روايات وقصص ضمن Marine In One Piece

Kaya't nagkaunawaan silang magkambal sa pamamagitan ng tinginan bago nila niyakap ng walang malisya ang driver. Kaso! "Okay, you two are forgiven. You must learn your lessons. Pero baka naman kasi totoo ang sinabi ni Mariz, crush mo si Tommy?" Pangangantiyaw ni Brian Niel. Tuloy! Napamulagat si Cassandra. Akala niya ay tapos na ang bahaging iyon ng usapan! Ngunit hindi pa pala dahil pati ang Kuya niya ay nanunukso na rin. Napasimangot tuloy siya! Ang kambal niya ay may alagang pusa, ano naman kaya sa Kuya niya? Baka sharks! Tama! May tupak na rin ito dahil iniwan sa barko ang mga alagang sharks!

“Ate Adrienne! Did the sea monster get you?!” “It’s okay, Kielian, it’s okay,” she tried to soothe him, but another wave of pain made her hiss through her teeth. “Let me see,” I said, my voice commanding but laced with a panic I rarely felt. I didn't wait for her permission. I reached down into the red-tinted water and tried to examine her foot. She flinched. “S-Sir, wag na po. Ang hapdi po” The cut was deep, right on the sole of her foot. It was bleeding badly. The problem with being in the ocean is you don’t know if it’s just a sharp coral or something venomous.

"Kaya huwag mo nang isipin na maitataboy mo ako!" Sa sandaling iyon, buong desperasyon na lumangoy si Nanako papunta sa kailaliman ng Sea of Consciousness. Ginamit ni Nanako halos lahat ng kanyang lakas upang labanan ang walang hanggang buoyancy ng dagat. Para siyang marathon runner na naubusan na ng lakas sa gitna ng kompetisyon. Wala nang lakas ang kanyang mga binti at hindi na siya makatayo, pero patuloy pa rin siyang kumikilos at sumusulong nang mekanikal.

Hindi ko talaga sukat akalain na marami kang makikita sa ilalim ng dagat, may mga corals na mang-aakit sa ‘yo, habang may mga maliliit at malaking isda kang makakasabay na lumangoy. Habang naglalangoy kami ni Hunter ay nilapitan namin ang mga marine oysters and freshwater mussels. Kinuha ni Hunter ang mga nasabing sea creatures at nilagay niya sa isang bag. Nang marami nang nakuha si Hunter ay lumangoy na kami pataas dahil halos ilang oras na rin kami dito sa ilalim ng dagat. Hindi nagtagal ay nakaahon na kami tinulungan ako ng lalaki na makasakay ng speed boat at pagkatapos ay si Hunter naman ang tinulungan niya.

Payapa ang dagat at ang mga munting alon ay tumatama sa kanilang mga paa. Naka-sando at shorts si Liam at siya naman ay naka-one piece swimsuit na may nakapatong na shorts. Maganda ang hubog ng kanyang katawan ngunit hindi siya kumportable na magpakita ng singit sa mga tao kahit pa maputi naman ito.

malambing ang boses nitong saad sa’kin sabay hawi ng mga hibla ng buhok kong nakakalat sa mukha ko. “W-wala? A-ayon oh! Gumagalaw! Paano mong nasabing wala?!” Muling sigaw ko, buong katawan ay nanginginig sa takot. “It’s a wave, baby. We’re in the middle of the sea.”

Kung lalaki ako eh baka sinapak ko na 'yon—pero wala 'eh, isang ganap na sirena ng karagatan si Marimar Oquendo! "F uck, wait up!" "Ihhh!" parang nangilo ang buong katawan ko nang marinig ang boses ng villain na humahabol sa amin. Malapit na siya sa akin! At malapit na rin kami sa entrance–exit ng mall. Para akong nabunutan ng tinik nang makita si Levi na nakalabas na. Kaya mas binilisan ko pa ang takbo kahit pa may nga nabubunggo ako't nagagalit sa akin.

Maraming prutas na itinanim rito, at sa ilalim ng dagat naman, ngayon hawak-hawak ni Knox ang kamay niya. May mga kasabayan rin silang mga tauhan nito, at dinala siya ng mga ito sa parte ng dagat na may mga kahon. Malalaking kulungan, at ang nasa loob ay mga shells. Manghang-mangha siya sa dami nito, malalaki pa ang iba. May mga lubid sa loob na pinagkukumpulan ng mga shell, may pa-vertical at horizontal na directions.

Muli kong sinubukan, pero nasa malalim na parte na pala ako ng dagat. Hanggang sa hindi ko na halos magalaw ang kamay at paa ko. Malapit ko nang ipikit ang mata nang makita isang anino sa ilalim ng dagat na lumalangoy papalapit sa'kin. Sa isang iglap. Naramdaman ko na lang ang sariling inaangat ng taong iyon, pero tuluyan na akong nawalan ng malay. Yrony's POV

While the waves dashed over the ship and the wind whirled round them in fury she stood up and said: "Surely all this has come because the Prince has angered Rin Jin, the God of the Sea, by his jesting. If so, I, Ototachibana, will appease the wrath of the Sea God who desires nothing less than my husband's life!" Then addressing the sea she said: "I will take the place of His Augustness, Yamato Take. I will now cast myself into your outraged depths, giving my life for his. Therefore hear me and bring him safely to the shore of Kadzusa."