Masakit Ang Tagiliran นิยาย & เรื่องราว

Lalo na sa ganito kabilis na pagpapatakbo. Ilang saglit ay may napansin silang sasakyan na nakikipagsabayan sa pagtakbo ng motor na mimaneho ni Miguel. Hindi nagbago ang bilis ng takbo ni Miguel. At mukhang wala namang balak na makipagkarerahan din sa sasakyang sumasabay sa kanila. “Kilala mo?”tanong ni Miguel. Ang tinutukoy ay ang sasakyang sumusunod sa kanila.

pangangatwiran nito na ikinangiwi kong tinaasan ito ng kilay. Matamis naman itong ngumiti na nagtataasbaba ng kilay. Napairap ako ditong sa ibang direction na lamang binaling ang paningin. Maya pa'y tumabi ito na inakbayan akong ikinapitlag ko! Tuloy maging ang puso ko ay tumatalon-talon na naman sa loob na kinikilig sa paakbay ni mokong! "Lumayo ka nga, nakakaasiwa ka," asik ko na nakurot ang pandesal nitong nakalitaw.

Napasinghap ako ng tinusok niya Bigla ang aking tagiliran. " Ayaw mo na ba akong makasama?" niyakap pa niya ako sa likuran.Kaya ramdam ko na naman ang init ng aming katawan.Nakatapis pa ako ng tuwalya, nakakatuwa talaga siya dahil daig pa niya ang bata sa subrang kakulitan. " Adrian, pwede bang umalis ka muna magbihis lang ako," nakikiliti ko pang sabi dahil kiniliti pa niya ang tainga ko.Alam na niya kasi na sa tainga ang kiliti ko.

How dare she? Ilang sandali pa, nagsimula na itong magturo. Sa kabila ng pagiging palabiro at makwela, hindi makakaila na magaling ito magpaliwanag tungkol sa Mantra. Lahat daw ng sagot namin ay tama. Na ang Mantra ay mga ginawang salita o kilos para mailabas ang sariling mahika habang ang Salita ng Salamangka naman ay ang mga mahihiwagang salita na ginagamit para manipulahin ang mga bagay-bagay, may buhay man ito o wala.

biro na wika nito. "Mas ikaw kaya, bigla ka kasing nagingiliti sa tagiliran. Diyan pa naman ang kahinaan ko." saad ko. Bigla kong natutop ang bibig ko, bakit ko pala sinabi kaya wala tuloy tigil ito kakakiliti saakin at ako naman ay panay tawa lang. "Tama na, tara na ilibot muna ako." saway ko sa kaniya.

wika nito habang may tinitignan sa aking tagiliran. Napasinghap ako ng haplusin nito ang parte kung saan may makirot sa akin. Inalis ko kaagad ang kamay nito roon. "O-okay nga lang ako sir, wala lang 'yan." "No. You need a hot compress dahil namumula itong tagiliran mo. Come and let's put it," Umiling ko. "No need, sir. Hindi naman 'yan masakit. Isa pa, uuwi na rin ako."

Hindi nila kinaya ang stimulation mula sa masahe pagkatapos ng ilang sandali. “Yung mga nasa itaas na palapag ay ating mga VIP. Kailangan mong maging maingat na huwag galitin ang mga ito.” "Kung gusto nila ang iyong service, maaari kang kumita ng maraming pera. Ang isang maliit na tip mula sa kanila ay maaaring mas mahal kaysa sa iyong sweldo." Nanlaki ang mata ko sa likod ng sunglasses ko.

I wanted him to feel my warm embrace and comfort. Bago pa man maubos ang gas ay huminto na kami sa isang gilid ng tulay. May naglalakihang mga bato sa gilid nito at sa ibaba naman ay ang malawak na dagat. Tuluyan na niyang pinatay ang makina ng kanyang motorsiklo at bumaba na kami mula rito.

[Ang Paglalakbay sa ilalim ng Lupa] ng pagbagsak mula sa bangin ng Tagaytay ay hindi naging isang mabilis na katapusan para kay Mariel. Habang ang hangin ay humahampas sa kanyang mukha at ang liwanag ng umaga ay nagiging isang malabong guhit ng kulay, naramdaman niya ang isang biglaang paghila sa kanyang baywang. Isang matibay na high-tension wire ang bumatak sa kanya paitaas bago pa man siya tumama sa matatalas na bato sa ibaba.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)