Manners Maketh Man Meaning นิยาย & เรื่องราว

Kahit natatakot na saad ng babae sinabi pa rin niya iyon. Mas lalong kumalat ang disgusto sa mukha ni Papa Elias. Natatakot ako na baka may mangyari kaya nagsalita na ako. "Miss, you bump into me and I almost fell over. It's only appropriate that you must apologize. Apology has nothing to do with your status, but it has to do with your manners and behavior. I still believe that you are well educated, knowing your status." Saad ko sa kanya. This aristocrat people, they think that apologizing is a form of low dignity.

ani ng lalaki sa middle na pakiramdam ni Manuela ay hindi gagawa ng tama ang mga lalaking nasa harapan niya. "Sorry but i'm married." ani ni Manuela na hindi man niya alam ang sinabi ng lalaki ay pinakita nalang niya ang pasingsingan niya upang umalis na ang mga ito. "Kei te whakaatu ia i te mowhiti, ko te tikanga kua marena ia. (She is showing a ring, which means she is married.)" saad naman ng isa sa tatlo na hindi maunawaan ni Manuela ang pinag-uusapan ng mga ito.

mahina naming paumanhin sa amo namin. Tumalikod naman na ito at lumabas ng kusina. "Pasensya ka na, Manang, pati ikaw nadamay pa sa galit sa akin ni Sir," paumanhin ko. "Matuto ka na sana next time na 'wag sumasabad kapag nagsasalita ang amo natin. Hala, bilisan mo na diyan para makapalengke na tayo," Nagmadali naman kaming kumilos para makapagpalengke na kami ni Manang.

I poutedly answered. " Alam mo, ineng, kaming mga lalaki minsan ay nahihiya kaming gumawa ng unang hakbang dahil natatakot kaming matanggihan. " Wika pa ni Manong habang nakatingin sa'kin sa rear view mirror. " Kung ako sa'yo, kailangan palagi ka niyang kasama para mas lalong makikilala mo pa ang asawa mo." Dagdag pa nito.

“Do you have low standards?” “Grabe ka naman, sir. Na-offend ako ‘run. Saka wala ka bang bilib sa sarili mo?” tanong niya pa na humawak sa braso ko sandali bago ako tingnan nang maayos. “Hetong lalake kasi gusto ko.” Napangiti ako kahit papaano sa sinabi niya. “That’s flattering, Maan. Thank you. But I need you to make me a manly man.”

Kaya naman, paanong hindi sila kakamuhian nito? Pero, isang bagay lang ang pagkamuhi, kaya naman, para sa anak nila, kailangan ni Mr. Mann na kumagat para sa anak niya at sincere na magmakaawa kay Ruth, “Ruth, para sa kapakanan ng taong nagpalaki sayo sa loob ng twenty years, at para na rin sa pagkakaroon mo ng magulang habang ang pinsan mo ay wala, kahit na buhay ang mga magulang niya, nakikiusap ako, pakisagip siya please. Please?” Sagipin?

Tumango silang pareho. "Mommy said... Good manners don't depend on how expensive the restaurant is. They show what kind of people we are." Hindi ko napigilang mapangiti. Napakahirap marinig ang ganoong mga salita mula sa dalawang apat na taong gulang na bata.

Mapakla akong natawa. “Oo nga naman ‘no? Wala akong pinag-aralan dahil hindi ako nakatapos ng pag-aaral. Pero... At least alam ko ang salitang manners, alam kong rumespeto sa matatanda at kahit ako pa ang nasa katayuan mo ngayon hindi ako magiging ganyang kababaw na boss na katulad mo! Parang ang babaw naman nang dahilan mo para tanggalin sa trabaho si manang." “Katharine naiintindihan ko si Sir--”

“Man like me?” She nodded and smiled. Sinuot muna nito ang seatbelt bago muling nagsalita. “Yes, a man like you. ‘Yung lalaking maikli ang pasensya, pikunin, manipulative, masama ang ugali, malamig magsalita, hindi marunong makaramdam ng awa─” “Wait, wait, wait. Woman, are you insulting me?” pagpuputol niya rito.

“Ano ang natutunan mo?” Tumahimik ako. “Sumagot ka.” “Na mas ligtas po ang manahimik.” “At?” Nag-isip ako. “Na mas madaling mabuhay kapag hindi lumalaban.” May kumislot sa gilid ng labi niya. “Magaling.” Hindi ko alam kung papuri iyon o insulto. “Pero huwag mong kalilimutan,” dagdag niya, “ang katahimikan ay hindi kahinaan. Isa itong kasangkapan.”