Masungit Novels & Stories

Hindi iyon singsing, kundi isang necklace — silver chain na may pendant ng maliit na pusong may ukit na pangalan naming tatlo: A, S & J. “Solidad,” panimula ko habang tinititigan siya. “I know we’ve been through a lot — sakit, tampuhan, hiwalayan, at mga bagay na muntik nang sumira sa atin. Pero ngayong nandito ka ulit, gusto kong simulan lahat mula sa umpisa.” Nanlaki ang mga mata niya, halatang natigilan. “Alessandro…” bulong niya.

utos ko pa sa kaniya. Habang gumagayak ako. Nagpadala na naman ng message sa akin si Manager Mara. “Chusan, dahil hindi natuloy ang guesting mo kanina sa morning show, mapapalayo ka tuloy. Isasama ka ng mga host ng morning show sa Amontala small town para doon mag-shooting. Ang Amontala nga pala ay isang probinsya na sobrang liit at kadulu-duluhan ng Pilipinas, kaya paghandaan mo ‘yan, next week. Hindi na ito puwedeng ma-postpone at kung maaari lang ay huwag ka nang gumawa pa ng trouble, please lang, Chusan.”

“Bagong kabanata, bagong paglalakbay.” Ginawa niyang private ang Instagram niya. Pagkatapos niya magpost, may nagkumento, “Nasaan ito?” Sumingkit ang mga mata ni Gwyneth, nakilala niya agad ang username.

Umiikot pa ito na parang bata. Nakasuot ito ngayon ng bestida na hanggang tuhod ang haba,kulay mapusyaw na rosas ang bestida nito na hapit sa makurba nitong katawan. Malaking bulas ito kaya kung titingnan ay parang dalawampu't taong gulang na ito.

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

galit kong sigaw Kasi naman badtripin niyo na ang taong puyat, wag lang ang demonyong lasing at puyat Pagtingin ko kung saan nanggagaling yung ingay, nakita ko si lilith nakasandal sa saradong bintana "Anong aso ka jan? Boses ko yon! Kumakanta ako! Napaka ganda ng boses ko para ikumpara sa isang walang utak na hayop!" reklamo niya "Anong kumakanta? Umaalulong ka kaya!" At sa isang iglap binatuhan niya ako ng isang matalas na kutsilyo sa aking dibdib at masamang tinitigan ako, Kung ikukumpara sa isang anime meron na siyang parang hashtag sa noo

bulong ni Sunshine. Si Alexis, sinulat sa palad ni Sunshine: "M-A-N-A S-A-Y-O, M-A-S-I-P-A-G, H-I-N-D-I S-A A-K-I-N N-A S-E-L-O-S-O" Tanghali na, ubos ang 2 crates ng kamatis — P100 per kilo x 150 kilos = P15,000! Isang umaga lang! Si Alexis Jr., pagod pero masaya, tumakbo kay Sunshine at Alexis.

Muli ay nagpakawala ito ng malambing na ngiti. And O to the M to the G! Parang gustong mangisay ni Lexi sa...kilig.

Tahimik na inilapag ni Donya Esperanza ang tasa ng kape. Pagkatapos ay ngumiti. "Hindi pa rin ba employee lang?" Napatawa si Magnus. Samantalang si Celestine... Ay hindi na halos maitago ang pananabik. Sa unang pagkakataon... Nakikita nilang may isang taong unti-unting nagpapalambot sa pusong matagal nang nababalutan ng yelo. At ang taong iyon... Ay walang ibang alam gawin... Kundi ang ngumiti nang totoo. To be continued...

Gusto kong yakapin ‘yong kabayo na dala niya. “Anong pangalan niya?” nakangiti kong tanong kay Masson. Sobrang ganda talaga! “He’s Massi, my white horse.” Massi? Such a beautiful name. “Pwede kong hawakan?” tanong ko. Nakatingin lang ako kay Massi, manghang-mangha sa itsura niya. Sobrang ganda ni Massi. Sobrang puti niya. Para siyang isang majestic creature. Nang lumingon ako kay Masson ay nakita kong nakangiti siya na agad din niyang binawi nang makita na nakatingin ako sa kaniya.