Matthew 11:28 Tagalog Novels & Stories

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

saad nito at marahang hinaplos ang noo ni Elias. “Matthew… bakit Matthew?” tanong ni Lucas, nakangiti na rin ngayon. “‘Cause it means ‘gift of God,’” sagot ko, hindi inaalis ang tingin kay Elias. “At iyon naman siya, diba? Isang regalo… isang simula ulit.” sagot ko. Tahimik lang si Lucas. Maya maya, hinaplos niya ang buhok ni Elias at tumingin sakin. “He’s lucky to have you, Elena.” saad nito, na humaplos sa dibdib ko.

pagmamayabang na sabi ni Matthew. “Maganda rin po ang mommy ko,” sabi naman ni Matthias. “Ay, tiyak na maganda ang mommy mo. Mabait ba ang mommy mo. Matthias?” “Opo, mabait po siya. Hindi po niya kami pinapalo at sinisigawan,” biglang tumulo ang luha nito. “O, bakit naman bigla kang umiyak?” “Wala po, na-miss ko lang po si Mommy at si Thea,” pinahid kaagad ang luha nito sa mata.

“Manatili ka lang sa tabi ko at sundin lahat ng iuutos ko, then you will live a comfortable life.” “Puwede po bang paki translate sa tagalog?” Kumakamot sa ulo na pakiusap niya sa ginoo matapos kamayan ito. Malakas itong natawa at naaliw kay Kailani. “I really liked you. Mukhang magkakasundo tayo.”

May bigat at himig ng galit sa tinig ni Matthew nang sabihin ang mga salitang ‘yon. Nalaglag naman ang balikat niya, at dismayadong marinig ang salitang ‘yon buhat sa binata. "Matt, ano ba? Kailangan nating magtiwala sa mga alagad ng batas. Kailangan nating makipagtulungan kung gusto nating mabuhay. Mabibigat ang mga kalaban natin… hindi ko sila kayang lahat! Ikaw lang naman ang inaalala ko rito."

sabi ni Edward James na nakangiti. "Same with us, bro. We're so happy to stay here with you last night. We had so much fun last night. Nag-enjoy kami kagabi kasama ka. I know this is not the last but we're looking forward for another moment with you, bro," sabi ni Matthew sa kanya na nakangiti. "Salamat rin sa 'yo, bro."

Calix POV "Yan ang bagay sayo!" walang awang sabi sakin ni Matteo "Wala kang puso" ganti ko naman "Heto nga't bulag na yata ako pero hindi ka man lang maawa sakin" inis na sabi ko

tanong ko rito, ulit nanalangin na sana tamang mga salita na ang sabihin niya, kasi naman puro wala na sa wasto ang nakukuha kong sagot. "Mayroon, pero malayo pa kunti. Basta, lagi mong tandaan na sa oras nang iyong pangangailangan, may mga Diyosa at Diyos na makakarinig sa iyong panalangin at hinaing at aasahan mong matutulungan ka nila." iyon ang huling sabi niya, bago ako ulit iniwang mag-isa sa kagubatan na ito. Actually hindi naman kami umalis, sadyang lumayo lang akong sa gitna nang kagubatan.

Hihintayin kita. From: Gabriel OK. Mayroon bang problema kung bakit bigla kang napa-text na magkita tayo? Akala ko nasa province ka ngayon. From: Hannah Basta, Luke. Mayroon lang tayo pag-uusapan. Malalaman mo rin. Matapos ang kanilang usapan ay kaagad nagpaalam si Gabriel sa mga kasama na may pupuntahan lang siya saglit. "Sige, Boss kami na lang muna bahala sa kanila," sagot ni Alfred.

Ang kaniyang mga pakpak na yari sa apoy at ulap ay nakabuka, habang ang kaniyang tinig ay umalingawngaw sa bawat kaluluwa ng bampira sa mundo. “SA PAGLIPAS NG SANGDAANG TAON, AKING PINAGMASDAN ANG INYONG MGA LAHI,” dumagundong ang tinig ni Bathalang Agamus, habang ang mga mata niya ay naglalagablab ng galit. “SA BAWAT HENERASYON AY PUNO NG DUGO ANG LUPA, AT SA BAWAT UMAGA AY MAY NAGBABANGGANG PULANG AT PUTING MGA KAPATID. SAAN PATUTUNGO ANG INYONG LAHI KUNG WALA KAYONG ALAM KUNDI MAGGANTIHAN?”