Manuel Arguilla 소설 & 이야기

Gabriel POV Isang linggo ng lumipas ng makapag desisyon ko na tanggapin ang tulong ni Ma’am Veronica sa akin, ng una ay nagdadalawang isip ako dahil sumasagi pa rin sa isipan ko ang tungkol sa ginawa ng naging kaibigan ko na si Luigi. At kahit na sinabi niya na wala siyang hihingin na kapalit ay hindi ko pa din tinanggap agad.

Kaya nagtawanan kaming lahat sa pang aasar ni Louis kay Aria. "Okay tahimik na tayo baka abotin pa tayo kinabukasan dito. Ang pang apat natin na panauhin na palaging umuuwing tagumpay dito sa Pilipinas ang pinakamahusay na atleta at hinahangaan ng lahat walang iba kundi si Rage Hidalgo ay ang tumanggap ng mga parangal para sa Best Middle East Player at Globe Soccer Maradona Award para sa Top Goalscorer noong 2020." wika ni Anthony.

"She's with Pauline, ayaw daw umuwi sa kanila. You know her dad, Tito Francis, hindi iyon basta-basta papayag sa nangyari." Again, Argo blew out a breath and shook his head repeatedly. "Ah, excuse me?" Nagtaas ako ng kamay. Sabay naman silang lumingon sa akin. Argo looked so pissed while staring hard at me. "Saan ang C.R?" "Damn it!" Tila napupunong mura ni Argo. "Turn to your left." sagot naman ng lalaki sa akin. "Thank you, pogi!" Tumayo na ako at diretsong naglakad papasok sa sinasabi nitong C.R.

ungot ng aking anak habang pilit inaabot ang maliit na ibon kung saan nasa pinakamalayo itong sanga. Nang ayaw talaga nito bumaba ay lalapitan ko na sana ng biglang sumulpot si Argel mula sa kitchen door. Mukhang kakagaling pa sa trabaho at dumiretso talaga dito sa aming bahay. Si Argel nga pala ang dati kong katrabaho sa Resort de Salvadore’ na ngayon isa ng manager sa international branch ng resort. “That bird is so little pa little Archer,” pagkuha ni Argel sa atensiyon ni Archer kaya naman mabilis na napalingon ang aking anak sa paborito nitong ninong.

ANGELO Bumitaw ako sa kanyang kamay at muli akong pumaharap sa kaniya. Nakatingin lang sa akin si Padre Tiago, pinapanood ako sa mga susunod kong gagawin at ganoon din naman si Padre Isagani na para bang hinahayaan lang muna talaga niyang si Padre Tiago ang mauna na para bang mayroon din talaga silang kasunduan na wala munang makikialam sa oras ng bawat isa, walang manghihimasok dahil sa ngayon ay pag-aari pa ako ng isa sa kanila.

“Ma’am, gusto niyo po bang lumabas muna?” Pero hindi ako makagalaw. Hindi ko magawang gumalaw. Hanggang sa may isang lalaki sa likod ng simbahan na lumapit. Naka-itim siyang suit. Tahimik siya. Pero may aura siyang hindi matatanggi. Xavier Arguelles. Isa siya sa mga principal sponsors. Isa sa mga powerful businessmen sa bansa. Hindi ko siya personal na kilala, pero alam kong may history sila ni Enzo. Professional rivals.

"Gusto mo ba, bukas umuwi na ako?" "Hindi naman. Na mis lang kita, hindi na kasi ako sanay na hindi ka nakikita at nakakasama." Sagot naman ni Franki sa kabilang linya. Naitikom ni Argel ang bibig para pigilin ang kilig na nadarama. "I missed you too sweetheart." Ani Argel. "Kapag maaga ako natapos sa mga gagawin ko dito sa baguio, susubukan ko makauwi bukas."

Isa itong Arganza! Dumoble ang inis na nadarama ni Rhea. Isa itong Arganza at alam nito kanina na sa Rancho Arganza ang tungo niya pero ibang daan pa rin ang itinuro nito! Sadyang pinag-trip-an pa siya! At ang antipatikong lalaki, pangiti-ngiti pa ngayon. Wari bang natutuwa pa ngayong alam na niya kung sino ito.

Hindi siya sanay na natatalo. Hindi siya sanay na may umaagaw sa bagay na gusto niya. At sa gabing iyon, sa ilalim ng buwan na tahimik na nakasaksi sa kanyang pagkagulo, isang madilim na binhi ang naitanim sa kanyang puso. Kung hindi siya ang pipiliin ni Amarra— Sisiguraduhin niyang wala nang ibang lalaki ang magkakaroon sa kanya. Sa Hacienda Avaristo, maaaring apo lamang ng dating hardinero si Julio. Ngunit si Claudio Benedicto Arguelles ang tunay na tagapagmana. At hindi siya papayag na maagawan—ng kahit sino.

Hindi ito makagalaw habang pinagmamasdan ang ginagawa kaming dalawa ni Franco. Nang halos wala ng hangin sa mga baga namin, saka pa lang ako binitawan ni Franco. Lumingon ito sa hindi pa rin gumagalaw na si Bianca. “This is Marga Agustin. Marga Agustin Saavedra, my real wife.” Pagdiriin ni Franco sa bawat salita habang hindi ako hinihiwalayan ng tingin nito. Punong-puno iyon ng pagmamahal para sa akin.