Matthew 11:28 Tagalog Novels & Stories

Sunod ang pangalawa— “At ito si Baby Matias.” At ang huli— “At si Baby Mariana.” Mateo. Matias. Mariana. Ang tatlong milagro namin. Tatlong kaluluwa na binigyan kami ng panibagong dahilan para mabuhay. Humawak si Chris sa balikat ko, at narinig ko ang mahinang bulong niya— “Lumalaban sila, Mahal… katulad mo.”

“I baptize you in the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit.” Tumayo talaga si Lolo Gerardo para sa moment na ito, hawak ang cane pero steady at proud. Nang marinig niya ang middle name ni Mattheus, pangalan ng father niya, tuluyan nang nagbagsakan ang luha niya. Hindi niya tinago. “Welcome to God’s family, little one,” bulong ni Father Michael habang ginuhitan ng cross ang noo ni Mattheus gamit ang holy oil.

"Sinabi ng guro na hangga't binibigkas ko ang Mateo 6: 9 hanggang 13 pitumpung beses pitong beses, maaari akong magpadala ng mga pagpapala para sa aking minamahal na makauwi ng ligtas." "Ang katotohanan na makakauwi ka ng ligtas ay maiugnay sa pagpapala ng Panginoon. Sa hinaharap, kailangan mong mag bigay ng higit pang mga handog at pumunta sa simbahan nang higit pa sa pagounta mo ngayon, naunawaan mo ba iyon? " Ang malambot na puso ni Thomas ay napailing-iling. Hinawakan niya ang kamay ni Emma. "Kaya, kayanin mong mai-recite mo ang Mateo 6: 9 hanggang 13 pitumpung beses pitong beses sa bahay sa nagdaang dalawang araw ha?"

Umurong naman sa pinakadulo si Mateo sa takot na masabunutanb kung kaya’t sa natitirang kilometro ng kanilang biyahe ay walang nagsalita o gumalaw man lang. “Feliz Navidad a todos. Que esta noche solo el amor y la alegría los unos por los otros more en nuestros corazones, (Maligayang pasko sa ating lahat. Nawa'y sa gabing ito ay tanging pagmamahalan at kasiyahan sa isa't isa ang siyang nananahan sa ating mga puso,)” salubong ng Prayleng nasa harapan. Nakarating nga sila sa takdang oras, naunang pumasok si Vahlia nang mahawakan na niya ang banal na tubig sa entrada ng simbahan.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

sabi ni Diego, nakangiti ngunit may bigat sa tinig. “Hindi mahirap mahalin ang mag-ina mo. Pareho silang mapagmahal at maalaga. Wala akong pinagsisihang minsan naging parte sila ng buhay ko, kung ibabalik sa dati o bibigyan ako ng pagkakataon na makasama at maalagaan ulit sila, sobrang magiging pasasalamat ko.” sagot ni Mathew, seryosong nakangiti habang nakatingin sa mga pagkain na parang inaalala ang masayang nakaraan kasama ang mag ina niya.

Hindi na muna ako naligo dahil paniguradong mababasa na rin naman kami pareho mamaya. I’m really excited. Wala pa man ay sobrang saya ko na kaagad. Paglabas ko ay lumapit si Matthew sa akin at humawak sa aking likuran. Parang nagt-tumbling ang mga paru-paro sa aking tiyan dahil dito. Lord, is this really happening? “Gutom ka ba? Gusto mo ba kumain muna tayo?” marahang tanong niya sa akin at agad naman akong umiling.

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw🎵 Kasama niyang naglalakad papuntang altar si Kuya Rietto niya. Although wala na ang kanyang daddy para ihatid siya ay hindi man lamang siya nakaramdam ng lungkot dahil naroon naman ang kanyang Kuya Rietto at si Wren na siyang naghihintay sa kanya sa altar. Nakahawak siya sa braso ng kanyang Kuya habang papalapit kay Wren. Hindi niya maiwasang maiyak. Mabuti na lamang at nakisama ang panahon sa kanila. Mahangin at hindi nakakapaso ang init ng araw. 🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal

sagot ni Vohn. "Puro kayo kalokohang dalawa" awat ni Marlon sa mga ito "hindi pa ba tayo kakain?" "Pwede na" wika ni Bernard. "Maupo na kayo." "Lord,salamat sa biyayang nakalatag sa aming harapan. Sadyang kay buti mo na hindi mo kami pinapabayaan. Alay namin ang aming buhay at pagsamba sa iyo, in Jesus name, Amen" nanguna ang kanyang ina sa pagdadasal.

He said in authority. "Planado ah?" I chuckled. "Of course, for your happiness." Since medyo malapit lang ang simbahan na tinutukoy niya ay nakarating kami agad. Natuwa ako nung makitang marami ring malalaking puno at sobrang lawak pa ng parking lot. Kinuhaan ko ng pic ang tapat ng simbahan bago kami pumasok ni Evan. "Gusto niyo po ba ito Ma'am? Kapag nagsulat ka po rito ng iyong hiling ay tutuparin iyon ni God." Magiliw na sabi nung madre.