung minuto ay nakita ko na ang city lights ng Manila at kumikinang ito sa ganda. Tumungo kami sa isang mataas na hotel kung saan may helicopter pad sa rooftop nito.

Nag-iinit ang aking mukha na sumiksik sa kaniyang leeg _____________ Sa araw na iyon ay agad kong kinausap sila Kara at Aling Myrna, sinabi ko ang plano ni Elijah na dalhin ako sa Manila at naging emosyonal naman ang pag-uusap namin. Masaya sila na nalulungkot dahil aalis na ako sa isla pero sinigurado kong sabihin na babalik din ako, hindi ko naman planong tumira ng matagal sa Manila lalo na at hindi ko alam ang pasikot sikot roon. Kwinentuhan din ako ni Kara ng tungkol sa mga makikita sa manila at mas lalo akong na excite sa mga sinabi niya Pagpatak ng gabi kinaumagahan ay umalis na kami sa mansion pagkatapos makapag-paalam

Tulala ako buong biyahe pero nang natanaw ko na ang Manila ay umayos ako ng upo. This is where all it ends.

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE" KABANATA 18 — NY Escape Pagsikat pa lang ng unang liwanag ng umaga, habang ang gintong sinag ay dahan-dahang bumabalot sa lungsod, nakaramdam ako ng matinding sigla—isang nakakakiliting halo ng pananabik at kaunting kaba. Ngayon ang araw na ipagpapalit ko ang mataas na gusali ng Manila City sa masigla, makulay, at pulsong puso ng New York.

KABANATA 49: Written in the Stars Dark's POV — Biyernes ng hapon. Payapa ang alon sa gitna ng Manila Bay habang dahan-dahang humahawi ang aming private yacht sa kahabaan ng tubig. Ang papalubog na araw ay nagpinta ng kulay orange, pink, at purple sa malawak na kalangitan.