Masakit Ang Tagiliran 소설 & 이야기

Muli akong huminga ng malalim habang hawak pa rin ang tagiliran ko. Hindi ko alam kung gaano na ako katagal nakaupo ro'n. Pabagsak na ang mata ko at mukhang hindi ko na kaya pang tumagal. Sayang hindi ko nakita ang mukha ng lalaki na sumaksak sa'kin dahil may takip siya sa mukha. Kung nakita ko lang sana ang mukha niya ay mumultuhin ko siya. [kinaumagahan]

Warning: R-18 SPG- Sisisirin, Papapakin, Gagapangin ** Naglalagablab sa galit ang mata ni Aslan nang makita si Tatiana na sumasayaw sa gitna ng dance floor habang nakasandal sa isang lalaki na halos bastusin na siya at hawak-hawakan siya sa maselang parte ng katawan nito.

Napasinghap ako ng tinusok niya Bigla ang aking tagiliran. " Ayaw mo na ba akong makasama?" niyakap pa niya ako sa likuran.Kaya ramdam ko na naman ang init ng aming katawan.Nakatapis pa ako ng tuwalya, nakakatuwa talaga siya dahil daig pa niya ang bata sa subrang kakulitan. " Adrian, pwede bang umalis ka muna magbihis lang ako," nakikiliti ko pang sabi dahil kiniliti pa niya ang tainga ko.Alam na niya kasi na sa tainga ang kiliti ko.

biro na wika nito. "Mas ikaw kaya, bigla ka kasing nagingiliti sa tagiliran. Diyan pa naman ang kahinaan ko." saad ko. Bigla kong natutop ang bibig ko, bakit ko pala sinabi kaya wala tuloy tigil ito kakakiliti saakin at ako naman ay panay tawa lang. "Tama na, tara na ilibot muna ako." saway ko sa kaniya.

Hindi nila kinaya ang stimulation mula sa masahe pagkatapos ng ilang sandali. “Yung mga nasa itaas na palapag ay ating mga VIP. Kailangan mong maging maingat na huwag galitin ang mga ito.” "Kung gusto nila ang iyong service, maaari kang kumita ng maraming pera. Ang isang maliit na tip mula sa kanila ay maaaring mas mahal kaysa sa iyong sweldo." Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko.

[Ang Paglalakbay sa ilalim ng Lupa] ng pagbagsak mula sa bangin ng Tagaytay ay hindi naging isang mabilis na katapusan para kay Mariel. Habang ang hangin ay humahampas sa kanyang mukha at ang liwanag ng umaga ay nagiging isang malabong guhit ng kulay, naramdaman niya ang isang biglaang paghila sa kanyang baywang. Isang matibay na high-tension wire ang bumatak sa kanya paitaas bago pa man siya tumama sa matatalas na bato sa ibaba.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Nakangiti ito saakin Naiintindihan ko na Naiintindihan ko na ang sinabi saakin ni Grace at ni Mama Akala ko kaya ko pero hindi pala Kapag pinanguna mo ang takot ay wala kang kahihinatnan dahil talo kana. Ang takot ang pinakang kalaban mo pero kung may tiwala ka sa sarili mo magagawa mo ang isang bagay na napakaimposible. Magtitiwala lang ako sa sarili ko at maliligtas ko silang lahat. Tama si Grace... Napatingin naman ako kay Mama na nakangiti parin saakin

Misha’s POV Tutuloy na raw kami sa Tagaytay kasi doon na rin naman ‘yung ruta nang dinadaanan namin. Gusto niya raw ng bulalo kaya sino naman ako para tumanggi. Matagal-tagal na rin akong hindi nakakatikim ng bulalo kaya sumama na lang ako sa kaniya. Sabi niya malamig daw ang panahon ngayon sa Tagaytay kaya nung may madaanan kaming mall, bumili kami ng tag-isang jacket para kung sakaling lamigin kami, may masusuot kaming jacket.

sinamaan niya ako ng tingin at halos manlaki ang mata ko nang mabilis siyang sumuntok at tamaan ako sa tagiliran. “Yung palad ko lang sasapakin mo, bakit tagiliran ko? Namemersonal ka ah?” singhal ko dahilan para umirap siya. “Paano ka tutumba kung ‘yan ang sasapakin ko, aminin mo na gusto mo lang ako halikan. Imbyerna ‘tong bading na ‘to,” bulyaw niya na malakas kong ikinatawa. “Ako bading?”