Masungit Novels & Stories

Matapos matikman ang dilaw na prutas, nakita ni Marissa na masarap ito at nagtanong, "Ano ito? Medyo parang mangga ang lasa, ngunit medyo iba." Paliwanag ni Lauren, "This is a fruit personally cultivated by the Steeles. Dito lang ito makikita. Parang Italian-sounding name ang name nito. Nay, dahil mahilig ka sa prutas, dadalhin kita mamaya sa fruit grove nila. Maraming masasarap na prutas doon!"

“Masusunod, miss!” Kasalukuyang malakas na umuulan ng niyebe sa Mount Fuji, ngunit ang napakalamig na temperatura ay hindi nakaabala kahit kaunti. “Sundan ninyo ako!” Naglakad si Martiny papunta sa isang lawa. Noong panahong iyon, ang ibabaw ay ganap na nagyelo at natatakpan din ng niyebe. Kung hindi si Martiny ang nangunguna sa daan, hindi nila maaaring matagpuan ang lugar na ito.

masungit nitong tugon. Siya maarte? Namula ang kaniyang mukha habang mariing naikuyom ang isang kamay. Bagamat gusto na niya itong pagmumurahin ay pilit niyang kinalma ang sarili. Hindi niya pwedeng sabayan ang pagsusungit nito dahil hawak nito ang kaniyang phone. “I just wanna ask lang naman kasi if what time ba tayo magkikita later? You know kasi I cannot wait to meet you again na. Hehe..” sahalip ay maamo niyang kausap dito.

“Surprise.” Lumapit siya sa akin at hinawakan ang baywang ko bago tumingin sa lalaking bumaba rin mula sa passenger seat. “I’m with a friend,” dagdag niya. “Alaric Montefalco.” Tumigil ang mundo ko nang marinig ko ang pangalang iyon mula sa bibig ng boyfriend ko. “We’re here to talk about your business,” tuloy ni Ashi. “A collab… plus he’s investing.”

Ariana’s POV (Arabelle Jonsson) Kasama ko si Noah na pumunta ng palengke upang mamili ng mga cravings ko.Tahimik lang kaming namimili ng mga prutas. May hawak akong maliit na basket habang binabasa ang listahang ginawa ko kagabi. Mga simpleng bagay lang: mansanas, peras, kaunting berries. Mga bagay na nagpapaalala sa akin na may bago na akong buhay, may bago na akong responsibilidad.

Gusto Lang Kita Makasama Hanggang Sa Pagbaba Ng Araw 'Pag Tayo Na Lang Dalawa Hindi Lang Masabi 'Pag May Iba Gusto Lang Naman Na Aminin Sa'yo Ang Nararamdaman Ng Aking Puso Wala Nang Iba H'wag Nang Pahirapan Pa Andito Na Hindi Rin Makaimik Kahit Pa Makatabi Nawawala Aking Tapang 'Pag Malapit Ka Na Bigla Akong Naduduwag Mangangarap Na Lang Ba Na Ikaw Ang Kasama Ayoko Nang Mag-Isa… “Ako rin, name-mesmerize,” bulong nya sabay hawi nya sa bangs ko. Nagkatamaan kami ng tingin nang malingon ako kay Master Seiji.

"Bakit hindi mo subukan?" Ibinahagi ni Subject Three iyon ang parehong walang muwang na pag-asa—na ang magandang itsura ay maaaring makapagpaayos ng mga bagay. Pero imbes na pasalamatan, sumimangot si Damion, "Bakit ka nakaayos? Sinusubukan na mangakit ng ibang lalaki, hindi ba? Kailangan ng anak natin ng pera para sa lahat at nandito ka sinasayang ito sa bagong damit? Hanggal ka!"

Ang Panimula Ang tunog ng matulin na yabag ni Ysabella Fuentes sa marmol na sahig ng Montenegro Industries ay sumabay sa mabilis na tibok ng kanyang puso. Kanina pa siya kinakabahan. Hindi niya akalain na makakatungtong siya sa gusaling ito—isa sa pinakamalalaki at pinakakilalang kumpanya sa bansa.

Tumalikod na si ma’am at humarap naman si Sua sa akin. “What’s your real name? I want to change your name sa phone ko since you’re a friend now.” Napangiti ako sa sinabi niyang friends na kami at sinabi ang buo kong pangalan. “My name is Sandro Samonte.” “WHAT?” Nagulat kami ng biglang lumingon si ma’am Flor amin. “I’m sorry but what’s your name again?” tanong niya. “Sandro po ma’am. Sandro Samonte,”

Lahat naman sila gwapo pero bakit may isang hindi marunong ngumiti sa kanila? ----#HIOR----