Mapagmahal Novels & Stories

“O-oo… susunod ako.” Naglakad sila papunta sa lilim ng isang malawak at matandang puno ng mangga. Mula roon ay kita ang kabuuan ng lupain—mga punong mangga na parang dagat ng lunti, malalawak na bukirin, at mga silong na tinatawag nilang "kamalig." Hindi siya makapaniwala na pag-aari lahat ito ni Hector. Mas malawak pa ito sa lahat ng lupain ng kanyang pamilya sa Maynila. Dito ko ba talaga gustong mapabilang? Sa ganitong mundo?

sa isip niyang kinikilig na may halong kaba. Si ivan hindi malaman kung tatayo ba siya o magi stay sa tabi ni elena,parang ang sarap sa pakiramdam na hindi niya mawari.ang mukha ni elena na napakainosente,ang mga matang pinarisan ng mah ahabang pilikmata, matangos na ilong na may mapulang labi na kahit wala itong lipstick ay may natural itong pagkapula,naramdaman din niya ang dibdib nitong may kalusugan na parang kay sarap hawakan,tila may init siyang naramdaman sa katawan ....napatingin siya sa dibdib nito na halos maaninag na ang loob nito dahil sa pagkabasa.Bumalik ang realidad sa kanya ng maalalang basa din siya.,dali dali siyang umalis sa pagkakadagan dito.,at inalalayan siyang makata

KINABUKASAN Maagang nagprepare ang mag-anak para sa kanilang pupuntahan. Marami kasing Isla sa Maldives at isa ang Alimatha Islands ang kanilang destinasyon. Maraming magagandang good feedback sa lugar na iyon kaya gusto rin nilang masubukan. Natapos sila sa pag aayos ng gamit na kanilang dadalhin sa pqgpunta roon. May sasakyan na susundo sa kanila patungo roon at ito na lang ang kanilang hinihintay. Hindi na sila nag asikaso ng iba pa at sila sila lang rin naman ang magkakasama.

Tanong kothrough my mouth full of food. "It's the city's fruit. Ang yabang nila. Sila ay sikat sa pagkakaroon ng masarap na prutas na ito na tinawag na 'The Durian Capital of the Philippines' sa lungsod." "Oooohh," Tumango ako at nagpatuloy sa pagkain. Mula sa isang sulok, nakita ko siyang nakatitig sa akin, may ngiti sa kanyang mukha.

KABANATA 10: MONSTER [HALIMAW] ••• Julliana Hindi ko mapigilan ang mamangha sa ganda ng Bella Paraiso. Talagang nararapat lamang itong tawaging Paraiso dahil sa natural na kagandahan ng isla. Sigurado ako na inaalagan ito upang mapanatili ang ganitong ganda.

Nakipagkamay ito kay P. Inabot naman ito ni Pietra. "I'm P." "Isang letra lang?" May pagtataka sa mukha nito. "P is short for Pietra. It's nice to meet you, Maui. Matagal ka na rito?" Kung sa Siargao ay naiinis itong may kasama s'yang ibang babae, ngayon naman ay friendly kay Maui. Hindi niya talaga maintindihan si P.

Kung ano ano na lang ang tinatanong ko para lang hindi ko na maisip ang halikan namin kanina. “It’s like a paradise,” sagot niya. “You can search on it via internet. Ilang ulit na rin kasing na-feature ang Isla Amara sa iba’t ibang mga magazines. Especially Montealegre Magazines,” dagdag pa niya. “Grabe, ang daming businesses ng mga Montealegre, ano? Sobrang yaman,” namamanghang saad ko. “May problema kaya ang mga iyon?” dagdag na tanong ko pa.

“Good morning, Engineer. Maupo kayo.” Umupo siya sa harap ng lamesa ko at agad niyang inilatag ang blueprint. “Mayor, ito po ang flood map ng buong Yay Town.” Napahilig ako sa lamesa at pinagmasdan ang papel. May mga markang pula sa ilang barangay. “Ang mga naka-red po ay ang high risk flood areas,” paliwanag niya. “Tuwing malakas ang bagyo, ito ang unang binabaha.”

Pangako "Ang nakikita mo ngayon ay ang kalagayan ng buong Paraiso." Isang detalyadong mapa ang pinakita sa amin ni Aoife. Kitang kita ko ang bawat maliliit na detalye na para bang buhay na buhay ito sa aking harapan ngunit pinaliit na bersyon lamang upang makita namin ng buo. Ang mga ulap at mga ibon na lumilipad ay naroon din. Maging ang usok mula sa kagubatan ay nakikita ko.

Ada POV Maaga akong nagising ngayon kasi excited ako sa mangyayaring bonding namin ng mama ko. Tumingin ako sa tabi ko, wala na si Mishon, mukhang maaga siyang umalis kasi narinig ko na parang magpapasama si Papa Ronan sa kaniya sa kung saan dito sa Baguio. Bumangon na ako at naglakad papunta sa bintana, sumilip ako sa labas, makapal ang fog, tapos ang malamig na hangin dito sa Baguio ay tila humahaplos sa aking balat na nagsasabi na masarap uminom ng mainit na kape ngayong umaga.