Memoir Novels & Stories

LUMINOUS MEMORIES by: milaconic Date started: September 24, 2021 Finished: DISCLAIMER: This story is originally made by the author. Kung perfect ka at ayaw mo ng may errors, binabalaan na kita ngayon pa lang. H'wag mo nang ituloy ang pagbabasa.. This story is unedited and my first draft, expect loopholes, typographical errors, wrong grammars, etc.

Wala siyang ibang sinisisi kundi ang walanghiyang Nathaniel na iyon. Dahil sa matinding galit ni Lola ay naglakbay ang isip ng dalaga pabalik sa nakaraan. Nakaraan kung saan nagsimula ang matinding nararamdaman niya para rito. Isang taon na ang nakalipas nang makita at makilala ni Lola si Captain Nathaniel Montelibano sa sapa, ang sikretong paraiso ng dalaga. Iyon din ang simula ng pag-usbong ng kanyang nararamdaman para huli.

Nag-apologize pa ito sa kanya na nakalimutan nito ang bagay na iyon. Arianna had a doubt that a Lawyer who she believed still had a sharp mind despite being in his senior years, would forget something important like that. Pero isinantabi na lang niya iyon. After all, hindi lang ang kanyang ama ang kliyente nito. And maybe, just maybe, it really slipped his mind.

“Mga dalawampung taon na ang nakalilipas noong una akong nagsimulang magtrabaho. Nagkagaon noon na nakita ko ang isang napaka sinaunang libro sa library ng cultural bureau noon! Ang mga nilalaman nito ay simple, pero sobrang sinauna ng mga salita kaya sobra akong nabighani noon!” “Nagkaroon ako ng dahilan para maging excited. Kung tutuusin, ibang-iba ang mga salita sa aklat na iyon kumpara sa mga sinaunang salita na karaniwang nakikita at matatagpuan. Nag-major ako sa archeology sa university at masuwerte ako na ang isa sa aking mga professor ang nagturo sa akin ng mga kahulugan ng ilang sinaunang salita. Pagkatapos naming ma-decipher ang mga salita, nalaman ko na ang aklat ay puno ng mga un

Tumayo siya at hindi na nag-abalang kunin sa mga kamay ko ang memoire. Nagtaka akong sumunod sa kaniya, ngunit upang lamang magtaka “Maghahapon na at napatagal 'ata ang ating kuwentuhan, pasensiya ka na. Baka hinahanap ka na,” aniya sa bungad ng pinto. Nang mapansin ang pagnguso ko ay dagdag niya, “The memoire of a mother for her child is different of that of the author for the journey to call upon the light of waking up the slumbering nation.”

It was a picture of my back, my hair is in it's messy ponytail and nakatingala ako sa taas which is andun yung fireworks displays. He put a caption “An epitome of beauty.”

Kahit anong hirap ng trabaho, kaya niyang gawin makakasama at makikita lang niya si Angge! Binuksan niya ang drawer na nasa gilid lang din ng kanyang kama at mula doon, inilabas niya ang kanyang diary. Yes! May diary siya. Isinusulat niya ang bawat masasaya at mahahalagang pangyayari sa kanyang buhay at ang makilala si Angge ay isa sa pinakamahalagang pangyayari sa kanyang buhay na hindi niya dapat nalilimutan kailanman.

“At hindi ko po ito minadali.” Tahimik ulit. “Gaano na kayo katagal?” tanong ni Julia. “Hindi man po ganun katagal sa bilang,” sagot ni Mika, “pero… ramdam ko po lahat ng pinagdaanan namin.” “Ramdam?” tanong ni Robbie. “Opo,” sagot niya. “Hindi lang po saya. Pati hirap, pagdududa, takot… lahat po ‘yon naranasan na namin.”

"Kung makakapaghintay kayo, after nito ay magpapa-picture tayong lahat. Ayos lang ba?" "Yeah!" "Ayos na ayos po." "Miss A. Sobra ko pong gusto itong libro niyong The Lost Memories. Halo-halong emosyon talaga ang naramdaman ko." "Ako rin eh." "Feel ko 'yong sakit at hinanakit."

Nandoon ang mga nakaraang hindi na nila mababalik at mga nakaraang iiwan na lamang sa limot. Memories, like fragments of a forgotten melody, weave the tapestry of our lives. They are the elusive ghosts of our yesterdays, lingering in the recesses of our minds, waiting to be summoned by a scent, a song, or a fleeting glimpse of the familiar. The past, with its palette of emotions and experiences, shapes who we are today. In the quiet moments, we find ourselves drifting back, tracing the contours of our memories like fingers on an old, weathered photograph.