Novel & Cerita Masakit Ang Tagiliran

Nakangiti ito saakin Naiintindihan ko na Naiintindihan ko na ang sinabi saakin ni Grace at ni Mama Akala ko kaya ko pero hindi pala Kapag pinanguna mo ang takot ay wala kang kahihinatnan dahil talo kana. Ang takot ang pinakang kalaban mo pero kung may tiwala ka sa sarili mo magagawa mo ang isang bagay na napakaimposible. Magtitiwala lang ako sa sarili ko at maliligtas ko silang lahat. Tama si Grace... Napatingin naman ako kay Mama na nakangiti parin saakin

Misha’s POV Tutuloy na raw kami sa Tagaytay kasi doon na rin naman ‘yung ruta nang dinadaanan namin. Gusto niya raw ng bulalo kaya sino naman ako para tumanggi. Matagal-tagal na rin akong hindi nakakatikim ng bulalo kaya sumama na lang ako sa kaniya. Sabi niya malamig daw ang panahon ngayon sa Tagaytay kaya nung may madaanan kaming mall, bumili kami ng tag-isang jacket para kung sakaling lamigin kami, may masusuot kaming jacket.

sinamaan niya ako ng tingin at halos manlaki ang mata ko nang mabilis siyang sumuntok at tamaan ako sa tagiliran. “Yung palad ko lang sasapakin mo, bakit tagiliran ko? Namemersonal ka ah?” singhal ko dahilan para umirap siya. “Paano ka tutumba kung ‘yan ang sasapakin ko, aminin mo na gusto mo lang ako halikan. Imbyerna ‘tong bading na ‘to,” bulyaw niya na malakas kong ikinatawa. “Ako bading?”

Mukhang excited ito dahil after ng tawag ay may mga follow up text messages pa. Batangas ang destinasyon ng dalawa. Pero bago pa man ay ihaharap daw muna s'ya sa mga magulang nito kaya kinakabahan ang dalaga. Kahit pa kilala n'ya ang mga ito lalo na ang ninang Atalia n'ya ay hindi parin maiwasan ng dalaga na mangamba dahil ipapakilala s'ya ngayon bilang nobya.

si Froilan. Asus, afam lang ang no retreat no surrender. Kampon ka rin ni McArthur eh may magic word para sa Pilipinas “I shall return.”.....sabay na nagtawanan ang mga baliw. “Less, si pareng Froilan na naman ang nakikita mo.”....si Gian Uminom mo na ako ng tubig at tsaka umayos ng upo. “Ako ang nakikita, ako ang nasisisi Ako ang laging may kasalanan

"kanila? meaning more than 1 ang manliligaw mo?" "morethan 5 po sila." "morethan 5, ibig sabihin anim ang nanliligaw sa 'yo?" napataas ako ng boses. "Sino-sino sila? dont tell me na taga rito lang yung mga kumag na 'yon, naku! tama lang na hindi mo sila Entertainin. " "Bakit, ano po bang masama kung taga rito lang ang isa sa kanila?"

At least alam nila kung gaano kalaki Ang halaga ng kagwapohan kong taglay. “Ano na Phoenix, bakit di mo ako talian?” napatingin naman Ang dalawa Sakin na para bang nag tataka.. Si Phoenix naman ay walang imik at mukhang banas na banas na Makita kami. Kanina pa kasi kami nag kukulitan Dito sa loob kung minsan ay tinutukan kami ng baril ng mga tauhan nila. “Tumahimik ka nga diyan!” wika Naman ni Phoenix Sakin.

Masakit. Lumipas ang isang pitik ng boses. “Stella, nakikita kong isinara mo na ang sarili mo sa akin. Iba ang paraan ng pagtingin mo sa akin at hindi ko na matiis, mahal ko. Huwag mo naman itong gawin. Huwag kang maniwala sa sinabi ng gago mong iyon.” Lumuhod siya sa harap ko at imposibleng hindi makita kung gaano siya kaganda. Kay ganda. Isang Diyos na nababalot ng liwanag ng buwan, kagagaling lang sa tagumpay. “Nagsinungaling ako. Nagsinungaling ako sa kanila.” Hinawakan niya ako sa mga balikat, marahang inalog ako, ang hininga ay papasok at palabas sa kanyang dibdib. “Dumating ka sa praktis at sila…lahat sila ay may pagnanasa sa iyo at mayabang iyon, Diyos ko, alam kong parang mayabang ,

Mahigpit ang kapit si Shariena sa bewang ko dahil mabilis ang pagpapatakbo ko sa motorsiklo na aking dinikwat sa may ari. "Kunin mo ang baril na nasa tagiliran ko, at kumapit kang mabuti. Kapag nakita mo ang kalaban ay putukan mo!" Pasigaw kong utos sa kanya upang marinig ako. Habang kunot ang noong mabilis kong minamaniho ang motorcycle.

May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa. “Tsk, why not? Kung tumitingin ka lang naman kasi sa daan ay hindi tayo mangkakabanggaan. But ever mind, I will just say sorry to satisfy your pride.” Sabi ni Isaac at tumingin sa mukha ng dalaga. Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.”